بعید بود بازیکنان برزیل از این ناراحت شوند که عکاسان آن قدر عکس می‌گیرند که حافظه دوربینشان پر شود. ایستگاه بعدی تور رمزآمیز برزیلی‌ها در شهر دربی انگلیس است، جایی که آنها دوشنبه به مصاف اوکراین خواهند رفت.
به نظر می‌رسد یکی باید به بازیکنان بگوید آنها قرار است جذابیت اصلی تور برزیلی‌ها باشند. هرچه باشد، شرکت بازاریابی سوییسی که این بازی‌های دوستانه را ترتیب داده به ازای هر بازی به آنها 3 میلیون دلار می‌دهد. بازی دیشب مقابل ایران کمی بیش از یک هفته پیش قطعی شد و دلیل انتخاب ورزشگاه زاید این بود که این ورزشگاه را می‌شد در این مدت زمان کوتاه آماده کرد.
شاید خوب شد که زمان برگزاری دیدار به حدی سریع بود که این بار دیگر مراسم آتش‌بازی برگزار نشد. آخرین باری که برزیل در این ورزشگاه بازی کرد به نوامبر 2005 برمی‌گردد که نمایش آتش‌بازی بسیار گسترده‌ای برگزار شد. برزیل در آن بازی مقابل امارات هشت بر صفر برنده شد، اما رونالدینیو که بزرگ‌ترین ستاره ورزش آن زمان بود به نظر می‌رسید بیشتر مجذوب آتش‌بازی‌ها شده تا اتفاقات داخل میدان.
کارلوس آلبرتو پریرا، مربی وقت برزیل از این که تماشاگران کمی به ورزشگاه آمده بودند عصبانی بود و گفت در جلسات تمرینی برزیل در خانه افراد بیشتری برای تماشا می‌آیند. جمعیت دیشب بهتر بود، و هرچند صندلی‌های خالی بسیاری دیده می‌شد اما شور و هیجان تماشاگران حاضر به حدی بود که آن جاهای خالی احساس نشود.
محمد احمدی 21 ساله می‌گوید: «خیلی به وجد آمدم وقتی شنیدم ایران قرار است با برزیل در امارات بازی کند.» این دانشجو که تمام عمرش را در دبی گذرانده ادامه می‌دهد: «نمی‌دانم چرا تصمیم گرفتند بازی این جا باشد نه در تهران. اما به هر حال خوشحالم که این بازی این جا برگزار شد.»
با توجه به جمعیت زیاد ایرانی‌های ساکن امارات، جای شگفتی نداشت که بیشتر تماشاگران طرفدار تیمی باشند که اسما میزبان است. آنها پرچم‌های ایران را به ورزشگاه آورده بودند. در نیمه دوم پلاکارد بزرگی در ورزشگاه به نمایش درآمد که کریم باقری، هافبک 37 ساله تیم ملی که آخرین بازی‌اش برای این تیم را انجام می‌داد در آن به تصویر کشیده شده بود.
باقری پس از شکست سه بر صفر ایران، روی دوش هم‌تیمی‌هایش به مقابل طرفداران ایرانی رفت و باعث خوشحالی آنها شد. طرفداران برزیل هم هرچند کم‌تعدادتر بودند، اما تیم خود را با شور تشویق می‌کردند و البته اکثر تماشاگران بی‌طرف هم سمت آنها بودند. ماجرای جالب پشت پرده دیدار برای اکثر تماشاگران اهمیتی نداشت. آنها خوشحال بودند که فرصت آن را یافته‌اند که برخی از بزرگ‌ترین ستاره‌های فوتبال را از نزدیک ببینند.
ویکتور گومژ، دانش‌آموز 14 ساله مدرسه جامعه آمریکایی‌های ابوظبی گفت: «هرگز تصور نمی‌کردم آنها به این جا برگردند و بازی کنند. بازی آنها مقابل امارات را دیدم که بازی چندان خوبی نبود.»
برزی ماه آینده در دوحه با آرژانتین بازی می‌کند و یک طرفدار از این که در آن بازی هم پیراهن آرژانتین را به تن خواهد کرد خوشحال است. فرید علی 31 ساله می‌گوید: «این جا این پیراهن را پوشیده‌ام چون ضد برزیل هستم.» او که اهل دبی است قصد دارد به قطر سفر کند: «شگفت‌انگیز بود که آنها این جا آمدند تا بازی کنند، اما می‌شد حدس زد که این بازی نبرد نزدیک‌تری نسبت به بازی قبلی آنها باشد.»
