ناگفته هایی از مراد محمدی: اميدوارم هيچ ورزشكاری شرايط من را تجربه نكند

 

 

 

 مراد محمدی همین چند روز پیش احساس كرد كارش در كشتی تمام شده و باید با كسب یك مدال طلا، سه برنز جهان و المپیك و ده‌ها مدال آسیایی و تورنمنت‌های بین‌المللی جای خود را به جوان‌ترها بدهد.همان‌طور كه او هم روزی جای باتجربه‌ای را گرفت.

اما قهرمان سال 2006 جهان این‌ تصمیم را زمانی گرفت كه دنیایی حرف ‌ناگفته داشت.حرف‌هایی كه خیلی‌هایش را مطرح كرد و خیلی‌هایش را هم نه.
دارنده مدال برنز المپیك 2008 پكن بعد از نشست‌ با رئیس هیات كشتی مازندران پاسخگوی سوالات خبرنگار ورزشی آتی‌نیوز بود كه در زیر می‌خوانید:

* ظاهرا از مسئولان ورزش مازندران گله داشتید. این موارد را با ثمربخش رئیس هیات كشتی مازندران در میان گذاشتید؟

-به هر حال شرایطی ایجاد شده و اتفاقاتی در حال رخ دادن بود كه احساس كردم باید در موردش صحبت كنیم. اتفاقاتی هم بعد از این رخ می‌دهد.

* مشخص شد كه كار مربیگری را از كی آغاز می‌كنید؟

-در این مورد هم صحبت كردیم. همان‌طور كه گفتم می‌خواهم در رده سنی پایه كار كنم. در تمام این موارد به نوعی با هیات كشتی استان صلاح و مشورت كردم. در خصوص مسائلی كه ناراحتم می‌كرد با تلویزیون مازندران مصاحبه كرده و گلایه‌هایم را مطرح كردم. البته ناراحتی من از هیات استان نبود چون آنها خودشان در مسكو حضور داشتند و بعد از مسابقات جهانی هم با یك پرواز به ایران بازگشتیم.

* اما از مسئولان ورزش استان خبری نبود؟

-بله. هیات مدال برنزم را تبریك گفت و حتی هدایایی هم برایم در نظر گرفت كه چون من در اردو بودم، خانمم را خبركرده و این هدایا را به او دادند. مشكلم با تربیت‌بدنی ساری و اداره كل تربیت‌بدنی مازندران است كه بعد از گلایه‌های من كاملا روبرویم قرار گرفته‌اند.

* در روزهای گذشته اعلام شد كه مراسم تجلیلی برای‌ شما برگزار شده، درست است؟

-مراسم تجلیل؟ این مراسم متعلق به من نبود. حقیقت این است كه شهرداری تهران یك جشنواره‌ای داشت و در بخش بسیار كوتاهی با اهدای یك سكه بهار آزادی از من قدردانی شد. حتی در این مراسم به من خوشامد هم گفته نشد چون مراسم تجلیل از من نبود و فقط سردار آقامیر لطف كرد و نامی از من برد.

* مازندرانی‌ها چطور؟ مراسمی می‌گیرند؟

-وقتی مدال می‌گرفتم از مراسم و تقدیر و این حرف‌ها خبری نبود. حالا كه كشتی را كنار گذاشته‌ام دیگر انتظاری ندارم. من اصولا انتظار ندارم كسی برایم كاری انجام دهد؛ اما گفتن یك خسته‌نباشید ساده كه دیگر كاری ندارد.

* با توجه به اینكه راه پرفراز و نشیب قهرمانی را پشت سر گذاشته‌اید، چه توصیه‌ای برای كسانی كه می‌خواهند پا در این عرصه بگذارند، دارید؟

-در ایران هر كسی كه می‌خواهد ورزش را به صورت حرفه‌ای دنبال كند، حتما باید روحیه فولادین داشته باشد چون حاشیه‌های این راه بسیار زیاد است. اتفاقات بسیاری رخ می‌دهد كه حتی شاید در آن شان و منزلت قهرمان حفظ نشود. ورزشكاران ما اگر مدال می‌خواهند، باید خیلی صبور و شكیبا باشند و فقط به افتخارش فكر كنند نه هیچ چیز دیگری.

* بزرگترین اشتباه دوره ورزشی‌تان؟

-من در پنج میدان جهانی و یك المپیك شركت كردم كه در دوتایش بدون مدال بودم. یكی از بزرگترین اشتباهاتم كه باعث شد در باكو (سال 2007) دستم از مدال كوتاه بماند، وزن كم‌كردن زیاد و اشتباه در برنامه‌ریزی‌ام بود، و اشتباه دیگرم... ولش كنید!

* چرا؟

-بهتر است آن را نگویم.

*مدال طلای قهرمانی جهان بیشتر برای‌تان خوشایند بود یا برنز المپیك؟

-با آن همه استرس! برنز المپیك خیلی به من چسبید. 11روز بود كه كاروان ایران هیچ مدالی نگرفته بود كه من به مدال برنز رسیدم. این خیلی شیرین و دلچسب بود.

* راستی شنیده‌ایم قرار است بعد از خداحافظی شما، نام مربی مازندرانی (اسماعیل دنگسركی) هم از فهرست كادر فنی تیم ملی آزاد خارج شود؟

-بله، زمزمه‌هایی هست. به نظر من این حق مسلم مازندران است كه یك یا دو نماینده ثابت در كادر فنی تیم ملی داشته باشد. امروز حضور دو كشتی‌گیر از این استان در بازی‌های آسیایی قطعی است و امیدواری زیادی هم نسبت به ملی‌پوش شدن اصغر بذری و رضا یزدانی در اوزان 84 و 96 كیلو وجود دارد. ما در این اوزان عباس طحان و سینا غنی‌زاده را هم داریم. به نظر من اگر مربی مازندرانی در تیم اعزامی به بازی‌‌های آسیایی حضور نداشته باشد كم‌لطفی در حق این استان است.

* حرف ناگفته‌ای باقی مانده؟

ناگفته كه بسیار است. در دوره قهرمانی خیلی در حق من كم‌لطفی شده. سال‌هایی بوده كه من تك مدال تیم كشتی را دریافت كرده‌ام؛ اما این نتیجه تحت‌الشعاع ناكامی‌ها قرار گرفته و همه فقط به انتقاد از فدراسیون پرداخته و سازمان ورزش را زیر سوال برده‌اند. هیج‌كسی بعد از مدال برنزم در بوداپست كه تنها مدال تیم آزاد به شمار می‌رفت و یا برنز المپیكم كه تنها مدال تیم‌های آزاد و فرنگی بود، به تلاش من اشاره نكرد. از نوع كم‌لطفی‌ها زیاد دیده‌ام و دعا می‌كنم هیچ ورزشكاری با این شرایط مواجه نشود.