پژمان جمشیدی بازیكن سابق تیم ملی و پرسپولیس مدتی پیش با پیشنهاد چند تیم از اندونزی مواجه شد و به این كشور سفر كرد. البته او بدون اینكه با تیمی به توافق برسد در نهایت این كشور را ترك كرد و به ایران بازگشت.
جمشیدی در گفتوگوی اختصاصی با سایت گل در این خصوص میگوید:«با اینكه شناختی از فوتبال اندونزی نداشتم ولی تصمیم گرفتم به این كشور بروم. من از دو، سه تیم پیشنهاد داشتم كه یكی از آنها سری جایا بود كه قهرمان اندونزی است و تیم دیگر هم پرسی جا بود كه مثل پرسپولیس تماشاگران زیادی داشت و چند بازیكن ملیپوش هم در این تیم حضور داشتند. مدیربرنامههای من كامرونی بود و قرار شد با این تیمها مذاكره كند و من هم سفری به مالزی داشتم و منتظر جواب مدیربرنامههایم بودم.»
جمشیدی ادامه میدهد:« این فرد كامرونی با من تماس گرفت و قرار شد با یك تیم مذاكره كنیم كه اسمش از یادم رفته است. مذاكراتی صورت گرفت ولی هرطور فكر كردم نتوانستم با مبلغ پیشنهادی آنها كنار بیایم. من آدم پولداری نیستم كه بخواهم نسبت به این مسائل بیتفاوت باشم ولی مبلغ مالی آنها واقعا پایین بود. البته اگر این پیشنهاد از یك تیم مالزیایی به من میرسید شاید قبول میكردم چون در این كشور ایرانیهای زیادی هستند و میتوانستم یك جور با این شرایط كنار بیایم.»
جمشیدی تأكید میكند:«من در دو بازی دوستانه برای سری جایا و پرسی جا بازی كردم و در هر بازی یك نیمه به میدان رفتم كه در پست هافبك نفوذی هم پنالتی گرفتم و هم گل زدم. در نهایت من با تیمی به توافق نرسیدم و به ایران برگشتم. فكر میكنم فوتبال اندونزی رو به رشد است و آنها در حال جذب بازیكنان خارجی هستند. هر تیم میتواند دو بازیكن آسیایی و سه بازیكن غیرآسیایی بگیرد و آنها بیشتر دنبال بازیكنان ژاپن، كره جنوبی و ایران هستند. نكته جالب توجه در مورد فوتبال اندونزلی این است كه تیمهای باشگاهی طرفداران زیادی دارد و با وجود بارانهای سیلآسیایی كه در این كشور میبارد. استادیومها همیشه پر است. در ضمن آنها امكانات خوبی دارند و سبك استادیومهایشان مثل استادیومهای انگلیس است.»
این بازیكن در مورد وضعیت فعلیاش میگوید:«الان از لحاظ بدنی شرایط خوبی دارم و دوست دارم باز هم بازی كنم. من فكر میكنم ابومسلم بدترین انتخاب زندگیام بود و در حالی به این تیم رفتم كه شرایط بسیار خوبی داشتم. در این تیم هیچ چیز مشخص نیست و وضعیت ابومسلم مثل آش شلهقلمكار است. وقتی یك فوتبالیست كنار آدمهای كوچك كار میكند، مشخص میشود كه وضعیتش چگونه است.»
جمشیدی در گفتوگوی اختصاصی با سایت گل در این خصوص میگوید:«با اینكه شناختی از فوتبال اندونزی نداشتم ولی تصمیم گرفتم به این كشور بروم. من از دو، سه تیم پیشنهاد داشتم كه یكی از آنها سری جایا بود كه قهرمان اندونزی است و تیم دیگر هم پرسی جا بود كه مثل پرسپولیس تماشاگران زیادی داشت و چند بازیكن ملیپوش هم در این تیم حضور داشتند. مدیربرنامههای من كامرونی بود و قرار شد با این تیمها مذاكره كند و من هم سفری به مالزی داشتم و منتظر جواب مدیربرنامههایم بودم.»
جمشیدی ادامه میدهد:« این فرد كامرونی با من تماس گرفت و قرار شد با یك تیم مذاكره كنیم كه اسمش از یادم رفته است. مذاكراتی صورت گرفت ولی هرطور فكر كردم نتوانستم با مبلغ پیشنهادی آنها كنار بیایم. من آدم پولداری نیستم كه بخواهم نسبت به این مسائل بیتفاوت باشم ولی مبلغ مالی آنها واقعا پایین بود. البته اگر این پیشنهاد از یك تیم مالزیایی به من میرسید شاید قبول میكردم چون در این كشور ایرانیهای زیادی هستند و میتوانستم یك جور با این شرایط كنار بیایم.»
جمشیدی تأكید میكند:«من در دو بازی دوستانه برای سری جایا و پرسی جا بازی كردم و در هر بازی یك نیمه به میدان رفتم كه در پست هافبك نفوذی هم پنالتی گرفتم و هم گل زدم. در نهایت من با تیمی به توافق نرسیدم و به ایران برگشتم. فكر میكنم فوتبال اندونزی رو به رشد است و آنها در حال جذب بازیكنان خارجی هستند. هر تیم میتواند دو بازیكن آسیایی و سه بازیكن غیرآسیایی بگیرد و آنها بیشتر دنبال بازیكنان ژاپن، كره جنوبی و ایران هستند. نكته جالب توجه در مورد فوتبال اندونزلی این است كه تیمهای باشگاهی طرفداران زیادی دارد و با وجود بارانهای سیلآسیایی كه در این كشور میبارد. استادیومها همیشه پر است. در ضمن آنها امكانات خوبی دارند و سبك استادیومهایشان مثل استادیومهای انگلیس است.»
این بازیكن در مورد وضعیت فعلیاش میگوید:«الان از لحاظ بدنی شرایط خوبی دارم و دوست دارم باز هم بازی كنم. من فكر میكنم ابومسلم بدترین انتخاب زندگیام بود و در حالی به این تیم رفتم كه شرایط بسیار خوبی داشتم. در این تیم هیچ چیز مشخص نیست و وضعیت ابومسلم مثل آش شلهقلمكار است. وقتی یك فوتبالیست كنار آدمهای كوچك كار میكند، مشخص میشود كه وضعیتش چگونه است.»
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع: goal.com
