دادكان با همان لحن جالبش میپرسد: «یعنی چه؟» آنها میگویند: «یعنی تمام سازمان دست شما باشد اما رئیس سعیدلو معرفی شود، خود احمدینژاد هم شما 2نفر را معرفی میكند.» دادكان ناگهان داغ میكند: «نهخیر! من همهجا سرم، دست نیستم. كارش با من باشد اسمش برای دیگران؟ من نیستم آقایان» . البته تماس تلفنی با دادكان برای اطلاع از بحثهای آن روز به جایی نمیرسد اما این منبع مطلع با اعتمادبهنفس این مسائل را بیان میكند. نكته جالب اینست كه دادكان درباره سعیدلو هم مسائلی را با نمایندگان نهاد درمیان میگذارد و از اختلاف دیرینهاش پرده برمیدارد و ماجراهای قدیمی را یادآوری میكند. جلسه تا ساعت 23 طول میكشد و طرفین همچنان با هم بحث میكنند، نمایندگان احمدینژاد البته راهی برای راضیكردن دادكان پیدا نمیكنند و برای همین موضوع را به جلسات بعدی موكول میكنند. اما نكته جالب اینجاست كه كلمه به كلمه صحبتهای دادكان را مینویسند و حتی از كنار كوچكترین موضوعی هم نمیگذرند. روز بعد دادكان مصاحبه میكند و میگوید بهخاطر توهینهایی كه به او شده بود به سازمان نمیرود و البته مرد شماره2 هم نمیشود. چند ساعت بعد برگه شكایت سازمان به دستش میرسد: «پیرو ارائه پارهای از توضیحات خودتان را به دادگاه معرفی كنید!» واقعا باورنكردنی است، معلوم نیست چه اوضاعی شده؟!
