نيمكت‌نشينی‌ام ربطی به رفاقت با شيث نداشت

دقیقا همین‌طور است. فوتبال را نمی‌توان پیش‌بینی كرد، اما این فصل برای ما غیرقابل پیش‌بینی‌تر بوده است، نمی‌دانیم دلیل این اتفاق چیست، چون ما برای هر بازی تمرینات خوبی را پشت سر گذاشتیم و در جریان مسابقه هم از هیچ تلاشی دریغ نكردیم، اما همان‌طور كه گفتم فوتبال غیرقابل پیش‌بینی است.

برای این بازی برنامه خاص داشتیم، اول این كه به این برد نیاز داشتیم و تحت فشار بودیم. بعد هم این كه چون ذوب‌آهن در كورس قهرمانی بود و برای 3 امتیاز به میدان آمده بود و خوب حمله می‌كرد. در چنین بازی‌هایی كار برای ما راحت‌تر است، سعی كردیم با پرس كردن و جمع شدن در زمین خودمان موقعیت‌ها را از ذوب‌آهن بگیریم و در ضد حمله به گل برسیم.

نه اتفاقا به نظر من ذوب‌آهن خیلی خوب بود.این باخت چیزی از ارزش‌های آنها كم نمی‌كند. اتفاقا خط حمله قوی و پرقدرتی دارند، ما برای مهار كاسترو، خلعتبری و فرهادی كار ساده‌ای نداشتیم، اما اجازه نفوذ را از آنها گرفتیم و در مقابل خط هافبك و حمله ما روز خوبی را برابر این تیم پشت سر گذاشت.

ببینید الان فضای فوتبال ما فرق كرده است. رقابت در لیگ برتر ما واقعا بالاست گاهی تیم‌های ته جدولی كه چیزی برای از دست دادن ندارند شگفتی‌ساز می‌شوند. همه برای رتبه‌های بهتر تلاش می‌كنند، اما این برد روحیه‌بخش بود، چرا نباشد؟ وقتی در آسیا حالا از ذوب‌آهن می‌ترسند و روی آن حساب ویژه باز می‌كنند برای ما گل نخوردن برابر این تیم روحیه‌بخش است و از آن مهم‌تر این كه خوب بازی كردیم و هواداران راضی بودند.

الان هم هست، پرسپولیس به خاطر قدمت و اسمش همیشه این ویژگی را دارد، اما تیمی مثل ذوب‌آهن تازه این راه را رفته و این هم ارزشمند است.

ما در بازی با الوحده می‌توانستیم پیروز شویم، اما از گذشته باید درس بگیریم و افسوس نخوریم، دور برگشت هنوز فرصت هست و نباید ناامید باشیم، امیدوارم هواداران پرسپولیس با همراهی‌شان در بازی‌های سخت، یار پرسپولیس باشند.

اتفاقا من مدت‌ها بود كه از این شایعات دلخور بودم، چون تنها دلیل غیبت من مصدومیت بود كه همزمان با موضوع شیث شد. من در اردوی دبی خیلی خوب تمرین می‌كردم. اتفاقی كه برایم افتاد باعث شد تا از شرایط مسابقه دور شوم، چون بهترین بازی‌هایم را هم در دبی انجام دادم اما در بازی با ز یلینا با مصدومیت شدیدی مواجه شدم، مصدومیتی كه سطحی نبود، لیگامنت مچ پای چپم آسیب شدیدی دید و هنوز هم كمی درد دارم.

دنبال حاشیه نبوده و نیستم، اما متاسفانه عده‌ای فقط می‌خواهند برای بازیكنان و پرسپولیس حاشیه درست كنند، نمی‌دانم این مسائل از كجا آب می‌خورد.

نمی‌دانم، شیث رفیق من است،‌ مگر بقیه بازیكنان با شیث رفیق نبودند، از وقتی ‌ شیث كنار گذاشته شده ندیدمش، اینها را كسانی می‌گویند كه علی دایی را نمی‌شناسند اگر او را می‌شناختند می‌دانستند كه حق را به حقدار می‌دهد.

علی دایی مربی ای‌ است كه هر كس حقش باشد را به میدان می‌فرستد، به تمرین‌ها نگاه می‌كند و براساس آمادگی بچه‌ها آنها را انتخاب می‌كند، هر كس ادعا كند علی دایی حق‌اش را خورده راست نگفته است، من بعد از اخراج شیث بازی كردم آن هم با تمام وجود، موفقیت پرسپولیس موفقیت من است، شك نكنید اگر علی دایی ذره‌ای تصور می‌كرد دل من یا كسی با تیم نیست اخراجمان می‌كرد. آنقدر به شیوه مربیگری دایی‌ ایمان دارم كه مطمئن هستم اگر برادرش هم در پرسپولیس بود و خوب تمرین نمی‌كرد به او بازی نمی‌‌داد.

كارنامه كارلوس كرش مشخص است. برای موفقیت فقط مربی خوب لازم نیست همه باید به او كمك كنند تا بتواند برنامه‌هایش را اجرا كند.از همه مهم‌تر این كه باید مستقل تصمیم بگیرد. به نظر من قطبی یك مربی بود با تصمیم‌های مشورتی،‌ من همه تلاشم را به كار می‌گیرم تا در فهرست سرمربی جدید تیم ملی جایی داشته باشم.

در فوتبال ما خیلی سخت است كه از حاشیه دوربمانی اما هدف من همین است و فكر می‌كنم تا حالا موفق بوده‌ام.