در نگاهی کلیتر مثالهای زیادی از حاشیه های بازیکنان فوتبال در دنیای فوتبال حرفه ای می توان یافت، آدریانو برزیلی بازیکن فعلی رم نمونه ای برای این حواشی است، این بازیکن در مقطعی از بازیهایش برای اینتر میلان دچار افت شدید شد، نکته این بود که باشگاه اینترمیلان در مواجهه با این مشکل به جای به چالش کشیدن زندگی کلی این بازیکن فوتبال و له کردن شخصیتش تا حد امکان از بازیکن خود حمایت کرد و در نهایت پس از قطع امید از بازگشت درخشانش تصمیم به انتقالش گرفت. موتو مثال دیگری در این مورد است، این بازیکن رومانیایی پس از اینکه مشخص شد کوکایین مصرف کرده است از چلسی کنار گذاشته شد، با این همه تصمیم باشگاه فقط یک تصمیم فوتبالی بدون ورود به زندگی شخصی این بازیکن بود.
حاشیه های این فصل بار اول پس از باخت داربی روی گلی که مجیدی در کورس با شیث به ثمر رساند شروع شد، دایی پس از بازی شیث را از تیم اخراج کرد. داستان با حضور او در تیم امید، مصاحبه هایی که به دایی برای بازگشت التماس می کرد، وساطتهای مدیر عامل و اضافه شدندش به تیم پیش رفت و به نظر می رسد پس از اخراج اخیرش در اردوی دوبی، حداقل تا زمانی که دایی مربی پرسپولیس است پایان یافته باشد. رضایی در چند فصل اخیر اشتباهات زیادی داشته است که هم خود و هم تیمش را متضرر کرده است، تنبیهاتی مقتضی به صورتی که زندگی فوتبالی او را تحت تاثیر قرار بدهند از نوع کسر قرار دادن، نشستن روی سکو و یا حتی اخراج از تیم بنا به رفتارهای او توجیه پذیر به نظر می رسند. اما با این همه موضوع زمانی آزار دهنده می شود که شخصیت او به عنوان یک انسان و نه یک فوتبالیست حرفه ای زیر سوال می رود.
خواندن مصاحبه های بازیکنی که به مربی خود برای بازگشت به تیم التماس می کند، تو دهنی خوردن از کریم باقری در مقابل دوربینهای تلوزیونی، بازگشت از دوبی جدا از کاروان تیم، کلوزآپهایی از زندگی ورزشی بازیکنی هستند که این روزها ترحم برانگیز به نظر می رسد.
باید اذعان کرد که دیدن له شدن یک فرد حتی برای کسانی که نوع بازی یا رفتارش را دوست ندارند ناراحت کننده است چه برسد به هواداران پرسپولیس که پس از باخت در داربی و معرفی شدن شیث به عنوان متهم باخت و اخراجش از تیم با دید شک به این تصمیم می نگریستند. نکته دیگر این است که ایده دایی در تمدید قرارداد با بازیکنی که نمی تواند با او کار کند و البته عدم توانایی در کنترلش حاشیه های زیادی برای پرسپولیس تولید کرده است.
شاید بهتر می بود دایی همانگونه که در ابتدای فصل اعلام کرد به محسن خلیلی و میثاق معمارزاده ندارد، رویه ای مشابهی در مورد شیث اتخاذ می کرد تا اینگونه شخصیت این بازیکن به چالش کشیده نشود.
