به نقل از آرين اسپورت ، اتفاقاً دردسر تحویل کلید پرسپولیس نسبت به فدراسیون به دکتر دادکان کمتر است؛ زیرا نیازی به تشکیل مجمع و هماهنگی با فیفا و راضی کردن کفاشیان برای کنار رفتن ندارد. اگر قرار به سابقه هم باشد، دوست و دشمن می دانند که دادکان از جنس پرسپولیس است و در همین باشگاه بود که اسم و رسمی برای خود دست و پا کرد. او اتفاقاً سابقه مدیریت در این باشگاه را هم دارد و در دوره ای عضو هیأت مدیره این باشگاه هم بود. سعیدلو برای رسیدن به خواسته اش در بند کردن دست دادکان فقط کافی است حکم برکناری عباس انصاریفرد را امضا کند، اتفاقی که اهالی ورزش و هواداران این باشگاه آماده پذیرش آن هستند و کمترین تبعات را در پی خواهد داشت. نگاهی به کارنامه چند ماهه حضور انصاریفرد در پرسپولیس گواه این ادعاست.
تیم او سال گذشته ناکام بود و لیگ جدید را هم با مشکلات عدیده ای آغاز کرد. کوچ ستاره ها یا بهتر بگوییم راندن آنها بار فنی تیم را با افت فاحشی مواجه کرد. اما فارغ از مشکلات فنی که در هر تیم فوتبالی که پوست می اندازد، طبیعی است، آنچه نیاز به حضور یک مدیر مدبر را در پرسپولیس ضروری نشان می دهد، ضعفهای زیرساختی در حوزه راهبردی این باشگاه است.نیازی که اورژانسی بودن آن حتی بیش از فدراسیون فوتبال، خود را نشان می دهد. در پرسپولیس سالهاست که آجری روی آجر گذاشته نشده است.
اما فدراسیون فوتبال از آب و گل درآمده است. ساختار این باشگاه تعریف نشده و هیچ اسپانسری دلش رضا نمی دهد با آنها کار کند. تمام این ضعفها به نوعی نقطه قوت دادکان محسوب می شود، او قدرت جذب پول و تزریق آن به بدنه مدیریت خود را دارد و این را در فدراسیون به اثبات رسانده است. فدراسیون در زمان او بود که استقلال مالی را به طور تمام و کمال تجربه کرد و حسابش آنقدر پر و پیمان بود که توانست دست در جیب خود کرده و آن را به نشانه نیاز جلوی سازمان تربیت بدنی دراز نکند.
اگر سعیدلو خیال تغییرات در حوزه مدیریتی زیر مجموعه خود را دارد تا به سرنوشت علی آبادی - عدم رأی اعتماد مجلس به وی- دچار نشود، استقلال و پرسپولیس جزو حوزه های حساس در سنجش قدرت مدیریتی اوست. او می تواند دادکان را در پرسپولیس خرج کند و بار سنگینی را از روی دوش خود بردارد و همزمان گره از کار این باشگاه هم باز نماید. حداقل اگر تا به امروز به وصلت دادکان و پرسپولیس فکر نکرده اید، در خلوت خود این پیشنهاد را هم سبک سنگین کنید.
تیم او سال گذشته ناکام بود و لیگ جدید را هم با مشکلات عدیده ای آغاز کرد. کوچ ستاره ها یا بهتر بگوییم راندن آنها بار فنی تیم را با افت فاحشی مواجه کرد. اما فارغ از مشکلات فنی که در هر تیم فوتبالی که پوست می اندازد، طبیعی است، آنچه نیاز به حضور یک مدیر مدبر را در پرسپولیس ضروری نشان می دهد، ضعفهای زیرساختی در حوزه راهبردی این باشگاه است.نیازی که اورژانسی بودن آن حتی بیش از فدراسیون فوتبال، خود را نشان می دهد. در پرسپولیس سالهاست که آجری روی آجر گذاشته نشده است.
اما فدراسیون فوتبال از آب و گل درآمده است. ساختار این باشگاه تعریف نشده و هیچ اسپانسری دلش رضا نمی دهد با آنها کار کند. تمام این ضعفها به نوعی نقطه قوت دادکان محسوب می شود، او قدرت جذب پول و تزریق آن به بدنه مدیریت خود را دارد و این را در فدراسیون به اثبات رسانده است. فدراسیون در زمان او بود که استقلال مالی را به طور تمام و کمال تجربه کرد و حسابش آنقدر پر و پیمان بود که توانست دست در جیب خود کرده و آن را به نشانه نیاز جلوی سازمان تربیت بدنی دراز نکند.
اگر سعیدلو خیال تغییرات در حوزه مدیریتی زیر مجموعه خود را دارد تا به سرنوشت علی آبادی - عدم رأی اعتماد مجلس به وی- دچار نشود، استقلال و پرسپولیس جزو حوزه های حساس در سنجش قدرت مدیریتی اوست. او می تواند دادکان را در پرسپولیس خرج کند و بار سنگینی را از روی دوش خود بردارد و همزمان گره از کار این باشگاه هم باز نماید. حداقل اگر تا به امروز به وصلت دادکان و پرسپولیس فکر نکرده اید، در خلوت خود این پیشنهاد را هم سبک سنگین کنید.
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:ariensport.com
