رب گجه فرنگی شانی برای آشپزی روزانه

رب گوجه‌فرنگی فقط رنگ‌دهنده نیست؛ زمان تفت‌دادن، لحظه اضافه‌کردن به خورش و نسبت آن با سایر مواد، طعم نهایی غذا را تعیین می‌کند. این مطلب نکات عملی تفت‌دادن بدون سوختن، مقدار پیشنهادی رب برای خورش، خوراک و سس پاستا، و یک دستور کامل سس پاستای خانگی را پوشش می‌دهد؛ همراه با راهکارهایی برای اصلاح طعم تلخ یا رب زیاد در غذا.

 


رب گوجه‌فرنگی در بسیاری از غذاهای روزمره استفاده می‌شود، اما نتیجه استفاده از آن همیشه یکسان نیست. گاهی رنگ و طعم غذا را کامل می‌کند و گاهی، به‌دلیل حرارت زیاد یا مقدار نامناسب، طعم غالب و ناخوشایندی به غذا می‌دهد. تشخیص زمان اضافه‌کردن رب، شیوه تفت‌دادن و نسبت آن با سایر مواد، کمک می‌کند خورش، خوراک و سس را با طعمی متعادل آماده کنیم.


نقش رب گوجه‌فرنگی در غذا 


رب، فرآورده‌ای غلیظ از گوجه‌فرنگی است که علاوه‌بر رنگ، طعم و غلظت هم به غذا می‌دهد. به همین دلیل، اضافه‌کردن آن فقط برای قرمزشدن خورش نیست؛ مقدار رب می‌تواند تعادل میان طعم گوجه، ادویه، سبزیجات و سایر مواد را تغییر دهد.


در یک خوراک کم‌آب، مقدار کمی رب ممکن است کافی باشد، درحالی‌که سس پاستایی که طعم اصلی آن گوجه‌فرنگی است، به میزان دیگری رب نیاز دارد. وجود گوجه تازه، پوره گوجه یا چاشنی‌های ترش در دستور نیز بر مقدار مورد نیاز رب اثر می‌گذارد.


برای انتخاب محصول، اندازه بسته‌بندی را هم در نظر بگیرید. در صفحه رب گوجه‌فرنگی شانی می‌توانید گزینه‌های موجود را بررسی کنید و بسته‌ای متناسب با میزان مصرف آشپزخانه انتخاب کنید.

 تفت دادن رب گوجه فرنگی شانی


رب گوجه‌فرنگی را چگونه تفت بدهیم؟


در بسیاری از خورش‌ها و خوراک‌ها، تفت کوتاه رب پیش از اضافه‌کردن آب، از مراحل اصلی آماده‌سازی غذاست. برای این کار، پس از تفت‌دادن پیاز و مواد اولیه، فضای کوچکی در تابه یا قابلمه باز کنید و رب را در همان قسمت بریزید.


حرارت باید ملایم تا متوسط باشد و سطح ظرف، مقدار کمی روغن داشته باشد. رب را مرتب هم بزنید تا به کف نچسبد. برای مقدار کم، معمولا یک تا دو دقیقه نقطه شروع مناسبی است، اما زمان دقیق به حرارت، جنس ظرف و مقدار رب بستگی دارد.


هدف، گرم‌شدن یکنواخت و تغییر ملایم عطر رب است؛ نباید اجازه دهید لکه‌های تیره یا بوی سوختگی ایجاد شود. اگر رب سریع به کف می‌چسبد، حرارت زیاد است یا سطح ظرف رطوبت و روغن کافی ندارد. پس از تفت، مایع دستور را به‌آرامی اضافه کنید و هم بزنید تا رب کاملا در آن باز شود.


در وب‌سایت شانی می‌توانید با دسته‌بندی محصولات و کاربرد آن‌ها در آشپزی آشنا شوید. هنگام انتخاب رب نیز علاوه‌بر نوع بسته‌بندی، میزان مصرف و غذایی را که معمولا تهیه می‌کنید در نظر بگیرید؛ نتیجه نهایی به انتخاب محصول و شیوه استفاده از آن وابسته است.


چه زمانی رب را به خورش اضافه کنیم؟


در خورش‌هایی که پایه آن‌ها پیاز، گوشت و رب است، معمولا رب پس از تفت اولیه پیاز و گوشت و پیش از اضافه‌کردن آب وارد قابلمه می‌شود. این ترتیب فرصت می‌دهد رب با مواد ترکیب شود و در ادامه پخت، طعم آن در خورش پخش شود.


البته همه دستورها یک ترتیب ثابت ندارند. بعضی غذاها با گوجه تازه، سبزی یا چاشنی خاص تهیه می‌شوند و مقدار و زمان افزودن رب باید با همان دستور هماهنگ باشد.


اگر در پایان پخت احساس کردید غذا به رب نیاز دارد، آن را مستقیم و به‌صورت یک توده غلیظ داخل خورش نریزید. مقدار کمی رب را جداگانه تفت دهید، با چند قاشق از مایع خورش مخلوط کنید و سپس به قابلمه برگردانید. بعد فرصت دهید غذا کمی دیگر با حرارت ملایم بپزد و طعم‌ها ترکیب شوند.


برای هر غذا چقدر رب لازم است؟


برای همه غذاها، نمی‌توان یک مقدار ثابت از رب را در نظر گرفت. غلظت محصول، حجم غذا، وجود گوجه تازه و ذائقه خانواده بر نتیجه اثر می‌گذارند. مقدار درج‌شده در دستور را مبنا قرار دهید و تغییرات را تدریجی انجام دهید.


برای شروع می‌توانید این نمونه‌ها را در نظر بگیرید:


•    سس پاستا برای دو نفر: یک تا یک‌ونیم قاشق غذاخوری رب، در ترکیب با پیاز و مایع کافی، پایه یک سس ساده را تشکیل می‌دهد.

•    خوراک سبزیجات برای دو تا سه نفر: حدود یک قاشق غذاخوری رب می‌تواند بدون آنکه تمام مزه‌ها را بپوشاند، طعم گوجه را به غذا اضافه کند.

•    سوپ حاوی گوجه یا پوره گوجه: ابتدا مقدار کمی رب اضافه کنید؛ ممکن است همان گوجه موجود در دستور، رنگ و طعم کافی ایجاد کند.


این مقدارها نقطه شروع‌اند. پیش از افزودن رب بیشتر، غذا را بچشید و غلظت آن را بررسی کنید. گاهی مشکل کم‌رنگی غذا با پخت و ترکیب‌شدن مواد برطرف می‌شود و به رب اضافه نیاز ندارد.
 

پاستا با رب گوجه فرنگی شانی


طرز تهیه سس پاستا با رب گوجه‌فرنگی


برای تهیه یک سس ساده، لازم نیست مواد اولیه متعددی در دسترس باشد. دستور زیر برای حدود ۱۸۰ تا ۲۰۰ گرم پاستای خشک، مناسب است.


مواد لازم:


•    رب گوجه‌فرنگی: یک‌ونیم قاشق غذاخوری
•    پیاز کوچک: یک عدد، ریز خردشده
•    سیر: یک حبه، رنده‌شده
•    روغن: یک قاشق غذاخوری
•    آب: حدود ۲۰۰ میلی‌لیتر
•    آویشن خشک: یک‌چهارم قاشق چای‌خوری
•    نمک و فلفل سیاه: به مقدار لازم
•    آب پخت پاستا: در صورت نیاز


پیاز را با روغن روی حرارت ملایم تفت دهید تا نرم شود. سیر را اضافه کنید و حدود ۳۰ ثانیه هم بزنید؛ سپس رب را داخل تابه بریزید و یک تا دو دقیقه، با توجه به شدت حرارت، تفت دهید.

آب را به‌آرامی اضافه کنید و هم بزنید تا سس یکدست شود. آویشن و فلفل را بیفزایید و اجازه دهید سس حدود ۸ تا ۱۰ دقیقه با حرارت ملایم بپزد. اگر زود غلیظ شد، کمی آب اضافه کنید.

پاستای پخته را داخل سس بریزید و یک تا دو دقیقه روی حرارت هم بزنید. در صورت نیاز، آب پخت پاستا را قاشق‌قاشق اضافه کنید تا سس به‌خوبی روی آن پخش شود. نمک را در پایان تنظیم کنید، به‌ویژه اگر آب پاستا نمک داشته است.


برای این دستور می‌توانید از رب گوجه‌فرنگی شیشه‌ای شانی استفاده کنید و مقدار مصرف را متناسب با غلظت دلخواه سس تنظیم کنید.


چرا رب در غذا تلخ می‌شود؟


تلخی غذا همیشه از رب نیست؛ پیاز یا سیر سوخته، ادویه تفت‌خورده با حرارت زیاد و بعضی چاشنی‌ها نیز می‌توانند چنین طعمی ایجاد کنند. ابتدا باید مشخص شود تلخی در کدام مرحله به وجود آمده است.

اگر رب هنگام تفت‌دادن سیاه شده و بوی سوختگی گرفته، اضافه‌کردن شکر یا آب، طعم سوختگی را از بین نمی‌برد. زمانی که رب هنوز جدا از سایر مواد است، آن را کنار بگذارید و تفت را با مقدار تازه شروع کنید.

برای پیشگیری، مواد را پیش از روشن‌کردن اجاق آماده کنید، رب را روی حرارت شدید رها نکنید و هنگام تفت‌دادن مرتب هم بزنید. رنگ تیره به‌تنهایی معیار کافی نیست؛ بوی سوختگی و لکه‌های سیاه هم باید بررسی شوند.


اگر رب غذا زیاد شد، چه کنیم؟


رب اضافه می‌تواند غذا را بیش‌ازحد غلیظ کند یا طعم گوجه را بر سایر مواد، غالب سازد. در چنین شرایطی، راه اصلاح به نوع غذا بستگی دارد.

در سس پاستا، کمی آب پخت پاستا می‌تواند غلظت را تنظیم کند. در خوراک یا خورش، افزودن مقدار متناسبی از مواد اصلی پخته‌شده و مایع بدون نمک، نسبت رب به سایر اجزا را تغییر می‌دهد. اضافه‌کردن آب به‌تنهایی ممکن است غذا را رقیق کند، اما نسبت مواد را برهم خواهد زد.

اگر مسئله فقط ترشی است، ابتدا سایر چاشنی‌های ترش را بررسی کنید. افزودن شکر به همه غذاها راه‌حل مناسبی نیست و ممکن است مزه اصلی دستور را تغییر دهد. هر اصلاح را با مقدار کم انجام دهید و پس از چند دقیقه پخت، دوباره بچشید.


رب را با چه موادی ترکیب کنیم؟


پیاز تفت‌خورده، سیر، فلفل سیاه و سبزی‌های معطر، از همراهان رایج رب هستند؛ اما انتخاب آن‌ها باید با نوع غذا هماهنگ باشد. آویشن برای بعضی سس‌های پاستا مناسب است، درحالی‌که در خورش ایرانی، ادویه و چاشنی باید مطابق همان دستور انتخاب شود.

برای خوراک سبزیجات، ترکیب رب با قارچ، هویج، نخودفرنگی یا لوبیای پخته قابل استفاده است. مقدار رب را طوری تنظیم کنید که طعم مواد اصلی همچنان قابل تشخیص باشد.

اگر به ایده‌هایی برای استفاده از مواد غذایی در وعده‌های روزانه نیاز دارید، می‌توانید دستورهای آشپزخانه شانی را بررسی کنید و غذا را بر اساس مواد موجود و زمان آشپزی انتخاب کنید.


نکات مهم هنگام خرید و مصرف رب


فهرست ترکیبات، تاریخ مصرف، سلامت بسته‌بندی و دستور نگهداری، اطلاعاتی هستند که باید روی محصول بررسی شوند. انتخاب بسته بزرگ فقط زمانی کاربردی است که میزان مصرف با آن تناسب داشته باشد.

پس از بازکردن، شرایط و مدت نگهداری درج‌شده روی بسته را رعایت کنید. برای برداشتن رب از قاشق تمیز استفاده کنید و قاشقی را که با مواد خام یا غذا تماس داشته، دوباره داخل ظرف نبرید.

 

 

 

گردآوری: گروه خدمات ومحصولات سیمرغ
seemorgh.com
منبع: shanifood.com