ایسنا: دكتر محمد رضا كردی در گفت و گو با ایسنا، فوتبال و ورزش را در حال حاضر گرفتار دور باطل دانست و خواستار پایان یافتن این روند شد.
این استاد دانشگاه گفت: "اراده‌ای برای حل گرفتاریهای ورزش وجود ندارد. اگر چه برخی رسانه‌ها به صورت گاه به گاه حساسیتهایی را از خود نشان داده و مشكلات را بازتاب می دهند، ولی این حساسیت در میان تصمیم گیرندگان و سیاستگذاران ورزش دیده نمی‌شود. فوتبال ما درگیر فساد و مافیاست و تا زمانی كه درگیر این نوع روابط مافیایی است و روشهای كنونی در آن وجود دارد، نباید از آن انتظار موفقیت داشت. در این فوتبال ضد ارزشها حاكم شده است و به این ترتیب باید با اخلاق خداحافظی كرد."
وی ادامه داد: "باید رابطه میان مربی – بازیكن، مربی – خبرنگار و بازیكن – خبرنگار را از وضعیت نابسامان كنونی خارج كرد. در فوتبال باشگاهی امروز ایران پول بیت المال به حراج گذاشته شده است. میلیاردها تومان پول هر فصل در فوتبال تزریق می‌شود و تعداد ثابتی در فوتبال حق برداشت از این رقم را دارند. آنها حاضر به از دست دادن منافع كنونی خود نبوده و برایش مبارزه هم می كنند، حتی به غیراخلاقی‌ترین شكل ممكن. برون رفت از شرایط كنونی اراده قوی و ملی می‌خواهد."
دكتر كردی راهكارش را برای فوتبال امروز ایران این گونه بیان كرد: "تا زمانی كه فوتبال با بودجه دولتی اداره می‌شود و خصوصی‌سازی باشگاه‌ها نهایی نشده است، باید برای بازیكنان سقف پرداخت در نظر گرفت. چه در مورد رقم قراردادها و چه در مورد دستمزدها. تا زمانی كه باشگاه‌ها با پول دولت اداره می‌شوند و نحوه پرداخت به شیوه كنونی است، مشكلات كنونی هم ادامه و پابرجا خواهند بود. بخش خصوصی اجازه پرداخت رقمهای بی حساب و كتاب را نخواهد داد و اگر هم بدهد، از جیب خودش است و نه مردم و بیت‌المال. تعطیلی این فوتبال چه چیزی را در پی خواهد داشت؟ چرا باید از جیب مردم برای این فوتبال خرج و هزینه كرد؟ مگر این فوتبال برای این كشور چه سودی دارد؟ باید سقفی را برای دستمزدها تعیین كرد و بازیكنی كه بیش از این رقم را در نظر دارد، راهی فوتبال كشورهای دیگر بشود و با بازی در باشگاه های خارجی درآمد بیشتری را از آن خود كند."
این كارشناس دانشگاه كه سابقه توپ زدن در باشگاه های تهران را نیز داراست، به مدیریت فوتبال اشاره كرد و گفت: "در دیگر كشورها باشگاه ها گذشته از درآمد زایی به كمك نهادهای مدنی و سازمانهای ورزش می‌آیند و به مردم عادی نیز خدماتی را ارائه می‌كنند. این رابطه در فوتبال ما دولتی و یك سویه است. شاهد هستیم كه یك مربی در همین فوتبال در یك فصل 3 تیم عوض می‌كند و چنانچه از هر تیم تنها 300 میلیون تومان دریافت كند، در سال 900 میلیون تومان را به خود اختصاص می‌دهد. این فرآیند كنونی فوتبال باشگاهی ایران است كه روند درستی هم نیست. باشگاه خصوصی نه توان رقابت با باشگاه های دولتی را دارد و نه تمایلی برای سرمایه‌گذاری در این بخش. هستند باشگاه‌هایی كه از چاه عمیق درآمدهای دولتی هزینه می‌كنند و به جای توسعه ورزش همگانی از محل یك درصد درآمدشان بودجه‌های آن‌چنانی را برای تیمهای ورزشی خودشان در نظر می‌گیرند. مردم چه؟ مردم باید كجا بروند؟ آیا قراردادن چند دستگاه در پاركها برای گسترش ورزش همگانی كافی است؟ آن هم دستگاه هایی كه بدون ایراد و عوارض هم نیستند."
دكتر كردی در بخش دیگری از صحبتهایش به خبرنگار ایسنا گفت: "تا زمانی كه باشگاه‌های دولتی به این شیوه پشتیبانی می‌شوند، امكان رقابت وجود ندارد و خصوصی‌ها نیز محكوم به شكست هستند. در حال حاضر سفره‌ای پهن شده تا عده‌ای منفعت‌شان را ببرند. عده‌ای خاص منفعت خود را می‌برند و سعی می‌كنند تا این شرایط را حفظ كنند. هیچ كس نمی‌تواند وجود و نقش دلالها را در فوتبال ایران تكذیب كند. دلالها غیرقانونی شكل گرفته و دیگر مستقل هم شده‌اند. همین روند و همین افراد فوتبال ما را به این روز انداخته اند. جایگاه فوتبال ما كجا بود و اكنون در كجاست؟ كره جنوبی و ژاپن كجا بودند و امروز كجا هستند؟ باید شرایط را به شكلی اساسی دگرگون كرد و جلوی ضرر را هم گرفت. دست كم با این كار اخلاق و اخلاقیات را از دست نخواهیم داد. در غیر این صورت هیچ تلاشی برای ارتقا فوتبال صورت نخواهد گرفت و درآمد كنونی برای عده‌ای خاص همچنان وجود داشته و امنیت و آرامش‌شان هم بر هم نخواهد خورد."
وی با نگاهی به بازی جمعه شب پرسپولیس و استیل آذین گفت: "این روزها همه از فوتبال لیونل مسی حرف می‌زنند. همه شاهد هستند كه او چگونه و چند بار در جریان بازی ضرب می‌خورد. با این همه به روحیه او نگاه كنید. در فوتبال خودمان آموزشهایی از این دست را نمی‌بینیم. زیرا مدیران ما اهل این فن نیستند و غیرمرتبط با این رشته هستند. در فوتبال حرفه‌ای بازیكن برای همه چیز از خوردن و پوشیدن و گفتن و شنیدن آموزش می‌بیند، ولی در فوتبال حرفه‌ای ما چطور؟ اگر آموزش باشد همه چیز شكل خواهد گرفت و اگر نباشد خیر."
دكتر كردی با یادآوری اریك كانتونا، بازیكن سالهای پیش منچستر یونایتد و تیم ملی فوتبال فرانسه گفت: "او در حالی كه می‌توانست به فوتبالش ادامه دهد و همانند رایان گیگز و گری نویل و پل اسكولز پا به توپ باشد، در اوج از یونایتد كنار رفت. او درباره علت خداحافظی زودهنگامش هم گفت «از فوتبال رفتم تا كارهایی را كه تا‌كنون نمی‌توانستم، را انجام بدهم» او می دانست، قهرمان بودن و موثر ماندن در زمین بازی با كارهای روزمره و نظم و انضباط تیمی مغایر است و باید یكی از این دو را برگزیند. بازیكن در فوتبال ما آموزش ندیده است و فرهنگ لازم هم در آن حاكم نیست. بازیكن جریمه می‌شود، با پا در میانی بخشیده می‌شود، برای مشكل او پا در میانی می‌شود. برای چه؟ از فوتبال حرفه‌ای تنها بستن قراردادهای كلان را آموخته‌ایم. آیا می توان پول حرفه‌ای گرفت و رفتاری غیرحرفه‌ای داشت؟ در فوتبال ما علم ستیزی وجود دارد. حاضر هستیم پول به دلال و رمال بدهیم، ولی به روانشناس و متخصص تغذیه خیر. با همین روش هم در رده بندی فیفا روندی نزولی را سپری می كنیم و تیم امیدمان هم 40 سال است چشم به راه رفتن به بازیهای المپیك است. در جام ملتهای آسیا هم سالهاست چشم به راه قهرمانی چهارم خود هستیم. فضای آلوده در فوتبال هم باعث می‌شود تا كارشناسی دانشگاهی پیشنهادی 100 میلیونی را برای بدنسازی یك باشگاه نپذیرد. چون نمی‌تواند این شرایط را تحمل كند."
او در پایان گفت: "باید به این فوتبال شوك وارد شود. آن هم با قطع پول بیت المال. این تصمیم خیلی چیزها را به فوتبال ما بازخواهد گرداند. مرحوم دهداری زمانی كه در تیم بنیاد شهید بود، به من می گفت «دو تیم [كشاورز و بانك تجارت] كه این گونه هزینه می‌كنند، به زودی از فوتبال خارج خواهند شد.» آنها رفتند ولی تاثیر منفی شان همچنان باقی ماند. باید این دور باطل را از بین برد."
این استاد دانشگاه گفت: "اراده‌ای برای حل گرفتاریهای ورزش وجود ندارد. اگر چه برخی رسانه‌ها به صورت گاه به گاه حساسیتهایی را از خود نشان داده و مشكلات را بازتاب می دهند، ولی این حساسیت در میان تصمیم گیرندگان و سیاستگذاران ورزش دیده نمی‌شود. فوتبال ما درگیر فساد و مافیاست و تا زمانی كه درگیر این نوع روابط مافیایی است و روشهای كنونی در آن وجود دارد، نباید از آن انتظار موفقیت داشت. در این فوتبال ضد ارزشها حاكم شده است و به این ترتیب باید با اخلاق خداحافظی كرد."
وی ادامه داد: "باید رابطه میان مربی – بازیكن، مربی – خبرنگار و بازیكن – خبرنگار را از وضعیت نابسامان كنونی خارج كرد. در فوتبال باشگاهی امروز ایران پول بیت المال به حراج گذاشته شده است. میلیاردها تومان پول هر فصل در فوتبال تزریق می‌شود و تعداد ثابتی در فوتبال حق برداشت از این رقم را دارند. آنها حاضر به از دست دادن منافع كنونی خود نبوده و برایش مبارزه هم می كنند، حتی به غیراخلاقی‌ترین شكل ممكن. برون رفت از شرایط كنونی اراده قوی و ملی می‌خواهد."
دكتر كردی راهكارش را برای فوتبال امروز ایران این گونه بیان كرد: "تا زمانی كه فوتبال با بودجه دولتی اداره می‌شود و خصوصی‌سازی باشگاه‌ها نهایی نشده است، باید برای بازیكنان سقف پرداخت در نظر گرفت. چه در مورد رقم قراردادها و چه در مورد دستمزدها. تا زمانی كه باشگاه‌ها با پول دولت اداره می‌شوند و نحوه پرداخت به شیوه كنونی است، مشكلات كنونی هم ادامه و پابرجا خواهند بود. بخش خصوصی اجازه پرداخت رقمهای بی حساب و كتاب را نخواهد داد و اگر هم بدهد، از جیب خودش است و نه مردم و بیت‌المال. تعطیلی این فوتبال چه چیزی را در پی خواهد داشت؟ چرا باید از جیب مردم برای این فوتبال خرج و هزینه كرد؟ مگر این فوتبال برای این كشور چه سودی دارد؟ باید سقفی را برای دستمزدها تعیین كرد و بازیكنی كه بیش از این رقم را در نظر دارد، راهی فوتبال كشورهای دیگر بشود و با بازی در باشگاه های خارجی درآمد بیشتری را از آن خود كند."
این كارشناس دانشگاه كه سابقه توپ زدن در باشگاه های تهران را نیز داراست، به مدیریت فوتبال اشاره كرد و گفت: "در دیگر كشورها باشگاه ها گذشته از درآمد زایی به كمك نهادهای مدنی و سازمانهای ورزش می‌آیند و به مردم عادی نیز خدماتی را ارائه می‌كنند. این رابطه در فوتبال ما دولتی و یك سویه است. شاهد هستیم كه یك مربی در همین فوتبال در یك فصل 3 تیم عوض می‌كند و چنانچه از هر تیم تنها 300 میلیون تومان دریافت كند، در سال 900 میلیون تومان را به خود اختصاص می‌دهد. این فرآیند كنونی فوتبال باشگاهی ایران است كه روند درستی هم نیست. باشگاه خصوصی نه توان رقابت با باشگاه های دولتی را دارد و نه تمایلی برای سرمایه‌گذاری در این بخش. هستند باشگاه‌هایی كه از چاه عمیق درآمدهای دولتی هزینه می‌كنند و به جای توسعه ورزش همگانی از محل یك درصد درآمدشان بودجه‌های آن‌چنانی را برای تیمهای ورزشی خودشان در نظر می‌گیرند. مردم چه؟ مردم باید كجا بروند؟ آیا قراردادن چند دستگاه در پاركها برای گسترش ورزش همگانی كافی است؟ آن هم دستگاه هایی كه بدون ایراد و عوارض هم نیستند."
دكتر كردی در بخش دیگری از صحبتهایش به خبرنگار ایسنا گفت: "تا زمانی كه باشگاه‌های دولتی به این شیوه پشتیبانی می‌شوند، امكان رقابت وجود ندارد و خصوصی‌ها نیز محكوم به شكست هستند. در حال حاضر سفره‌ای پهن شده تا عده‌ای منفعت‌شان را ببرند. عده‌ای خاص منفعت خود را می‌برند و سعی می‌كنند تا این شرایط را حفظ كنند. هیچ كس نمی‌تواند وجود و نقش دلالها را در فوتبال ایران تكذیب كند. دلالها غیرقانونی شكل گرفته و دیگر مستقل هم شده‌اند. همین روند و همین افراد فوتبال ما را به این روز انداخته اند. جایگاه فوتبال ما كجا بود و اكنون در كجاست؟ كره جنوبی و ژاپن كجا بودند و امروز كجا هستند؟ باید شرایط را به شكلی اساسی دگرگون كرد و جلوی ضرر را هم گرفت. دست كم با این كار اخلاق و اخلاقیات را از دست نخواهیم داد. در غیر این صورت هیچ تلاشی برای ارتقا فوتبال صورت نخواهد گرفت و درآمد كنونی برای عده‌ای خاص همچنان وجود داشته و امنیت و آرامش‌شان هم بر هم نخواهد خورد."
وی با نگاهی به بازی جمعه شب پرسپولیس و استیل آذین گفت: "این روزها همه از فوتبال لیونل مسی حرف می‌زنند. همه شاهد هستند كه او چگونه و چند بار در جریان بازی ضرب می‌خورد. با این همه به روحیه او نگاه كنید. در فوتبال خودمان آموزشهایی از این دست را نمی‌بینیم. زیرا مدیران ما اهل این فن نیستند و غیرمرتبط با این رشته هستند. در فوتبال حرفه‌ای بازیكن برای همه چیز از خوردن و پوشیدن و گفتن و شنیدن آموزش می‌بیند، ولی در فوتبال حرفه‌ای ما چطور؟ اگر آموزش باشد همه چیز شكل خواهد گرفت و اگر نباشد خیر."
دكتر كردی با یادآوری اریك كانتونا، بازیكن سالهای پیش منچستر یونایتد و تیم ملی فوتبال فرانسه گفت: "او در حالی كه می‌توانست به فوتبالش ادامه دهد و همانند رایان گیگز و گری نویل و پل اسكولز پا به توپ باشد، در اوج از یونایتد كنار رفت. او درباره علت خداحافظی زودهنگامش هم گفت «از فوتبال رفتم تا كارهایی را كه تا‌كنون نمی‌توانستم، را انجام بدهم» او می دانست، قهرمان بودن و موثر ماندن در زمین بازی با كارهای روزمره و نظم و انضباط تیمی مغایر است و باید یكی از این دو را برگزیند. بازیكن در فوتبال ما آموزش ندیده است و فرهنگ لازم هم در آن حاكم نیست. بازیكن جریمه می‌شود، با پا در میانی بخشیده می‌شود، برای مشكل او پا در میانی می‌شود. برای چه؟ از فوتبال حرفه‌ای تنها بستن قراردادهای كلان را آموخته‌ایم. آیا می توان پول حرفه‌ای گرفت و رفتاری غیرحرفه‌ای داشت؟ در فوتبال ما علم ستیزی وجود دارد. حاضر هستیم پول به دلال و رمال بدهیم، ولی به روانشناس و متخصص تغذیه خیر. با همین روش هم در رده بندی فیفا روندی نزولی را سپری می كنیم و تیم امیدمان هم 40 سال است چشم به راه رفتن به بازیهای المپیك است. در جام ملتهای آسیا هم سالهاست چشم به راه قهرمانی چهارم خود هستیم. فضای آلوده در فوتبال هم باعث می‌شود تا كارشناسی دانشگاهی پیشنهادی 100 میلیونی را برای بدنسازی یك باشگاه نپذیرد. چون نمی‌تواند این شرایط را تحمل كند."
او در پایان گفت: "باید به این فوتبال شوك وارد شود. آن هم با قطع پول بیت المال. این تصمیم خیلی چیزها را به فوتبال ما بازخواهد گرداند. مرحوم دهداری زمانی كه در تیم بنیاد شهید بود، به من می گفت «دو تیم [كشاورز و بانك تجارت] كه این گونه هزینه می‌كنند، به زودی از فوتبال خارج خواهند شد.» آنها رفتند ولی تاثیر منفی شان همچنان باقی ماند. باید این دور باطل را از بین برد."
گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
seemorgh.com/sport
منبع:isna.ir
