فارس: لوسیو در آستانه دیدار یارانش با بایرن‌مونیخ در جدال رفت از مرحله یك هشتم نهایی (فردا شب در ورزشگاه جوزپه مه‌آتزا) در گفت‌وگو با نشریه كیكر شركت كرد.
وی اظهار داشت: چندین سال دل‌انگیز را همراه با بایرن پشت سر گذاشتم. اگر انتخاب بازی به من بود، دلم می‌خواست مجبور نباشم مرتب بازی با دوستان سابق را تجربه كنم. الان هرچند كمتر تحت فشار هستم ولی چنین رویارویی برای من راحت نیست.
وی افزود: این رویارویی برای من شرایطی دشوار و در عین حال خنده‌داری ایجاد می‌كند. هرچند كه همچنان با انگیزه هستم.
این ستاره 32 ساله در این مصاحبه به نكات دیگری نیز اشاره كرده كه مشروح آن در پی می‌آید:
*آقای لوسیو، واقعا آن زمانی كه از بایرن جدا شدید و به اینتر رفتید، فكر می‌كردید مجبور شوید در آینده اینقدر زیاد با یاران سابق ملاقات كنید؟
اگر به من بود، دلم می‌خواست از چنین اتفاقی اجتناب می‌شد. اولین ملاقاتم با آنها در پایان ماه مه گذشته بود كه خیلی هم دشوار برایم بود. درنظر بگیرید پس از آن همه سال دل‌انگیزی كه با مونیخی‌ها سپری كردم، به یكباره مجبور شوم مقابل شان بایستم. از نظر روحی شرایط دشوار و در عین حال خنده‌داری برایم ایجاد می‌كرد. شرایطی كه الان به نظر می‌رسد برایم تحمل‌اش قدری راحت‌تر باشد.
*پس از بازی فینال لیگ قهرمانان اروپا در پایان بهار در ورزشگاه سانتیاگوبرنابئو مادرید، شما پس از خاتمه بازی به سمت تریبون مونیخی‌ها با حس عجیبی رفتید.
واقعا آن لحظه را نمی‌شود به راحتی از خاطر برد. یادم هست پسرم را در بغل داشتم و به سمت هواداران بایرن رفتم. آنها برای ما یك پرچم فرستادند و ما برایشان بوس فرستادیم. این كار را با نهایت صداقت انجام دادم. هرچه نباشد من پنج‌سال رویایی را به همراه خانواده‌ام نزد چنین هواداران پرشوری پشت سر گذاشتم. هنوز هم برای باشگاه بایرن و هوادارانش احترام زیادی قائل هستم. حسی كه نزد آنها هم همینگونه است.
*ولی در تابستان سال 2009 خیلی اظهار تاسف كردید.
درست است. وقتی از باشگاه شنیدم كه مرا دیگر نمی‌خواستند، شوك بزرگی به من وارد شد.چون حتی برای یك لحظه هم فكر رفتن در ذهنم نبود. بعد از خود پرسیدم چرا باید در این حالت از مونیخ جدا شوم. این مساله روی من تاثیر گذاشت و حتی باعث شد برای فصل بعد از انگیزه بیشتری برخوردار شوم. در آن موقع یك ماه خارق‌العاده را در جام كنفدراسیون‌ها در آفریقای‌جنوبی پشت سر گذاشتم. در بازی نهایی مقابل آمریكا گل پیروزی بخش را نیز زدم.
*آثار آن شوك با انتقال به اینترمیلان كم شد.
می توان گفت انتقال به میلان هدیه‌ای خوب برای من شد. توانستم همراه با اینتر، قهرمانی كالچو را كسب كنم.صاحب جام حذفی شوم و برتر از هرچیزی به مقام نخست لیگ قهرمانان برسم. همان افتخاری كه در كارنامه‌ام نداشتم. باور كنید برای هر برزیلی كه راهی اروپا می‌شود، كسب مقام نخست این جام ، بزرگترین رویا است.
*به نظر شما رمز موفقیت خوزه مورینیو چه بود؟
او یك مربی صاحب سبك است. یك محرك ایجاد انگیزه باورنكردنی كه در خلال هفته با صحبت‌هایی كه انجام می‌دهد، سطح انگیزش بازیكن را بالا می‌برد. كاری كه می‌كند، باعث می‌شود تا بازیكن در زمین بازی حتی سرش را جلوی توپ بگذارد و بخاطرش جان دهد. از طرفی كاری می‌كند كه همه نگاه معطوف او شده تا بازیكن آرامش خود را حفظ كند و آماده نبرد باشد.
*الان جای خالی او برایتان محسوس نیست؟
چرا. تا حدی اینگونه است ولی فوتبال همین است. یكسری دوست می‌روند و سری جدیدی از دوستان می‌آیند.
*نتیجه بازی با بایرن را چگونه می‌‌بینید؟
هیچ برتری وجود ندارد. بهترین نتیجه در بازی چهارشنبه شب برای ما این است كه 2 بر صفر پیروز شویم چون بدین نحو كار برایمان در بازی برگشت در مونیخ خیلی راحت‌تر خواهد شد.
*برای این منظور وظیفه دارید خط حمله بایرن را از كار بیندازید؟
بی شك. اینتر این اواخر گل‌های زیادی زده، یكسری گل هم در عین حال دریافت كرده است. این اتفاق نباید در لیگ قهرمانان روی دهد. از طرفی ریبری و روبن جزو بهترین‌های اروپا هستند. ماریو گومز در بهترین فرم آمادگی بسر می‌برد. توماس مولر هم مرتب برای آنها دارد گلزنی می‌كند.من خودم تجربه تمرین با توماس را در تیم نخست باشگاه داشته‌ام. می‌دانم چقدر خوب می‌تواند فرصت خلق كند و یا گل بزند. البته فكر نمی‌كردم اینقدر سریع به رده اول فوتبال جهش كند. از این رو برایش آرزوی موفقیت زیادی دارم.
*از كدامیك از بازیكنان بایرن بیشتر از همه می‌ترسید؟
در مقابل تیمی مثل بایرن‌مونیخ آدم نمی‌تواند روی بازیكنی خاص تمركز كند. با این حال نسبت به باستین شواین اشتایگر حس خاصی دارم. بازیكنی كه قبلا به ناحق موردانتقاد واقع می‌شد.او همیشه بازیكنی بزرگ بوده است. یكی از كسانی كه كیفیت‌بازی‌اش باعث تفاوت و برتری می‌شود.
*كسب مقام قهرمانی جهان، كسب عنوان در آلمان و ایتالیا و نیز فتح لیگ قهرمانان اروپا، به شما احساس سیری و بی انگیزگی می‌دهد؟
نه به هیچ وجه. من در شرایط حاشیه‌ای دیوانه‌كننده‌ای از فوتبال رشد كرده‌ام. هیچگاه انگیزه‌ام را از دست نمی‌دهم. هر روز صبح كه صدای بیدارباش ساعتم زده می‌شود و از خواب بر می‌خیزم، احساس می‌كنم تشنه كسب افتخارات جدید هستم.
*از زمان كودكی آرزو می‌كردید روزی مدافعی برجسته شوید؟
نه. چون اوایل من به عنوان مهاجم گوش راست بازی می‌كردم و گل پشت گل به ثمر می‌رساندم. به یاد دارم تازه 12 سال بیشتر نداشتم كه به پلاناتینا درنزدیكی برازیلیا رفتم. درآنجا زی واسكو، مربی‌ام گفت كه به قدر كافی بلندقامت و قدرتمند هستم. می‌روم و به عنوان دفاع بازی می‌كنم. الان كه به آن زمان فكر می‌كنم، باید از او تشكر كنم. چون اگر به عنوان مهاجم ادامه می‌دادم، الان به حدی كه مطرح هستم، نمی‌رسیدم.
*ظاهرا پس از آن دوره رشد سریعی را طی كردید؟
بگویید بسیار سریع. در سال 2000 به آلمان آمدم و به بایرلوركوزن منتقل شدم. در آنجا راینر كالموند بطرز خارق‌العاده‌ای استعدادهای برزیلی را كشف و شناسایی می‌كرد و سرانجام برای تیمش بكار می‌گرفت. در سال 2002 ما تا فینال لیگ قهرمانان اروپا پیش رفتیم كه این، موفقتیی خارق‌العاده برای تیم بود. كمی پس از آن مقابل آلمان در فینال جام جهانی قرار گرفتم و به مقام قهرمانی رسیدم. پس از آن تاسف بار بود كه با بایرلوركوزن همیشه تا كسب مقام نزدیك می‌شدیم ولی دست نمی‌یافتیم. البته وقتی بعد به بایرن مونیخ منتقل شدم، توانستم عاقبت به مقام قهرمانی بوندس لیگا برسم.
*آن زمان كه از برزیل راهی آلمان شدید، دچار شوك وحیرت نبودید؟
نه. اتفاقا انتظارش را هم داشتم.
*در آلمان چه چیزی یاد گرفتید؟
نظم. چیزی كه برزیلی‌ها اغلب مشكل دارند.در شش ماه ابتدایی حضورم من بطور مرتب یك ربع دیر به سر تمرینات می‌رسیدم. این مساله سبب شد تا مرتب مورد جریمه مالی قرار گیرم و پول زیادی از جانب من به تیم سرازیر شوم. ولی بعد خیلی سریع وضعیت را درك كردم. فهمیدم بدون نظم، در فوتبال به هیچ دستاوردی نخواهم رسید.
*الان كه در اینتر هستید، خانواده‌تان طرفدار كدام تیم هستند، بایرن یا میلان؟
به جز جائو ویكتور، همه طرفدار اینتر. جائو 12 ساله است و هنوز هم طرفداری سفت و سخت بایرن است.وقتی كه بازیكن بایرن بودم، همیشه با من سر تمرین می‌آمد و اگر فرصتی دست می‌داد با شواین اشتایگر و پودولوسكی بازی می‌كرد. باور نمی‌كنید موقع بازی فینال در پایان بهارگذشته، او خودش را برای موفقیت بایرن كشت.
*با دوری از آلمان الان چه تفاوتی میان این كشور با ایتالیا هست؟
به نظرم تفاوت در نظم و سروقت حاضر شدن است. یعنی اینجا در ایتالیا همان وضعیت برزیل یعنی بی نظمی و تاخیر حاكم است. واقعا جای نظم آلمان‌ها را در اینجا خالی می‌بینیم.
*اكنون فهرست بلندی از بازیكنان برزیلی وجود دارد كه با نظم و ترتیب مشكل دارند. واقعا چرا برزیلی ها چنین هستند؟
به نظرم مساله ربط به شخصیت‌شان دارد. خیلی از نزدیكان و آشنایانم به من می‌گویند لوسیو یك بازیكن برزیلی نیست. بلكه یك آلمانی برزیلی‌تبار است. من با در نظر گرفتن نظم، در آلمان موفق شدم و به من نیز خوش گذشت. در حالیكه سایر هموطنانم اینگونه نبودند.
*در سال 2014 جام جهانی در كشورتان برگزار خواهد شد...
... اتفاقی كه بزرگ و غیرقابل تصور است. اینكه بتوانم چهارمین حضورم را در یك دوره جام جهانی جشن بگیرم.البته الان 32 سال سن دارم. خوشحال می‌شوم در آن جام نیز باشم و بتوانم با كسب مقام قهرمانی به دوران ورزشی خود خاتمه دهم.
وی اظهار داشت: چندین سال دل‌انگیز را همراه با بایرن پشت سر گذاشتم. اگر انتخاب بازی به من بود، دلم می‌خواست مجبور نباشم مرتب بازی با دوستان سابق را تجربه كنم. الان هرچند كمتر تحت فشار هستم ولی چنین رویارویی برای من راحت نیست.
وی افزود: این رویارویی برای من شرایطی دشوار و در عین حال خنده‌داری ایجاد می‌كند. هرچند كه همچنان با انگیزه هستم.
این ستاره 32 ساله در این مصاحبه به نكات دیگری نیز اشاره كرده كه مشروح آن در پی می‌آید:
*آقای لوسیو، واقعا آن زمانی كه از بایرن جدا شدید و به اینتر رفتید، فكر می‌كردید مجبور شوید در آینده اینقدر زیاد با یاران سابق ملاقات كنید؟
اگر به من بود، دلم می‌خواست از چنین اتفاقی اجتناب می‌شد. اولین ملاقاتم با آنها در پایان ماه مه گذشته بود كه خیلی هم دشوار برایم بود. درنظر بگیرید پس از آن همه سال دل‌انگیزی كه با مونیخی‌ها سپری كردم، به یكباره مجبور شوم مقابل شان بایستم. از نظر روحی شرایط دشوار و در عین حال خنده‌داری برایم ایجاد می‌كرد. شرایطی كه الان به نظر می‌رسد برایم تحمل‌اش قدری راحت‌تر باشد.
*پس از بازی فینال لیگ قهرمانان اروپا در پایان بهار در ورزشگاه سانتیاگوبرنابئو مادرید، شما پس از خاتمه بازی به سمت تریبون مونیخی‌ها با حس عجیبی رفتید.
واقعا آن لحظه را نمی‌شود به راحتی از خاطر برد. یادم هست پسرم را در بغل داشتم و به سمت هواداران بایرن رفتم. آنها برای ما یك پرچم فرستادند و ما برایشان بوس فرستادیم. این كار را با نهایت صداقت انجام دادم. هرچه نباشد من پنج‌سال رویایی را به همراه خانواده‌ام نزد چنین هواداران پرشوری پشت سر گذاشتم. هنوز هم برای باشگاه بایرن و هوادارانش احترام زیادی قائل هستم. حسی كه نزد آنها هم همینگونه است.
*ولی در تابستان سال 2009 خیلی اظهار تاسف كردید.
درست است. وقتی از باشگاه شنیدم كه مرا دیگر نمی‌خواستند، شوك بزرگی به من وارد شد.چون حتی برای یك لحظه هم فكر رفتن در ذهنم نبود. بعد از خود پرسیدم چرا باید در این حالت از مونیخ جدا شوم. این مساله روی من تاثیر گذاشت و حتی باعث شد برای فصل بعد از انگیزه بیشتری برخوردار شوم. در آن موقع یك ماه خارق‌العاده را در جام كنفدراسیون‌ها در آفریقای‌جنوبی پشت سر گذاشتم. در بازی نهایی مقابل آمریكا گل پیروزی بخش را نیز زدم.
*آثار آن شوك با انتقال به اینترمیلان كم شد.
می توان گفت انتقال به میلان هدیه‌ای خوب برای من شد. توانستم همراه با اینتر، قهرمانی كالچو را كسب كنم.صاحب جام حذفی شوم و برتر از هرچیزی به مقام نخست لیگ قهرمانان برسم. همان افتخاری كه در كارنامه‌ام نداشتم. باور كنید برای هر برزیلی كه راهی اروپا می‌شود، كسب مقام نخست این جام ، بزرگترین رویا است.
*به نظر شما رمز موفقیت خوزه مورینیو چه بود؟
او یك مربی صاحب سبك است. یك محرك ایجاد انگیزه باورنكردنی كه در خلال هفته با صحبت‌هایی كه انجام می‌دهد، سطح انگیزش بازیكن را بالا می‌برد. كاری كه می‌كند، باعث می‌شود تا بازیكن در زمین بازی حتی سرش را جلوی توپ بگذارد و بخاطرش جان دهد. از طرفی كاری می‌كند كه همه نگاه معطوف او شده تا بازیكن آرامش خود را حفظ كند و آماده نبرد باشد.
*الان جای خالی او برایتان محسوس نیست؟
چرا. تا حدی اینگونه است ولی فوتبال همین است. یكسری دوست می‌روند و سری جدیدی از دوستان می‌آیند.
*نتیجه بازی با بایرن را چگونه می‌‌بینید؟
هیچ برتری وجود ندارد. بهترین نتیجه در بازی چهارشنبه شب برای ما این است كه 2 بر صفر پیروز شویم چون بدین نحو كار برایمان در بازی برگشت در مونیخ خیلی راحت‌تر خواهد شد.
*برای این منظور وظیفه دارید خط حمله بایرن را از كار بیندازید؟
بی شك. اینتر این اواخر گل‌های زیادی زده، یكسری گل هم در عین حال دریافت كرده است. این اتفاق نباید در لیگ قهرمانان روی دهد. از طرفی ریبری و روبن جزو بهترین‌های اروپا هستند. ماریو گومز در بهترین فرم آمادگی بسر می‌برد. توماس مولر هم مرتب برای آنها دارد گلزنی می‌كند.من خودم تجربه تمرین با توماس را در تیم نخست باشگاه داشته‌ام. می‌دانم چقدر خوب می‌تواند فرصت خلق كند و یا گل بزند. البته فكر نمی‌كردم اینقدر سریع به رده اول فوتبال جهش كند. از این رو برایش آرزوی موفقیت زیادی دارم.
*از كدامیك از بازیكنان بایرن بیشتر از همه می‌ترسید؟
در مقابل تیمی مثل بایرن‌مونیخ آدم نمی‌تواند روی بازیكنی خاص تمركز كند. با این حال نسبت به باستین شواین اشتایگر حس خاصی دارم. بازیكنی كه قبلا به ناحق موردانتقاد واقع می‌شد.او همیشه بازیكنی بزرگ بوده است. یكی از كسانی كه كیفیت‌بازی‌اش باعث تفاوت و برتری می‌شود.
*كسب مقام قهرمانی جهان، كسب عنوان در آلمان و ایتالیا و نیز فتح لیگ قهرمانان اروپا، به شما احساس سیری و بی انگیزگی می‌دهد؟
نه به هیچ وجه. من در شرایط حاشیه‌ای دیوانه‌كننده‌ای از فوتبال رشد كرده‌ام. هیچگاه انگیزه‌ام را از دست نمی‌دهم. هر روز صبح كه صدای بیدارباش ساعتم زده می‌شود و از خواب بر می‌خیزم، احساس می‌كنم تشنه كسب افتخارات جدید هستم.
*از زمان كودكی آرزو می‌كردید روزی مدافعی برجسته شوید؟
نه. چون اوایل من به عنوان مهاجم گوش راست بازی می‌كردم و گل پشت گل به ثمر می‌رساندم. به یاد دارم تازه 12 سال بیشتر نداشتم كه به پلاناتینا درنزدیكی برازیلیا رفتم. درآنجا زی واسكو، مربی‌ام گفت كه به قدر كافی بلندقامت و قدرتمند هستم. می‌روم و به عنوان دفاع بازی می‌كنم. الان كه به آن زمان فكر می‌كنم، باید از او تشكر كنم. چون اگر به عنوان مهاجم ادامه می‌دادم، الان به حدی كه مطرح هستم، نمی‌رسیدم.
*ظاهرا پس از آن دوره رشد سریعی را طی كردید؟
بگویید بسیار سریع. در سال 2000 به آلمان آمدم و به بایرلوركوزن منتقل شدم. در آنجا راینر كالموند بطرز خارق‌العاده‌ای استعدادهای برزیلی را كشف و شناسایی می‌كرد و سرانجام برای تیمش بكار می‌گرفت. در سال 2002 ما تا فینال لیگ قهرمانان اروپا پیش رفتیم كه این، موفقتیی خارق‌العاده برای تیم بود. كمی پس از آن مقابل آلمان در فینال جام جهانی قرار گرفتم و به مقام قهرمانی رسیدم. پس از آن تاسف بار بود كه با بایرلوركوزن همیشه تا كسب مقام نزدیك می‌شدیم ولی دست نمی‌یافتیم. البته وقتی بعد به بایرن مونیخ منتقل شدم، توانستم عاقبت به مقام قهرمانی بوندس لیگا برسم.
*آن زمان كه از برزیل راهی آلمان شدید، دچار شوك وحیرت نبودید؟
نه. اتفاقا انتظارش را هم داشتم.
*در آلمان چه چیزی یاد گرفتید؟
نظم. چیزی كه برزیلی‌ها اغلب مشكل دارند.در شش ماه ابتدایی حضورم من بطور مرتب یك ربع دیر به سر تمرینات می‌رسیدم. این مساله سبب شد تا مرتب مورد جریمه مالی قرار گیرم و پول زیادی از جانب من به تیم سرازیر شوم. ولی بعد خیلی سریع وضعیت را درك كردم. فهمیدم بدون نظم، در فوتبال به هیچ دستاوردی نخواهم رسید.
*الان كه در اینتر هستید، خانواده‌تان طرفدار كدام تیم هستند، بایرن یا میلان؟
به جز جائو ویكتور، همه طرفدار اینتر. جائو 12 ساله است و هنوز هم طرفداری سفت و سخت بایرن است.وقتی كه بازیكن بایرن بودم، همیشه با من سر تمرین می‌آمد و اگر فرصتی دست می‌داد با شواین اشتایگر و پودولوسكی بازی می‌كرد. باور نمی‌كنید موقع بازی فینال در پایان بهارگذشته، او خودش را برای موفقیت بایرن كشت.
*با دوری از آلمان الان چه تفاوتی میان این كشور با ایتالیا هست؟
به نظرم تفاوت در نظم و سروقت حاضر شدن است. یعنی اینجا در ایتالیا همان وضعیت برزیل یعنی بی نظمی و تاخیر حاكم است. واقعا جای نظم آلمان‌ها را در اینجا خالی می‌بینیم.
*اكنون فهرست بلندی از بازیكنان برزیلی وجود دارد كه با نظم و ترتیب مشكل دارند. واقعا چرا برزیلی ها چنین هستند؟
به نظرم مساله ربط به شخصیت‌شان دارد. خیلی از نزدیكان و آشنایانم به من می‌گویند لوسیو یك بازیكن برزیلی نیست. بلكه یك آلمانی برزیلی‌تبار است. من با در نظر گرفتن نظم، در آلمان موفق شدم و به من نیز خوش گذشت. در حالیكه سایر هموطنانم اینگونه نبودند.
*در سال 2014 جام جهانی در كشورتان برگزار خواهد شد...
... اتفاقی كه بزرگ و غیرقابل تصور است. اینكه بتوانم چهارمین حضورم را در یك دوره جام جهانی جشن بگیرم.البته الان 32 سال سن دارم. خوشحال می‌شوم در آن جام نیز باشم و بتوانم با كسب مقام قهرمانی به دوران ورزشی خود خاتمه دهم.
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
seemorgh.com/news
منبع:farsnews.com
