به گزارش خبرگزاری فارس، آرش میراسماعیلی با انتشار بیانیه ای كناره گیری خود را از سرمربیگری تیم ملی جودو اعلام كرد.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
آنچه امروز بر ورزش كشور و جامعه مظلوم آن می گذرد، روایت تلخی است كه بازگویی آن برای راوی چون من تلختر. امروز صحبت از قهرمانی و پهلوانی و سكوی افتخار نیست، امروز اسباب قهرمانی در هزارتوی تمایلات شخصی مفقود گردیده است. امروز َترجمان پهلوانی در پی تصمیمات متعدد یك سویه و یك جانبه به مثابه غریبه ای بدل گردیده. امروز صحبت از تجربه و دانش فردی وگروهی نیست. ظاهرا بنا بر اختراع مجدد چرخ است. امروز صحبت از حفظ اعتبار و شأن ورزشكار و مربی نیست.
امروز تصمیمات غیركارشناسی و شتابزده مدیران، منتج به خانه نشین شدن سرمایه های ارزشمند و آینده سازان ورزش كشور گردیده است. امروز صحبت از اتوپیائیست كه به روزگاری ناكجا آبادش می خواندند.
از دیرباز همواره در ورزش صحبت از مبارزه در میدان و تشك بوده است و اما امروز مبارزه را می بایست ابتدا از تودرتوی راهروها، اتاق ها و برخی رسانه ها آغاز كنی و اگر جانی و توانی باقی ماند، تشك نیز مرحله آخر و نهایت تو را به نام آنچه بر روی تشك انجام دادی خواهند خواند و خواهند راند.
خناصان در لباس مصلحان ورزشی نقشه پروازی تو را ترسیم می كنند و به اصطلاح حامیانی به تو ابلاغ، كه با این تعریف اگر بمانی آنچه برایت نخواهد ماند همین مقدار شان و آبروست وگر عزم رفتن كنی، برای آنانكه روزی تشویقت كردند و برایت به عشق دعا، پاسخی نخواهی داشت. پس لااقل امروز این میزان پاسخ را از فرزندی چون من كه نه گرفتن مدالی رنگین، بلكه چشم پوشی از آن در حمایت از مردم مظلوم فلسطین برایش افتخارست، در این شرایط كافی بدانید. با نیم نگاهی به عملكرد فنی سكانداران موروثی جودو كشور در می یابید، با تخیل كه نه، به عینیت می پندارید كه در آینده ای نزدیك چه خواهد شد. سوابق فنی اینان، انگیزه های فردی و گروهی شان و ... همه و همه حدیث مفصلی ست كه بماند برای بعد.
دراین وانفسا، متعجم از كسانیكه این سوابق برایشان اظهر من الشمس است و باز بدون اعتنا به جامعه خدوم و ساعی جودو كشور اینان را به كار می گمارند. حال كه زمان تربیت و آموزش نسل جوان و علاقمند به این ورزش است روابط تعیین كننده و تصمیمات بدون چشم انداز اتخاذ می گردد. متاسفم كه راه برای من و جوانانی از نسل من كه عطش آموختن و انتقال تجربه دارند، بسته و وصال حضور در میدانی تازه آنهم برای ادای دین به مردم شریف ایران، در بن بست سئول مانده است. از مردم شریف و ورزش دوست كشورم عذرحضور خواسته و تمنای دعای خیرشان را همچون گذشته دارم و چون اسلاف خویش درگوشه‌ای به نظاره خواهم نشست.
و می روم تا بمانم، چرا كه آینده از آن ماست.
