بازی‌های آسیایی گوانگجو بهترین میدان برای اهمیت دادن به رشته های ورزشی غیر فوتبالی بود، با وجود توجه ویژه رسانه‌ها و مردم به فوتبال، بازهم رشته‌های ورزشی غیر فوتبالی هستند كه می‌توانند برای ایران در عرصه بین المللی مانند رقابت‌های المپیك افتخار آفرین باشند .
چندی پیش مصطفی كریمی سرپرست فدراسیون دو و میدانی با وجود اعلام مخالفت سازمان تربیت بدنی در خصوص كناره گیری‌اش از سرپرستی فدراسیون تا زمان برگزار مجمع، در جمع خبرنگاران رسما از دوومیدانی خداحافظی كرد.
وی كه پیش از بازی‌های آسیایی بارها از كمبود بودجه و عدم تحقق وعده بودجه 10 میلیارد تومانی از سوی سازمان تربیت بدنی گلایه كرده بود و از خداحافظی سخن گفته بود ؛ اینیار به شكل جدی عطای مدیریت را به لقای آن بخشید و ترجیح داد راهی شهر خود شده و به زندگی شخصی‌اش كه به واسطه حضور در دوومیدانی از آن بازمانده بود برسد.
تیم ملی دو و میدانی با كسب 5 مدال در بازی‌های آسیایی عملكرد مثبتی از خود به جا گذاشت و اكثر كارشناسان این رشته منتظر ارائه برنامه جدید فدراسیون برای فصل جاری بدنسازی و آمادگی ملی پوشان برای كسب سهمیه المپیك لندن بودند ؛ اما موضوع این بود كه فدراسیون حتی بودجه ای در حد فراخوان ورزشكاران خود و تقدیر از آنها بابت عملكردشان در گوانگجو هم نداشت.
بر اساس اظهارات مصطفی كریمی دوومیدانی قابلیت كسب 12 سهمیه المپیك لندن را دارد و بر همین اساس پس از بازی های آسیایی او برنامه خود را برای رسیدن به این مهم به سازمان تربیت بدنی و كمیته ملی المپیك ارائه داد تا در صورت حمایت مالی تلاش خود را برای رسیدن به اهداف آغاز كند.با این وجود ظاهرا سازمان از این برنامه حمایت نكرده و قولی در خصوص اختصاص بودجه به كریمی نداد تا وی به این نتیجه برسد كه رفتن بهتر از ماندن است ؛چرا كه ترجیح می‌دهد شاهد روزهای غم انگیز این ورزش نباشد.
به نظر می‌رسد عدم تصویب بودجه یك درصد از سوی مجلس شورای اسلامی برای ورزش از دلایل اصلی عدم اعلام حمایت سازمان از برنامه دوومیدانی بوده است.
بر اساس نظر مصطفی كریمی با این روند باید شاهد افت بودجه فدراسیون ها در سال مهم پیش از المپیك لندن باشیم.اما مطمئنا این مشكل صرفا برای ورزش پرمدال و پایه دوومیدانی نیست و سایر فدراسیون ها هم كه توان جذب حمایت مالی بخش دولتی و خصوصی را ندارند و از اقبال صدا سیما نیز بی نصیب هستند باید همچنان با مشكلات مالی خود دست و پنجه نرم كنند
بازهم تاكید می‌كنیم نتایج بازی‌های آسیایی گوانگجو بهترین دلیل برای اهمیت دادن به رشته های ورزشی غیر فوتبالی اما با نگاهی به میزان بودجه فوتبال و حمایت باشگاههای دولتی و خصوصی از این ورزش در مقایسه با كل رشته های دیگر به راحتی متوجه تفاوت فاحش خواهیم شد و این امر به عنوان یك بحران همواره متوجه ورزش ایران بوده است. كه از رهگذر ورزش های پایه ( دوومیدانی، ژیمناستیك و شنا) پیش از پیش آسیب دیده و خواهند دید.
چندی پیش مصطفی كریمی سرپرست فدراسیون دو و میدانی با وجود اعلام مخالفت سازمان تربیت بدنی در خصوص كناره گیری‌اش از سرپرستی فدراسیون تا زمان برگزار مجمع، در جمع خبرنگاران رسما از دوومیدانی خداحافظی كرد.
وی كه پیش از بازی‌های آسیایی بارها از كمبود بودجه و عدم تحقق وعده بودجه 10 میلیارد تومانی از سوی سازمان تربیت بدنی گلایه كرده بود و از خداحافظی سخن گفته بود ؛ اینیار به شكل جدی عطای مدیریت را به لقای آن بخشید و ترجیح داد راهی شهر خود شده و به زندگی شخصی‌اش كه به واسطه حضور در دوومیدانی از آن بازمانده بود برسد.
تیم ملی دو و میدانی با كسب 5 مدال در بازی‌های آسیایی عملكرد مثبتی از خود به جا گذاشت و اكثر كارشناسان این رشته منتظر ارائه برنامه جدید فدراسیون برای فصل جاری بدنسازی و آمادگی ملی پوشان برای كسب سهمیه المپیك لندن بودند ؛ اما موضوع این بود كه فدراسیون حتی بودجه ای در حد فراخوان ورزشكاران خود و تقدیر از آنها بابت عملكردشان در گوانگجو هم نداشت.
بر اساس اظهارات مصطفی كریمی دوومیدانی قابلیت كسب 12 سهمیه المپیك لندن را دارد و بر همین اساس پس از بازی های آسیایی او برنامه خود را برای رسیدن به این مهم به سازمان تربیت بدنی و كمیته ملی المپیك ارائه داد تا در صورت حمایت مالی تلاش خود را برای رسیدن به اهداف آغاز كند.با این وجود ظاهرا سازمان از این برنامه حمایت نكرده و قولی در خصوص اختصاص بودجه به كریمی نداد تا وی به این نتیجه برسد كه رفتن بهتر از ماندن است ؛چرا كه ترجیح می‌دهد شاهد روزهای غم انگیز این ورزش نباشد.
به نظر می‌رسد عدم تصویب بودجه یك درصد از سوی مجلس شورای اسلامی برای ورزش از دلایل اصلی عدم اعلام حمایت سازمان از برنامه دوومیدانی بوده است.
بر اساس نظر مصطفی كریمی با این روند باید شاهد افت بودجه فدراسیون ها در سال مهم پیش از المپیك لندن باشیم.اما مطمئنا این مشكل صرفا برای ورزش پرمدال و پایه دوومیدانی نیست و سایر فدراسیون ها هم كه توان جذب حمایت مالی بخش دولتی و خصوصی را ندارند و از اقبال صدا سیما نیز بی نصیب هستند باید همچنان با مشكلات مالی خود دست و پنجه نرم كنند
بازهم تاكید می‌كنیم نتایج بازی‌های آسیایی گوانگجو بهترین دلیل برای اهمیت دادن به رشته های ورزشی غیر فوتبالی اما با نگاهی به میزان بودجه فوتبال و حمایت باشگاههای دولتی و خصوصی از این ورزش در مقایسه با كل رشته های دیگر به راحتی متوجه تفاوت فاحش خواهیم شد و این امر به عنوان یك بحران همواره متوجه ورزش ایران بوده است. كه از رهگذر ورزش های پایه ( دوومیدانی، ژیمناستیك و شنا) پیش از پیش آسیب دیده و خواهند دید.
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع: atynews.com
