پرسپولیس چهارگل می خورد و تماشاگران دایی را تشویق می كنند و البته هیچكس هم یادی ازحبیب كاشانی نمی كند.فحش ها را هم علی كفاشیان ،امیر قلعه نویی و داوران متحمل می شوند.واقعا چرا؟
علی پروین با آن ابهت و پس از سالهای بسیار پرافتخارش زیر ناسزاهای تماشاگران تاب نمی آورد.روزهایی كه حتی بزرگترین مخالفان پروین هم ناراحت شدند.عباس انصاریفر ، داریوش مصطفوی و اكبر غمخوار مثل مصطفی دنیزلی ،كرانچار ،بگوویچ و خیلی های دیگر هم طمع برخورد خشن تماشاگرانی را چشیدند كه اصلا تاب و تحمل باخت را ندارند.واقعا چرا كاشانی و دایی نه تنها از این ماجرا مصون مانده اند بلكه با وجود نتایج بسیار بد بازهم بشدت تشویق می شوند؟
پرسپولیس از سپاهان می بازد و این درحالی است كه هفته قبل به مس و پیش از آن به ملوان و استقلال نیز باخته است.درواقع این تیم با هدایت كاشانی و دایی كه تماشاگران به دلایل كاملا مجهولی از آنها حمایت می كنند در تمام بازیهای مهم فصل شكست خورده و امیدزیادی هم به روزهای آینده ندارد.
بگذارید ماجرا را بگونه این دیگر و در دو بخش جداگانه نگاه كنیم:
1-تیم نوسانی
ازاول فصل این تیم در یارگیری بسیار بد عمل كرد.كاشانی كه در همان سال اول حضورش در پرسپولیس در یارگیری با فتح اللخه زاده رقیب بسیار زیركش در استقلال در پروژه جذب آرش برهانی شكست بزرگی خورد و او تنها توانست با وجود روابط حمید استیلی و با استفاده از برخی ترفندهای احساسی آنهم در آخرین ساعات نقل و انتقالات تیم را جمع و جور كند.اما امسال دیگر ماجرای علاقمندی بازیكنان به علی دایی و مسایل عاطفی تنها در سه مورد خاص نتیجه داد و پرسپولیس ناكام بزرگ نقل و انتقالات لقب گرفت.از خلعتبری و كریم انصاریفر گرفته تا هادی عقیلی و سید مهدی رحمتی و حتی سید جلال حسینی...كاشانی بعنوان مدیرعامل پرطرفدارترین باشگاه ایران و به قول خودشان آسیا حتی در رقابت با تیم كم نام و نشان و فقیر شاهین بوشهر كم آورد و عمادرضا را نیز نتوانست به خدمت بگیرد.این درحالی است كه فتح الله در بزرگترین باشگاه رقیب این تیم هركسی را كه خواصست و اراده كرد به تیمش آورد.از فرزاد آشوبی كه بانامهربانی دایی لباس آبی پوشید تا مبعلی كه سالها بود همه منتظر پرسپولیسی شدنش بودند.
اما مشكل یارگیری پرسپولیس تنها به كاشانی مربوط نشد چون دایی در حالیكه پرسپولیس در هافبك دفاعی ضعف مفرطی داشت به پژمان نوری علاقه ای نشان نداد و حتی آندو تیموریان را قبول نكرد تا مازیار زارع بعنوان یكی از تنبل ترین بازیكنان فوتبال ایران و البته حسین بادامكی با وجود ضعف فراوان مهمترین پست تیمش را دراختیار بگیرند.در خط دفاع تكیه بر مدافعی مثل سپهر حیدری یا این مجتبی شیری آنهم با وجود اخراج شیث كار عجیبی است كه دایی انجام داد.در خط حمله هم دیگر این تكرار مكررات است كه پرسپولیس یك مهاجم تخصصی در بین بیست و اندی بازیكنش ندارد.
نكته دیگر درباره نحوه چیدمان و تعویض ها است كه از اصلی ترین مولفه ها برای شناخت میزان خوب یا بد بودن یك مربی است. دایی به جز روزهایی كه ناچار نبود هیچگاه تیاگو هافبك برزیلی اش در تركیب قرار نداد.او همچنین سپهر را بعنوان مدافعی بسیار پراشتباه آنقدر بازی داد و مجتبی شیری را روی نیمكت نشاند تا این دومی نیز فوبتال را فراموش كند.حضور علیرضا محمد در حالیكه علی عسگر بازیكنی بمراتب بهتر در این پست است نیز یك مورد دیگر است.و البته حضور مازیار زارع كه علاقه ای به دوندگی ،درگیری و بازی فیزیكی ندارد در هافبك دفاعی كه علامت سوال بزرگی است.
اما تعویض های دایی هم خالی از ایراد نیستند. در همین بازی با سپاهان او همان اشتباه بزرگ بازی دربی را تكرار كرد.فشنگچی كه در دربی خوب بازی می كرد و در بازی با سپاهان از تمام مهاجمان این تیم بیشتر تلاش كرد و دوید را بیرون كشید و مثل همان بازی محمد منصوری را كه مدتها است به او بازی نمی دهد را به میدان فرستاد .این تعویض باعث شد كه در هردو بازی پرسپولیس قوای هجومی خود را ازدست بدهد و از طرفی فشار حریف بمراتب بیشتر شود.
در كنار همه این مسایل نكته مهم دیگر اینست كه بازی پرسپولیس به هیچوجه انعطاف ندارد.این تیم تنها یك نوع بازی می كند و اگر حریف راهش را ببندد عملا دستها را بالا می برد.
2-چرا كسی به دایی و كاشانی حرفی نمی زند؟
این حرف تازه ای نیست و حتی خود حبیب كاشانی و علی دایی بارها آنرا گفته اند كه اتفاقات روی سكوها در اكثر موارد خودجوش نبوده و خیلی از مسایل در رفتار تماشاگران تاثیر دارد.مهمترین اصل در این رابطه لیدرها معرفی شده اند كه براساس اهدافی(مثبت یا منفی) سكوها را هدایت می كنند.برای مثال این هدف ها گاهی جدایی علی پروین و گاهی آمدن او بوده است.افشین قطبی هم رنج زیادی را در پرسپولیس از جانب سكوها متحمل شد و حتی كار به درگیری و فحاشی در رختكن وتمرین هم رسید.
اما در روزهایی كه پرپولیس واقعا بد نتیجه می گیرد،دربرابر اصلی ترین رقبایش تسلیم می شود و روز به روز از رسیدن به صدر ناامیدتر می شود كسی از گل نازكتر به دایی و كاشانی نمی گوید!از این بابت باید خوشحال بود اما این بدان معنی نیست كه تماشاگران این خصلت بد را كنار گذاشته اند بلكه آنها كسان دیگری را هدف قرار می گیرند.از قلعه نویی بنده خدا كه تیمش را هدایت می كند تا كفاشیان كه اصلا سررشته ای از فوتبال ندارد!!!
وقتی دایی و كاشانی مصون می ماند و حتی تشویق می شوند آنهم توسط كسانی كه به پروین هم رحم نكرده اند آیا نباید فكر كرد كه سكوها بطرز عجیبی بااهدافی خاص هدایت می شود؟
تماشاگر عجول و نتیجه گرا كه با یك باخت چشمش را می بندد ،چگونه در یكی دو مورد خاص حمایت را پیشه می كند؟!!! این سئوال کوچکی نسیت....
علی پروین با آن ابهت و پس از سالهای بسیار پرافتخارش زیر ناسزاهای تماشاگران تاب نمی آورد.روزهایی كه حتی بزرگترین مخالفان پروین هم ناراحت شدند.عباس انصاریفر ، داریوش مصطفوی و اكبر غمخوار مثل مصطفی دنیزلی ،كرانچار ،بگوویچ و خیلی های دیگر هم طمع برخورد خشن تماشاگرانی را چشیدند كه اصلا تاب و تحمل باخت را ندارند.واقعا چرا كاشانی و دایی نه تنها از این ماجرا مصون مانده اند بلكه با وجود نتایج بسیار بد بازهم بشدت تشویق می شوند؟
پرسپولیس از سپاهان می بازد و این درحالی است كه هفته قبل به مس و پیش از آن به ملوان و استقلال نیز باخته است.درواقع این تیم با هدایت كاشانی و دایی كه تماشاگران به دلایل كاملا مجهولی از آنها حمایت می كنند در تمام بازیهای مهم فصل شكست خورده و امیدزیادی هم به روزهای آینده ندارد.
بگذارید ماجرا را بگونه این دیگر و در دو بخش جداگانه نگاه كنیم:
1-تیم نوسانی
ازاول فصل این تیم در یارگیری بسیار بد عمل كرد.كاشانی كه در همان سال اول حضورش در پرسپولیس در یارگیری با فتح اللخه زاده رقیب بسیار زیركش در استقلال در پروژه جذب آرش برهانی شكست بزرگی خورد و او تنها توانست با وجود روابط حمید استیلی و با استفاده از برخی ترفندهای احساسی آنهم در آخرین ساعات نقل و انتقالات تیم را جمع و جور كند.اما امسال دیگر ماجرای علاقمندی بازیكنان به علی دایی و مسایل عاطفی تنها در سه مورد خاص نتیجه داد و پرسپولیس ناكام بزرگ نقل و انتقالات لقب گرفت.از خلعتبری و كریم انصاریفر گرفته تا هادی عقیلی و سید مهدی رحمتی و حتی سید جلال حسینی...كاشانی بعنوان مدیرعامل پرطرفدارترین باشگاه ایران و به قول خودشان آسیا حتی در رقابت با تیم كم نام و نشان و فقیر شاهین بوشهر كم آورد و عمادرضا را نیز نتوانست به خدمت بگیرد.این درحالی است كه فتح الله در بزرگترین باشگاه رقیب این تیم هركسی را كه خواصست و اراده كرد به تیمش آورد.از فرزاد آشوبی كه بانامهربانی دایی لباس آبی پوشید تا مبعلی كه سالها بود همه منتظر پرسپولیسی شدنش بودند.
اما مشكل یارگیری پرسپولیس تنها به كاشانی مربوط نشد چون دایی در حالیكه پرسپولیس در هافبك دفاعی ضعف مفرطی داشت به پژمان نوری علاقه ای نشان نداد و حتی آندو تیموریان را قبول نكرد تا مازیار زارع بعنوان یكی از تنبل ترین بازیكنان فوتبال ایران و البته حسین بادامكی با وجود ضعف فراوان مهمترین پست تیمش را دراختیار بگیرند.در خط دفاع تكیه بر مدافعی مثل سپهر حیدری یا این مجتبی شیری آنهم با وجود اخراج شیث كار عجیبی است كه دایی انجام داد.در خط حمله هم دیگر این تكرار مكررات است كه پرسپولیس یك مهاجم تخصصی در بین بیست و اندی بازیكنش ندارد.
نكته دیگر درباره نحوه چیدمان و تعویض ها است كه از اصلی ترین مولفه ها برای شناخت میزان خوب یا بد بودن یك مربی است. دایی به جز روزهایی كه ناچار نبود هیچگاه تیاگو هافبك برزیلی اش در تركیب قرار نداد.او همچنین سپهر را بعنوان مدافعی بسیار پراشتباه آنقدر بازی داد و مجتبی شیری را روی نیمكت نشاند تا این دومی نیز فوبتال را فراموش كند.حضور علیرضا محمد در حالیكه علی عسگر بازیكنی بمراتب بهتر در این پست است نیز یك مورد دیگر است.و البته حضور مازیار زارع كه علاقه ای به دوندگی ،درگیری و بازی فیزیكی ندارد در هافبك دفاعی كه علامت سوال بزرگی است.
اما تعویض های دایی هم خالی از ایراد نیستند. در همین بازی با سپاهان او همان اشتباه بزرگ بازی دربی را تكرار كرد.فشنگچی كه در دربی خوب بازی می كرد و در بازی با سپاهان از تمام مهاجمان این تیم بیشتر تلاش كرد و دوید را بیرون كشید و مثل همان بازی محمد منصوری را كه مدتها است به او بازی نمی دهد را به میدان فرستاد .این تعویض باعث شد كه در هردو بازی پرسپولیس قوای هجومی خود را ازدست بدهد و از طرفی فشار حریف بمراتب بیشتر شود.
در كنار همه این مسایل نكته مهم دیگر اینست كه بازی پرسپولیس به هیچوجه انعطاف ندارد.این تیم تنها یك نوع بازی می كند و اگر حریف راهش را ببندد عملا دستها را بالا می برد.
2-چرا كسی به دایی و كاشانی حرفی نمی زند؟
این حرف تازه ای نیست و حتی خود حبیب كاشانی و علی دایی بارها آنرا گفته اند كه اتفاقات روی سكوها در اكثر موارد خودجوش نبوده و خیلی از مسایل در رفتار تماشاگران تاثیر دارد.مهمترین اصل در این رابطه لیدرها معرفی شده اند كه براساس اهدافی(مثبت یا منفی) سكوها را هدایت می كنند.برای مثال این هدف ها گاهی جدایی علی پروین و گاهی آمدن او بوده است.افشین قطبی هم رنج زیادی را در پرسپولیس از جانب سكوها متحمل شد و حتی كار به درگیری و فحاشی در رختكن وتمرین هم رسید.
اما در روزهایی كه پرپولیس واقعا بد نتیجه می گیرد،دربرابر اصلی ترین رقبایش تسلیم می شود و روز به روز از رسیدن به صدر ناامیدتر می شود كسی از گل نازكتر به دایی و كاشانی نمی گوید!از این بابت باید خوشحال بود اما این بدان معنی نیست كه تماشاگران این خصلت بد را كنار گذاشته اند بلكه آنها كسان دیگری را هدف قرار می گیرند.از قلعه نویی بنده خدا كه تیمش را هدایت می كند تا كفاشیان كه اصلا سررشته ای از فوتبال ندارد!!!
وقتی دایی و كاشانی مصون می ماند و حتی تشویق می شوند آنهم توسط كسانی كه به پروین هم رحم نكرده اند آیا نباید فكر كرد كه سكوها بطرز عجیبی بااهدافی خاص هدایت می شود؟
تماشاگر عجول و نتیجه گرا كه با یك باخت چشمش را می بندد ،چگونه در یكی دو مورد خاص حمایت را پیشه می كند؟!!! این سئوال کوچکی نسیت....
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع: goal.com
