لیلی گلستان میهمان سفره هفت سین

گویا امسال کتاب‌هایتان هم پس از مدت
‎‌ها تجدید چاپ شد؛ این هم اتفاق خوب دیگری برای شما بود، نه؟

یکی از کتاب‌هایم تجدید چاپ شد؛ هرچند چهار کتاب دیگر هنوز در ارشاد مانده است. همه ترجمه هستند؛ البته آن یکی هم با شروطی منتشر شد زیرا در آن کتاب تعدادی عکس وجود داشت که گفتند باید برداشته شود با این حال به متن کتاب اصلا دست نزدند. از آن چهار کتاب هم خبر ندارم و ناشرین در حال پیگیری هستند.


خوشبختانه هنرهای تجسمی به آن مرحله از استقلال رسیده است که دولت نسبت به سایر حوزه‎‌ها تاثیر کمتری در تغییر و تحولات آن دارد. اگر این تاثیر وجود داشت در هشت سال گذشته اتفاقی که برای تئا‌تر و سینما افتاد برای هنرهای تجسمی نیز می‌‏افتاد که خدا را شکر نیفتاد. به نظر شما سال ۹۲ بر هنرهای تجسمی چه گذشت؟

سال ۹۲ سال چالش بود به این معنا که از ابتدای سال تا شش ماه بعد در حال نگرانی و دلهره بودیم و به راحتی نگذشت. ما سعی کردیم به روی خودمان نیاوریم اما به هر حال آسیب دیدیم. در ‌‌نهایت این آسیب‎‌ها را از سر گذراندیم و اکنون حالمان بهتراست.

دو نکته از ابتدای سال جامعه تجسمی را نگران کرد که یکی از آن‌ها مالیات بود.

ببینید مالیات به ما تعلق نمی‌‏گیرد؛ البته زمانی که من در سال ۶۰ گالری را باز کردم مالیات می‌‏دادیم، ماموران مالیات می‌‏آمدند صورت‎حساب‎های ما را می‌‏دیدند و مبلغ کمی برای ما مالیات تعیین می‌‏کردند. اما بعد‌ها تصویب شد که نگارخانه‎‌ها معاف شوند و ما اکنون مالیات نمی‌‏دهیم. البته گویا بعضی از ماموران مالیاتی این نکته را نمی‌‎دانند به همین دلیل سراغ بعضی از نگارخانه‏‌ها رفته‏‌اند و آن‌ها هم به اشتباه مالیات پرداخت کرده‌‏اند. البته اینکه چرا بعضی ادارات مالیاتی از این مصوبه خبر ندارند جای سوال دارد و به نظر می‌‎رسد این ادارات به صورت مستقل عمل می‌‏کنند!.


با حضور دولت جدید شما مطالباتی را از جمله در مورد تشکیل اتحادیه گالری‏‌داران مطرح کرده‌‏اید که از گذشته می‌‏آید اما شما با جدیت طلایه‌دار طرح آن بوده‌‏اید.

این موضوع پیشنهاد گروه هفت نگاه بود و بر اساس آن قرار شد ما آن را مطرح کرده و به دیگر گالری‌داران نیز پیشنهاد دهیم. در حال حاضر قرار است با معاونت هنری ملاقاتی داشت باشیم و آن‌ها به ما کمک کنند تا این اتفاق بیفتد؛ البته من قول دادم که اتحادیه تشکیل خواهد شد و تقریبا مطمئنم که در سال ۹۳ این اتفاق خواهد افتاد. هرچند اینگونه پیداست که تنها من پیگیر این ماجرا هستم و دوستان دیگر مدام سراغ نتیجه کار را از من می‌‏گیرند. الان خیلی درباره شکل‌گیری اصناف و انجمن‏‌ها صحبت می‌‏شود و من مطمئنم که تا آخر سال ۹۳ این اتحادیه شکل خواهد گرفت.


فکر می‌‏کنید در سایه این اتحادیه مشکلاتی که وجود دارد رفع شود؟

امیدوارم این اتفاق بیفتد؛ برای اینکه بعضی از گالری‏‌ها کارهایی می‌‏کنند که نباید بکنند یا از دانش کافی برخوردار نیستند و از نظر فرهنگی و هنری نمی‌‏توانند جوابگوی مخاطبان باشند. این نکته دوم بسیار مهم‌تر است و به کسانی که می‌‏توانند این کار‌ها را انجام دهند ضرر می‌‎زند. به نظر من اگر اتحادیه داشته باشیم کار‌ها سرانجام درست‌تری می‌‏گیرد و نظم بیشتری بر امور هنری و گالری‏‌ها حکم‎فرما خواهد شد.


خانم گلستان ما خانه تئا‌تر، خانه سینما و خانه موسیقی داریم اما خانه تجسمی نداریم؛ عده‎ای معتقدند که این موضوع کوتاهی خود جامعه تجسمی است.

به نظر من جامعه تجسمی از نظر روابط با مثلا جامعه سینمایی متفاوت است. ما با هم خوبیم و به هم کمک می‌کنیم؛ به عنوان مثال اگر من اثری داشته باشم اما خریداری برای آن اثر نشناسم با گالری دیگری تماس می‌‏گیرم تا آن را برایم بفروشد؛ این‏‌همه یعنی ما با هم روابط کاری داریم که البته باید بیشتر به آن بپردازیم تا همکاری بهتری در میان ما وجود داشته باشد. اگر اتحادیه‌مان شکل بگیرد مکان و هیات مدیره‌‏ای خواهیم داشت وهمان خانه تجسمی که شما می‌گویید شکل خواهد گرفت. این مکان جایی خواهد بود که هر انتقاد و پیشنهادی به آن راه پیدا کرده و مشکلات ما نیز به واسطه آن حل خواهد شد.


اگر بخواهید انتخاب کنید بهترین نمایشگاه امسالتان کدام نمایشگاه بوده است؟

ببینید بهترین از چه نظر؟ از نظر فروش نمایشگاه اخیرمان که به آثار آرمان یعقوب‌‏پور اختصاص داشت از همه بهتر بود؛ چون نه تنها همه کارهایی که به گالری آورد را فروختیم بلکه کارهایی که در خانه داشت را هم فروختیم. و برای بعد هم انبوهی سفارش گرفت. این نمایشگاه به نظرم بسیار موفق بود زیرا آدمی که سال‏‌ها کار کرده و البته ناشناخته باقی مانده بود الان همه مجموعه دار‌ها از او کار دارند و من از این بابت خوشحالم. البته در میان نمایشگاه‏‌هایی که من در گالری گلستان می‌گذارم شاید یک یا دو نمایشگاه باشد که به سفارش کسی باشد؛ مثلا استادی شاگردش را معرفی می‌کند و من به شرط آنکه از کار شاگرد خوشم بیاید برایش نمایشگاه می‌‎گذارم اما باقی نمایشگاه‏‌ها را خودم انتخاب می‌کنم؛ بنابراین نمی‌توانم بگویم به لحاظ هنری کدام نمایشگاه بهتر بوده است، چون همه را خودم انتخاب می‌کنم و سلیقه خودم است.


در اتفاقات تجسمی امسال مثل کریستیز، حراج تهران، صد اثر صد هنرمند، هفت نگاه کدامش را بهتر دیدید؟

همه این رویداد‌ها به جریان هنرهای تجسمی ما کمک می‌‎کنند. هفت نگاه بسیار محبوب شده است و صد اثر نیز به خوبی جا افتاده و همه مخاطبان را با خود همراه کرده است. اما به نظرم اهمیت حراج تهران بسیار زیاد است چون همیشه فکر می‌کردم چرا در دیگر نقاط دنیا حراج‎های هنری برگزار می‌‏شود اما تهران چنین حراجی ندارد. الان که برگزار شده به نظرم همه باید به آن کمک کنند و هر کسی کار خوبی سراغ دارد باید به حراج تهران پیشنهاد دهد و من فکر می‌‎کنم اگر به همین روال پیش رود بین‎المللی هم خواهد شد.


یعنی تحلیل شما این نیست که حراج تهران رقیب گالری‎هاست؟

نه، چرا باید رقیب باشد؟ هیچ حراجی نمی‌تواند رقیب گالری باشد حتی به کار گالری‏‌ها رونق می‌‏دهد. چون وقتی حراج برگزار می‌‎شود و سر و صدای هنرهای تجسمی بیشتر می‌‎شود برای ما هم خوب است، نمایشگاه‎‌ها شلوغ و فروش بیشتر می‌‏شود.

www.seemorgh.com/culture