شكست ‌فوتبال‌؛ برد امپراتور

فوتبال ایران با چالش بزرگی روبه‌رو شده بود و بیم و امید در بین طرفداران تیم ملی موج می‌زد، هر چند ترس از حذف بسیار بیشتر از امید به صعود بود اما افشین قطبی كه كارهای روان‌شناسی را خوب بلد بود، در بدو ورودش به ایران قول داد كه تیم ملی را به جام‌جهانی 2010 آفریقای جنوبی خواهد برد. قطبی مدعی بود كه 2 كره یعنی كره‌جنوبی و شمالی را مثل كف دستش می‌شناسد و با كسب 7 امتیاز از 3 بازی باقیمانده، بلیت حضور ایران در آفریقای جنوبی را خواهد گرفت اما شناخت قطبی از 2 كره هیچ فایده‌ای برای فوتبال ما نداشت چرا كه در بازی آخر مقابل كره‌جنوبی در سئول و در حالی كه یك بر صفر از حریف جلو بودیم، در دقایق پایانی گل مساوی را دریافت كردیم و بین 5 تیم چهارم شدیم و حتی به مسابقه حذفی هم نرسیدیم تا حسرت حضور در جام‌جهانی 2010 به دلمان بماند. این اولین قول قطبی بود كه هیچ گاه رنگ واقعیت به خودش نگرفت و از حضور در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال جهان بازماندیم.

پس از آن ناكامی بزرگ كه با تمام امیدهای قطبی به واقعیت ننشست، مدیران فدراسیون فوتبال قرارداد افشین قطبی را تمدید كردند. او كه انگار راه نفوذ به دل مدیران فدراسیون را پیدا كرده بود، این بار قول داد كه با تیم‌ ملی، قهرمان جام ملت‌های آسیا شود و به همین راحتی قرارداد چند صد میلیونی او با فدراسیون فوتبال امضا شد. حالا قطبی فرصت كافی داشت تا تیم ملی دلخواهش را بسازد و به دنبال قهرمانی در بزرگ‌ترین قاره جهان باشد. شاید همان روز اول هم قطبی به حرفی كه می‌زد، ایمان نداشت اما راه به دست آوردن دل علی كفاشیان همین بود «قول بده و قرارداد ببند».

در طول ماه‌های گذشته فدراسیون فوتبال كه ناكامی‌های زیادی را تجربه كرده بود، تمام امكاناتش را در اختیار تیم ملی و افشین قطبی گذاشت تا تیم ملی بزرگسالان ایران در جام ملت‌های آسیا نتیجه بگیرد. تیمی كه از طرف سازمان تربیت بدنی هم حمایت می‌شد و قصد داشت طلسم 35 ساله را بشكند و با جام قهرمانی از قطر به ایران برگردد. در این مدت مسابقات لیگ بارها و بارها به خاطر اردوها و بازی‌های دوستانه تیم ملی تعطیل شد تا بهانه‌ای برای عدم قهرمانی تیم وجود نداشته باشد. قبل از حضور ملی‌پوشان در قطر هم سعیدلو پاداش بسیار خوبی برای شاگردان قطبی در نظر گرفت تا به زعم مدیران ورزشی و فوتبال ایران زمینه برای قهرمانی تیم ملی مهیا شود.

تیم ملی در مرحله گروهی جام ملت‌های آسیا عالی كار كرد. در بازی اول كه بیشتر شبیه یك جنگ بود تا مسابقه فوتبال، موفق شدیم عراق را با 2 گل غلامرضا رضایی و ایمان مبعلی شكست دهیم. كره شمالی حریف بعدی ایران بود كه با تك گل كریم انصاری‌فرد مغلوب شاگردان قطبی شد و در همان بازی دوم صعود ایران به مرحله بعدی مسابقات مسجل شد، اما امارات را هم با 3 گل شكست دادیم تا تیم ملی به عنوان تنها تیم  9 امتیازی مسابقات از گروهش صعود كند و جالب این كه حدود 4 دهه بود ما با امتیازات كامل مرحله گروهی به دور حذفی صعود نكرده بودیم اما این اتفاق افتاد و تیم ملی با اقتدار به دور بعدی صعود كرد. كره شمالی و امارات كه در این دوره فوتبال خوبی به نمایش گذاشته بودند، به دلیل عدم گلزنی در مسابقات از این جام حذف شدند.

حریف ما در مرحله یك‌چهارم نهایی مسابقات كره جنوبی بود؛ همان تیمی كه قطبی مدعی شده بود مثل كف دستش آنها را می‌شناسد و چند ماه قبل در سئول و در یك دیدار دوستانه، این تیم را شكست داده بود.

نكته قابل توجه این‌كه افشین قطبی همواره در بازی‌های دوستانه خوب نتیجه گرفت؛ اما درست زمانی كه باید نتیجه می‌گرفت، یعنی در بازی‌های حساس و سرنوشت‌ساز شكست خورد. در آن بازی هم قطبی مغلوب كره جنوبی شد كه البته ترسو بازی كردن تیم ملی بسیار تلخ‌تر از شكست بود؛ چراكه كره جنوبی در طول 120 دقیقه بازی تیم برتر و حاكم مطلق میدان بود و اجازه نفس كشیدن به ملی‌پوشان ایران را نداد. سیستم تدافعی قطبی باعث شد مالكیت توپ به كره‌ای‌ها برسد و در نهایت بازی كلاسیك قاره كهن را واگذار كردیم و دست خالی به تهران برگشتیم.

افشین قطبی پس از این ناكامی راهی ژاپن شد تا هدایت تیم جدیدش یعنی شیمیزو اسپالز را بر عهده بگیرد، اما در كنفرانس مطبوعاتی پس از بازی با كره‌جنوبی از مردم ایران خواست كه او را حلال كنند و با جمله حلالم كنید با تیم ملی و ملت ایران خداحافظی كرد. حلالت كردیم آقای قطبی، یعنی اگر حلالت نكنیم، چه كاری از دستمان برمی‌آید؟ اگر حلالت نكنیم، چه كاری می‌توانیم بكنیم؟ حلالت كردیم آقای امپراتور وعده‌ها اما این حلال كردن ما از صد تا نفرین بدتر بود چرا كه به هیچ‌كدام از وعده‌هایی كه دادی، عمل نكردی.