فاصله گرفتن ذوب آهن از تيم معمولی و تقريباً درجه دوی دهه 70 فوتبا ل ايران از زمانی شروع شد كه ردپای منصور ابراهيم‌زاده در اين باشگاه پررنگ و پررنگتر شد....
 
 سبزپوشان اصفهاني كه در دهه گذشته همواره در سطح دوم تيمهاي ليگ برتري و پشت سر نام‌هايي چون استقلال- پرسپوليس و پاس قرار داشتند، روزهاي آغازين دهه 80 را با بازي در استاديوم اختصاصي خود در فولادشهر آغاز كردند. ذوب آهن فصل به فصل شرايط بهتري را تجربه مي كرد و بالاخره در واپسين سال‌هاي دهه به حدي رشد كرد كه حتي توانست فينال ليگ قهرمانان آسيا را تجربه كند و نام سرمربي‌اش منصور ابراهيم‌زاده به عنوان شانزدهمين مربي سال 2010 فوتبال باشگاهي جهان روي سايت ‌iffhs.de ‌قرار گيرد. نكته جالب در سير پيشرفت ذوب آهن در طي سال‌هاي اخير در اين است كه به نوعي رابطه‌اي مستقيم بين رشد تيم فوتبال باشگاه و نفوذ قدرت ابراهيم‌زاده در باشگاه متبوعش مشاهده مي‌شود. به طور كلي مي‌توان حضور ابراهيم‌زاده را در ذوب آهن به سه دوره تقسيم بندي كرد: دوره اول( دستياري كربكندي، منصور و مرد شماره دو ‌ ‌ لقب مرد شماره 2 در تمامي فصولي كه ابراهيم‌زاده دستياري كربكندي يا بوناچيچ را تجربه مي‌كرد، ساده‌ترين تعريفي بود كه در تحليل كيفيتهاي فني و شخصيتي منصور ابراهيم زاده به كار مي‌رفت و البته‌ ‌منصور از اين نقد منفي به عنوان انگيزه اصلي پيشرفت در زندگي ورزشي خود استفاده كرد، زماني كه او پس از درخشش در اولين فصل سرمربي‌گريش در ذوب آهن گفت:>مي خواستم به خودم نشان دهم كه من مرد شماره 2 نيستم و مي توانم نفر اول هم باشم.< ذوب آهن در سالهاي حضور تومان آقارسول و منصور، بهترين نمايش را از لحاظ فوتبالي داشت. بازيهاي روي زمين و مبتني بر پاس، گلهايي بر روي حركات تمرين شده و نظم تاكتيكي در كار تيمي سبزپوشان تبلور داشت اما تيم اصفهاني هيچگاه نمي‌توانست يك تمام كننده خوب باشد. ذوب‌آهن هميشه فصل را خوب شروع مي‌كرد و خوب ادامه مي‌داد اما هيچگاه نتوانست قهرماني ليگ برتر را از آن خود كند. اوج فوتبال ذوب آهن در فصلي رقم خورد كه فولاد خوزستان قهرمان ليگ برتر شد و ذوب‌آهن عليرغم اينكه با ديكته قدرت برتري فني‌اش به اين تيم در هر دو ديدار رفت و برگشت، قرمز و زردپوشان خوزستاني را مغلوب كرد اما در نهايت نايب قهرمان شد تا نشان دهد‌در آن فصل همه شرايط و در واقع شخصيت قهرماني را ندارد. دوره دوم( اعتماد مشترك ابكا و آذري، جواب مثبت منصور دكتر ذوالفقارنسب با ذوب آهن نتايج بسيار درخشاني كسب كرده بود. ذوب آهن در نيم فصل دوم 87-86 با ذوالفقارنسب قهرمان ليگ شده بود اما بنا بر اين بود كه ابراهيم زاده تجربه سرمربيگري را با ذوب آهن آغاز كند. ابراهيم‌زاده در شرايطي كه هنوز بسياري با پذيرش او به عنوان سرمربي كنار نيامده بودند، كارش را آغاز كرد و شروع خوب فصل باعث شد در همان هفتههاي ابتدايي فصل 88-87، منصور اعتماد به نفس كافي را بدست آورد. سعيد آذري در آن فصل بيشترين رفت و آمد را در رختكن ذوب‌آهن داشت. مديرعامل سبزها بعضاً در نقش شخصيت نفر اول در مي آمد و اجازه نمي‌‌‌داد حواشي بر تيم فوتبال ذوب آهن غالب شود. نتايج خوب ذوب آهن، نايب قهرماني ليگ برتر و قهرماني جام حذفي براي ذوب آهن باعث شد ابراهيم زاده به يكباره شرايطي متفاوت از قبل را تجربه كند و كاريزماي مرد نفر اول را در خود ببيند. دوره سوم( نقش فرگوسني ابراهيم زاده در ذوب آهن حضور اصغر دليلي در راس هرم مديريتي باشگاه ذوب آهن سبب شد ابراهيم‌زاده تنها ضلعي باشد كه از مثلث ابكا، آذري و ابراهيم‌زاده در جمع سبزپوشان اصفهاني باقي مي‌ماند. در واقع بزرگترين گامي كه دليلي براي حفظ تيم فوتبال ذوب آهن و ادامه نتايج درخشان اين تيم برداشت حفظ ابراهيم‌زاده‌اي بود كه تواناييهايش را در اولين سال حضورش در جمع سبزپوشان به خوبي به رخ كشيده بود.دليلي نه تنها ابراهيم‌زاده را حفظ كرد و مبلغ قرارداد او را ارتقا داد، بلكه دست او را براي هر تصميمي بازگذاشته بود. ابراهيمزاده با فراغ بال مي‌توانست به سبك مربياني نظير ونگر و فرگوسن در آرسنال و منچستر مديريت فني تيمش را زير نظر داشته باشد و همسويي او با دليلي سبب مي‌شد كه ذوب‌آهن شرايطي بهتر از سالهاي گذشته را تجربه كند. ابراهيم‌ زاده در طي دو فصل اخير به واقع در ذوب آهن تنها نقش يك سرمربي را نداشته و نظرات او حتي در تصميمات هيات مديره و اجراييات دليلي هم بسيار پررنگ است. نتيجه چنين رويكردي در ذوب‌آهن افتخارات بعدي را براي ذوب‌آهن رقم زد. ابراهيم‌زاده خوب مي‌دانست براي عملي شدن خواسته‌هايش نبايد چندين و چند هفته با مديرعامل و هيات مديره كلنجار برود و مي‌تواند نهايت تمركز خود را روي تيمش بگذارد و از اين مطمئن باشد كه دليلي خواسته‌هاي او را تا سرحد ممكن عملي مي‌كند. بلوغ فوتبالي ذوب‌آهن هم دقيقاً در سالي رقم خورد كه ابراهيم زاده بيشترين قدرت را باشگاه داشت. او نه تنها ذوب‌آهن را به عنوان نايب قهرماني آسيا رساند بلكه حالا تنها پس از كمتر از سه فصـل نـام خود را در كنار بزرگاني چون مورينيو، گوارديولاو... در رده شانزدهمين مربيان باشگاهي جهان مي بيند. او اكنون شخصيت قهرماني ليگ را هـم در شاگردانش ايجاد كرده و اصلاً بعيد نيست ذوب‌آهن قهرمان فصل جاري شود..
 
 
 
 
 
 
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ 
www.seemorgh.com/sport 
منبع:  goal.com