از بازی آسیایی پرسپولیس مقابل الوحده در ورزشگاه آزادی استقبال چندانی نشد، دربی هم تماشاگران همیشگی را نداشت، وقتی طرفداران این تیم در برخی بازی‌های این فصل در ورزشگاه آزادی به زحمت به 2 هزار نفر می‌رسند، دیگر نه می‌توان روز میان هفته و آخر سال و نوروز را بهانه كرد نه گرانی بلیت را، علت را باید در پرسپولیس جستجو كرد البته افت فاحش این تیم هم آن چیزی نیست كه هوادارانش را از روی سكوها فراری داده است، در تمام هفته‌های گذشته از لیگ دهم شاید بتوان جنگ روی سكوها را به عنوان یكی از دلایل اصلی ناكامی پرسپولیس برشمرد، جنگی كه به ظاهر در بازگشت دوباره دایی بعداز استعفا و پس از پیروزی برابر سایپا فروكش كرد، اما با شكست‌ها و ناكامی‌های بعدی مثل آتش زیر خاكستر ادامه پیدا كرد تا امروز كه لیدرهایی كه مخالف حضور دایی روی نیمكت پرسپولیس بودند از شكست‌های پیاپی پرسپولیس چندان هم ناراحت به نظر نمی‌رسند. در این فصل و در مقاطع مختلف شنیدن شعارهای خاص از سوی لیدرها و ارتباط این افراد با باشگاه شائبه هدایت فریادهایی كه از روی سكوها شنیده می‌شود را تقویت كرده و می‌كند. كسانی كه روزی با هدف كمك به ساماندهی هواداران در راستای تشویق بهتر تیم محبوبشان دور هم جمع شدند، حالا یكی از متهمان ایجاد اختلاف و ناكامی در پرسپولیس هستند.
شاید در این مقوله هم مثل اتفاقات دیگر در فوتبال‌مان فقط به تقلید از واژه‌ها و عنوان‌های موجود در فوتبال كشورهای بزرگ بسنده كردیم و به حقیقت آن دست نیافتیم. نگاهی به آنچه كه این فصل در باشگاه پرسپولیس در مورد طرفداران این تیم و لیدرها گذشته موید همین مطلب است.
حاشیه امنیت برای كاشانی
پرسپولیس این فصل ركورد تمام ناكامی سال‌های گذشته را شكست، تا این لحظه آمار گل‌های زده و خورده، تعداد شكست‌ها و رقم خوردن باخت‌های سنگین، كارنامه قابل قبولی نبوده است.
با شكست برابر استقلال در شهرآورد سنتی دو تیم، شاید خوش‌بین‌ترین هواداران پرسپولیس هم امید خود را از دست دادند و همه اینها سبب شد تا بدترین نتایج تاریخ این باشگاه در كارنامه جیب كاشانی ثبت شود، اما در بدترین شرایط، سرپرست سرخپوشان حاشیه امنیت خوبی دارد، هم از جانب سعیدلو كه كسی را بهتر از او برای هدایت پرسپولیس سراغ نداشت و هم از جانب سكوهای ورزشگاه كه لیدرها انگار همه چیز را تحت كنترل داشتند و البته دارند!
این در حالی بود كه در همین چند سال اخیر عباس انصاری‌فرد و داریوش مصطفوی بعد از 4، 5 بازی و با ناكامی‌هایی به مراتب كمتر از آنچه پرسپولیس در لیگ دهم تجربه كرد طعم تلخ شعارهایی علیه خودشان را از روی سكوها چشیدند، طرفداران حاضر در ورزشگاه در آن شرایط بعد از مدیر، بازیكن را مورد هدف قرار دادند، تیم را متهم به كم‌كاری كردند و خلاصه این كه جو را كاملا به هم ریختند و ناكامی پرسپولیس را برنتابیدند تا جایی كه حتی عباس انصاری‌فرد زمان ترك پرسپولیس در گفت‌و‌گویی رسمی اعلام كرد كه همه اعتراض‌ها و فریادها با هدف آمدن مدیر بعدی طراحی شده بود.
در باب اهداف طراحی شده!
برای روشن شدن حرف‌های عباس انصاری‌فرد درخصوص این «هدف طراحی شده» باید به سراغ نزدیكان باشگاه پرسپولیس رفت. یكی از افرادی كه اغلب در اردوها در كنار این تیم است در این‌باره می‌گوید: عباس انصاری‌فرد در مورد حضور در ورزشگاه 12 هزار نفری آزادی و تماشای دیدار تیم ملی فوتسال می‌گوید، او همان وقت گفت كه من را مخصوصا به استادیوم كشیدند تا مقابل چشمان سعیدلو علیه من شعار دهند تا زمینه آمدن مدیر بعدی (یعنی كاشانی) فراهم شود.
نكته: افت فاحش پرسپولیس همه آن چیزی نیست كه هوادارانش را از روی سكوها فراری داده است، در تمام این هفته‌ها جنگ روی سكوها یكی از دلایل اصلی ناكامی پرسپولیس بوده است
ظاهرا او زیاد هم بیراه نمی‌گوید چون در آن مسابقه تعدادی از لیدرهای پرسپولیس هم حاضر بودند و اتفاقا تیم ملی فوتسال را رها كردند و با آمدن انصاری‌فرد هدف خود را دنبال كردند. این چیزها در باشگاه‌های پرطرفداری مثل پرسپولیس و استقلال هست و این روزها دیگر كمتر حركتی خودجوش است.
اوج اختلاف دایی و لیدرها
امسال اما اوج اختلاف بین دایی و لیدرها از بازی با صباباتری آغاز شد و بعد از چند شكست متوالی در حالی كه همه چیز برای باشگاه و شخص كاشانی به آرامی سپری می‌شد با هماهنگی چند لیدر در بین نیمه، بیانیه‌ای علیه دایی خوانده شد. چند تماشاگر به مقابله با این حركت پرداختند و شعارهایی سردادند تا آغاز دو دستگی هواداران پرسپولیس در ورزشگاه شكل بگیرد. بعد از این اتفاق علی دایی استعفا داد و این افراد را كه منظورش همان لیدرها بود تعدادی جیره‌خوار معرفی كرد. علی دایی با اصرار كاشانی و بازیكنان، برگشت تا شروعی دوباره داشته باشد، اما بذر این اختلاف كاشته شده بود و هنوز در حال ریشه دواندن است.
لیدرها برابر دایی، هواداران برابر لیدرها
جنگ بین لیدرها و دایی در بازی پرسپولس و سایپا به سكوهای ورزشگاه تختی رسید و به جنگ بین لیدر و هواداران تبدیل شد، طرفداران پرسپولیس فریاد می‌زدند «لیدر بی‌تعصب نمی‌خواهیم» كه البته بعد از این اتفاقات لیدرها این جریان را منتسب به برادر علی دایی دانستند و در مصاحبه‌هایشان گفتند جمعیتی كه بنر بزرگی از چهره علی دایی را همراه داشتند و شعار علیه لیدرها می‌دادند لهجه آذری داشتند و از مردم و طرفداران عادی نبودند. چیزی كه باز هم با عكس‌العمل دایی روبه‌رو شد و سرمربی سرخپوشان از كاشانی خواست این لیدرها را بیرون كند و حداقل این كه شرایطی فراهم كند تا در كنار تیم و در اردوها حضور نداشته باشند.
باشگاه پرسپولیس كوتاه آمد
اما این پایان كار نبود، لیدرها در اردوی تركیه و امارات هم حضور داشتند و باشگاه برای توجیه آنچه علی دایی كوتاهی در برخورد با لیدرها نامیده بود اعلام كرد كه آنها با هزینه خودشان به این سفرها آمده‌اند.
فعالیت در سكوهای خاص كه لیدرهای آن دائم در حال رفت و آمد در باشگاه هستند حتی در بازی با راه‌آهن هم ادامه پیدا كرد. از دقیقه 86 شیث رضایی تشویق شد، به علی دایی اعتراض شد و تعداد كمی به این شعارها اعتراض كردند، اما هیچ صدای اعتراضی علیه باشگاه پرسپولیس و كاشانی به گوش نرسید تا این حاشیه امنیت مدیریت مشكوك‌تر از قبل به نظر برسد، باشگاه پرسپولیس تاكنون هیچ دخالتی برای حل این مشكل نكرده و همین باعث شده كه علی دایی از كاشانی دلخور باشد كه البته این دلسوزی دوطرفه است و حسابی بین سرمربی و مدیر فاصله انداخته است. كاشانی از زمانی كه دایی لیدرها را جیره‌خوار معرفی كرده در برخورد با سرمربی، كاشانی سابق نبوده است. یكی از نزدیكان مدیریت پرسپولیس به «جام‌جم» می‌گوید: حاج حبیب از دایی انتظار نداشت این حرف را بزند، نه به خاطر لیدرها، این حرف یك شمشیر دو لبه بود كه یك طرف آن متوجه كاشانی بود. یعنی او لیدرها را هدایت می‌كند تا علیه كسی شعار دهند و بعد جیره و مواجبشان را می‌دهد.
البته این اختلاف‌ها با وجود تغییر رفتار كاشانی و حضور كمترش در اردوهای پرسپولیس تكذیب می‌شد، اما حالا و بعد از باخت‌های اخیر به ملوان، الوحده و استقلال از اظهارات سرپرست سرخپوشان می‌توان به همان كدورت‌های قدیمی پی برد. كاشانی اعلام كرده است اگر دایی استعفا هم بدهد باید بماند و تیمی كه خودش بسته است را به پایان راه برساند و جوابگو باشد، البته خبرهای پشت پرده از تغییرات احتمالی در صورت ناكامی در 2 بازی آینده حكایت دارد.
لیدرها، كارمندان باشگاه
واقعیت این است كه لیدرها دیگر مثل سالیان گذشته فقط به خاطر عشق و علاقه به یك تیم بوق نمی‌زنند، شاید به خاطر علاقه به یك تیم دور هم جمع شدند، اما به هر حال از كانال‌ها و فیلترهایی گذشتند تا به عنوان یكی از كارمندان باشگاه، حقوق و مزایا بگیرند و احتمالا در قبال آن اهداف باشگاه را دنبال كنند. نه در پرسپولیس بلكه در تمام باشگاه‌های كشور این روال جریان دارد. سال گذشته بود كه لیدرهای استقلال اعلام كردند به دلیل مشكلات مالی علیه مدیر باشگاه بوق زدند و این اعتراف نشان‌دهنده انقراض نسل لیدرهای خودجوش است.
پشت پرده تلخ و تكان‌دهنده
همین كه هیچ كدام از مدیران پیشین پرسپولیس حاضر نشدند راجع به این موضوع صحبت كنند و با جمله‌هایی مثل «من را معاف كنید» یا «بعدا تماس بگیرید» و به تماس‌های ما پاسخی ندادند می‌توان باور كرد كه این وقایع پشت پرده تلخ و تكان‌دهنده هستند. جریانی كه علی پروین را با آن ابهت در پرسپولیس زمین زد و خاطرات تلخ دیگری را برای خیلی‌ها رقم زد امروز ریشه‌های محكمی در فوتبال ما دوانده كه اگر از بیخ و بن كنده نشود می‌تواند به ناحق خیلی‌های دیگر را هم زمین بزند و در مقابل، عده‌ای را بالا ببرد. به نظر می‌رسد كه این تعریف درستی از لیدر در فوتبال نیست و باید برای اصلاح این فرهنگ كسی پیشقدم شود.
