در مسابقه دو بین اسب و انسان چه کسی برنده می‏شود؟(+نتایج مسابقات)

بحث مسافرخانه‏دار ولزی گوردون گرین و شکارچی روباهی که آن شب مهمانش بود درباره این موضوع هیچکدام را متقاعد نکرد. بر خلاف طرف بحثش و احتمالاً خیلی از ما، گوردون معتقد بود که انسان در مسافت‌های طولانی توانایی رقابت با اسب را دارد. این شد که گوردون و دوستانش تصمیم گرفتند این نظریه را به معرض آزمایش بگذارند و مسابقه‏ ماراتنی بین اسب و انسان ترتیب دادند که از آن موقع -سال ۱۹۸۰ میلادی- تا کنون هر سال برگزار می‏شود. نظر شما چیست؟ آیا انسان در مسافت‌های طولانی توانایی رقابت با اسب را دارد؟

جالب اینجاست که گروهی از پژوهشگران بر این باورند که انسان در مسافت‌های طولانی و در شرایط مناسب نه تنها از اسب، بلکه از هر دونده‏ قهار دیگری که در سیارهی زمین زندگی می‏کند -از سگ، گرگ و کفتار گرفته تا آهوهای آفریقایی- جلو خواهد زد! آنها اعتقاد دارند این «انسان» است که آناتومی اندام‌هایش نشان می‏دهد که عملاً برای دویدن آفریده شده، کاری که اجداد میلیونها سال قبل ما به صورت تمام وقت در علفزارهای آفریقا و در تعقیب شکار انجام می‏دادند.

در حالی که حرارت بالای ناشی از دویدن، هر جانور دیگری را پس از طی مسافت‌های طولانی از پا می‏اندازد بدن بدون پوشش مو یا پشم انسان به او کمک می‏کند سریع‏تر از بقیهی جانوران گرمای ناشی از فعالیت شدید بدنی را دفع کند و بتواند مسافت‌های طولانی‏تری را با دویدن طی کند.