"قطبی در حد تیم ملی نبود. " این جمله را بازیكنی می‌گوید كه خودش جزء ضعیف‌ترین نفرات جام ملت‌های آسیا بود. این جمله را بازیكنی می‌گوید كه درصد پاس‌های اشتباهش در بازی با كره از درصد پاس‌های درستش بیشتر بود. این حرف را بازیكنی می‌زند كه در لالیگا از او بازی‌های دیگری دیده بودیم.
بله؛ جواد نكونام همان بازیكنی است كه پیش‌تر قطبی را می‌ستود و از قهرمانی تیم ملی با مربیگری او می‌گفت: " من بیشتر از هر كس دیگری اعتقاد دارم كه می‌توانیم قهرمان جام شویم. ما می‌توانیم نوار بدشانسی‌هایمان را پاره كنیم. " بله؛ تیم ملی می‌توانست قهرمان شود اگر فوتبال ایران برنامه داشت، اگر قطبی، قطبی بود و البته اگر نكونام، نكونام بود.
امروز كاپیتان تیم ملی از قطبی انتقاد می‌كند، امروز جواد نكونام از قطبی ایراد می‌گیرد و امروز شماره 6 تیم ملی قطبی را در حد تیم ملی نمی‌داند اما سوال این است كه آیا نكونام در جام ملت‌های آسیا در حد تیم ملی بود؟ آیا نكونام همان بازیكنی بود كه انتظارش را داشتیم؟ آیا یك رهبر به معنای واقعی در درون زمین بود؟ آیا توانست تیم ملی را به خوبی در داخل زمین هدایت كند؟
هدف این نوشته حمایت از قطبی نیست چرا كه او هم همانند سایر عوامل، در این ناكامی سهیم است. سوال اما این است كه نكونام در این میان سهمی ندارد؟
امروز نكونام قطبی را به بی‌ادبی متهم می‌كند آن هم در حالی كه در هتل شرایتون هر آنچه از دهانشان درآمد نثار خبرنگاران ایرانی كرد و خبرنگار روزنامه الرای قطر كه در آن نزدیكی بود و فارسی می‌دانست تمام حرف‌های او را در قالب مصاحبه منتشر كرد. امروز كسی از بی‌ادبی سخن می‌گوید كه در یك كشور غریبه هوای هموطن خود را نداشت.
امروز كسی از قطبی انتقاد می‌كند كه خودش در بازی با كره 3 بار به اشتباه توپ را پشت محوطه جریمه خودمان به بازیكنان حریف داد. امروز كسی بر قطبی می‌تازد كه قرار بود عصای دست او باشد اما نه تنها این اتفاق نیفتاد بلكه بدترین بازی‌هایش را به نمایش گذاشت.
خیلی‌ها نكونام را با پارك جی سونگ مقایسه می‌كردند اما بازی با كره نشان داد تفاوت بیش از آن چیزی است كه تصور می‌شد. پارك با یك حركت بدن 3 بازیكن ایران را جا می‌گذاشت و كمی آن طرف‌تر نكونام توپ را به راحتی از دست می‌داد.
می‌گویی قطبی دست تو را بسته بود اما آن همه سابقه بازی در لالیگا چه شد؟ آن جا هم این گونه توپ را لو می‌دهی؟ قطبی دست تو را بسته بود، اما آیا قطبی به تو گفته بود پشت محوطه جریمه ایران پاس اشتباه بدهی؟
برای این فوتبال كه كاپیتانش در روزهایی كه باید خوب باشد، خوب نیست؛ همان مربیانی خوب هستند كه در بین دو نیمه در یك بازی ملی حرف‌های خاص به زبان می‌آورند. برای این فوتبال كه بازیكنانش منتظر یك ناكامی هستند تا علیه سرمربی چند روز پیش‌شان موضع بگیرند همین نكونام‌ها كافی هستند. به قول بزرگی كه می‌گفت: هرگز خطایتان را بیش از حد بزرگ نكنید، این را بهترین دوستانتان بی‌هیچ چشمداشتی برایتان انجام می‌دهند.
بله؛ جواد نكونام همان بازیكنی است كه پیش‌تر قطبی را می‌ستود و از قهرمانی تیم ملی با مربیگری او می‌گفت: " من بیشتر از هر كس دیگری اعتقاد دارم كه می‌توانیم قهرمان جام شویم. ما می‌توانیم نوار بدشانسی‌هایمان را پاره كنیم. " بله؛ تیم ملی می‌توانست قهرمان شود اگر فوتبال ایران برنامه داشت، اگر قطبی، قطبی بود و البته اگر نكونام، نكونام بود.
امروز كاپیتان تیم ملی از قطبی انتقاد می‌كند، امروز جواد نكونام از قطبی ایراد می‌گیرد و امروز شماره 6 تیم ملی قطبی را در حد تیم ملی نمی‌داند اما سوال این است كه آیا نكونام در جام ملت‌های آسیا در حد تیم ملی بود؟ آیا نكونام همان بازیكنی بود كه انتظارش را داشتیم؟ آیا یك رهبر به معنای واقعی در درون زمین بود؟ آیا توانست تیم ملی را به خوبی در داخل زمین هدایت كند؟
هدف این نوشته حمایت از قطبی نیست چرا كه او هم همانند سایر عوامل، در این ناكامی سهیم است. سوال اما این است كه نكونام در این میان سهمی ندارد؟
امروز نكونام قطبی را به بی‌ادبی متهم می‌كند آن هم در حالی كه در هتل شرایتون هر آنچه از دهانشان درآمد نثار خبرنگاران ایرانی كرد و خبرنگار روزنامه الرای قطر كه در آن نزدیكی بود و فارسی می‌دانست تمام حرف‌های او را در قالب مصاحبه منتشر كرد. امروز كسی از بی‌ادبی سخن می‌گوید كه در یك كشور غریبه هوای هموطن خود را نداشت.
امروز كسی از قطبی انتقاد می‌كند كه خودش در بازی با كره 3 بار به اشتباه توپ را پشت محوطه جریمه خودمان به بازیكنان حریف داد. امروز كسی بر قطبی می‌تازد كه قرار بود عصای دست او باشد اما نه تنها این اتفاق نیفتاد بلكه بدترین بازی‌هایش را به نمایش گذاشت.
خیلی‌ها نكونام را با پارك جی سونگ مقایسه می‌كردند اما بازی با كره نشان داد تفاوت بیش از آن چیزی است كه تصور می‌شد. پارك با یك حركت بدن 3 بازیكن ایران را جا می‌گذاشت و كمی آن طرف‌تر نكونام توپ را به راحتی از دست می‌داد.
می‌گویی قطبی دست تو را بسته بود اما آن همه سابقه بازی در لالیگا چه شد؟ آن جا هم این گونه توپ را لو می‌دهی؟ قطبی دست تو را بسته بود، اما آیا قطبی به تو گفته بود پشت محوطه جریمه ایران پاس اشتباه بدهی؟
برای این فوتبال كه كاپیتانش در روزهایی كه باید خوب باشد، خوب نیست؛ همان مربیانی خوب هستند كه در بین دو نیمه در یك بازی ملی حرف‌های خاص به زبان می‌آورند. برای این فوتبال كه بازیكنانش منتظر یك ناكامی هستند تا علیه سرمربی چند روز پیش‌شان موضع بگیرند همین نكونام‌ها كافی هستند. به قول بزرگی كه می‌گفت: هرگز خطایتان را بیش از حد بزرگ نكنید، این را بهترین دوستانتان بی‌هیچ چشمداشتی برایتان انجام می‌دهند.
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع: farsnews.com
