این كه چطور گیگز می‌تواند در این سن بالا تولدی نو را تجربه كند و این‌گونه در منچستر نقش‌ساز و بازی‌پرداز باشد و تا حدی نقش كلیدی گذشته رونالدو در بازی این تیم یعنی ایجاد گشایش‌های لازم را ایفا كند، مساله‌ای است كه بسیار عجیب می‌نماید. در 3 سال اخیر همپا با مسن‌تر شدن گیگز، از بازی‌های وی در یونایتد پیوسته كاسته شده بود، اما نمایش‌های عالی او در 5/2 ماه نخست این فصل، از این حكایت می‌كند كه سبب به چشم نخوردن وی در مدت مذكور، نه پایین آمدن ارزش‌های فنی او بلكه عدم گسیل وی به میدان به اندازه كافی بوده است؛ چیزی كه امسال خلاف آن دیده شده است.
مردان خلل‌ناپذیر
البته الكس فرگوسن، سرمربی تمام نشدنی و 68 ساله شیاطین سرخ این نكته را از قبل می‌دانست و اگر در دو سه سال اخیر با فرضیه بازنشسته شدن گیگز و الحاق وی به كادر فنی باشگاه مخالفت كرده، به همین علت بوده است. با اصرار فرگی بوده كه گیگز و 2 مسن دیگر منچستر یعنی پل اسكولز و گری نویل قراردادهای خود را در چند نوبت یك تا دو سال تمدید كرده‌اند، زیرا مربی سابق آبردین نیك می‌داند تجربه اسكولز و نویل در 36 سالگی نیز خلل‌ناپذیر است و هم می‌توانند به یاران جوانشان خط حركت و كمك فكری لازم را بدهند و هم خودشان می‌توانند در مواقع مقتضی جرقه بزنند و با چند پاس و ضربه كلیدی بازی‌های گره خورده را به سود منچستر كنند. سرآمد این قضایا در این فصل گیگز بوده كه به طرز شگفت‌انگیزی خوب و توام با خلاقیت بازی كرده و نه‌تنها بازی‌های خوب فصل گذشته‌اش را وقتی از سوی اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای انگلیس (P.F.A) به عنوان بازیكن سال انتخاب شد استمرار بخشیده و چندان ضعیف‌تر از 10 یا 12سال پیش جلوه نكرده، بلكه از حدود و ثغور آن هم فراتر رفته است. فصل پیش حضور كریس رونالدو باعث می‌شد همه راه‌ها در یونایتد به وی ختم شود، اما اینك كه این مهاجم برجسته پرتغالی در اولدترافورد حاضر نیست و پیوسته برای رئال پیروزی می‌آفریند، بر اثر كوچ وی فرصت نصیب دیگران شده است تا جلو بیایند و اثبات صلاحیت كنند.
عجیب در عجیب
تعداد بازی‌های منچستریونایتد ظرف دو سه ماه اخیر كه در آنها گیگز با یك حركت و یك برش و پاس یا شوت‌های مستقیم راه پیروزی را به مردان اولدترافورد نشان داده، پرشمار بوده و این همان چیزی است كه یونایتد پس از كوچ رونالدو از هر نظر به آن احساس نیاز می‌كرده و عجیب كه تا حدی تامین شده و عجیب‌تر كه عامل پدیدآورنده آن مردی است كه بیست و یكمین فصل بازی‌اش را در یونایتد می‌گذراند.
در این فصل بازی‌های درخشان گیگز در برابر تاتنهام، منچسترسیتی و استوك سیتی در لیگ برتر انگلیس و ولفسبورگ آلمان در جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا دلیل اصلی توفیق شیاطین سرخ بوده است، پاس‌های او در عمق دفاع تیم مارك هیوز ولزی در دربی شهر منچستر كمر حریف را شكست و یكی پس از دیگری موجب به ثبت رسیدن گل‌های منچستر در یك پیروزی فراموش‌نشدنی با حساب 3 4 شد.
نقطه اوج آن پاس او به مایكل اوون در دقیقه 6 + 90 (وقت تلف شده) بود كه تساوی 3 3 را به برتری 3 4 یونایتد بدل كرد. گل او با یك ضربه آزاد تكان‌دهنده در برابر تاتنهام نه‌تنها برد یونایتد را قطعی كرد و نود و نهمین گل او در لیگ برتر كشور بود، این نكته را قطعی كرد كه او از زمان به راه افتادن این لیگ و بهتر بگوییم تغییر نام لیگ دسته اول به لیگ برتر انگلیس (تابستان 1992) در هر فصل برای تیمش گلزنی كرده و هیچ فصلی بدون گلزنی وی سپری نشده است.
كدام انگیزه؟
مهم‌ترین پرسش و عجیب‌ترین مساله درباره گیگز این است كه پس از جمع كردن این همه افتخار (شامل 2 جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا، 6جام حذفی انگلیس و 3 جام اتحادیه این كشور) دیگر چه چیزی می‌تواند وی را به ادامه تحرك و كوششی بیشتر وادارد و اصلا او چه نیازی به اینها دارد؟
فرگوسن: اگر قرار است ما در این فصل یك بار دیگر قهرمان لیگ انگلیس شویم گیگز باید نقش كلیدی فعلی‌اش را تا پایان فصل برای ما ایفا كندنمی‌توان گفت وی چرا در تضاد با موارد فوق چنین می‌درخشد و فقط این مساله روشن است كه مثل مربی سال‌های طولانی‌‌اش (فرگوسن) از افتخار و جام‌ها سیر نمی‌شود و به همان اندازه گذشته برای رسیدن به آنها می‌كوشد كه 15 سال پیش می‌كوشید. فرگوسن طی 24سال زمامداری‌‌اش در اولدترافورد جای هر ستاره كوچ كرده‌ای را كم و بیش پر كرده و حتی دیوید بكام و كریس رونالدو هم در این تعریف گنجانیده‌اند (و همچنین اریك كانتونا و روی كین) و با وجود این او می‌داند در چنین شرایط خاصی ابتیاع بازیكنی كه بتواند همان خدمات گیگز را به یونایتد ارزانی دارد، بسیار دشوار و حتی غیر ممكن است.
از تلخی تا شیرینی
فرگوسن با دریایی از بینش و قوه فهم فوتبالی و مقتضیات آن كه محصول بیش از 30 سال مربیگری وی در بالاترین سطح آن است در دل پاییز 2009 می‌گوید: «سخت‌ترین و تلخ‌ترین قسمت و وجه زندگی یك فوتبالیست این است كه او از همان روز نخست می‌داند روزی می‌رسد كه می‌بیند كارایی گذشته را ندارد و باید كفش‌ها را بیاویزد. این اتفاقی است كه برای همگان روی می‌دهد. در چنین شرایطی است كه كار رایان با ارزش‌تر می‌شود، زیرا او در 37 سالگی در حال ارائه بهترین نمایش‌های عمرش و عرضه نمایش‌هایی است كه با بهترین بازی‌های عمر او برابری می‌كند. او به عنوان یك فوتبالیست فوق‌حرفه‌ای بخوبی می‌داند برای رسیدن به این نقطه و انجام كاری كه گفتم باید از هر چیزی بگذرد و از هر نظر وقف فوتبال شود و حتی بیش از جوان‌ترها فعالیت كند. او این كار را به‌نحو‌احسن انجام داده است. خوشبختانه او بسیار عاقلانه و با تجربه كافی مراقب خودش بوده است. برخی می‌گویند او بر طبیعت و جبر زمان غلبه كرده است، اما من می‌گویم اصولا در بازی او خدشه‌ای به وجود نیامده كه ترمیمی را بطلبد و گیگز وادار به غلبه بر عوارض منفی سن‌اش شده باشد و این امری شگفت‌انگیز است. فرم كنونی او همان قدر خوب است كه فصل پیش در همین نقطه زمانی بود. هیچ گاه ندیده‌ام اضافه وزن داشته باشد و همیشه به لحاظ فیزیكی رو به راه بوده و این مساله طبعا در ادامه حضور موفقیت‌آمیز وی در میدان‌ها سهم عمده‌ای داشته است.»
وقتی گیگز آمد
با این حال هوش، قوه بازیخوانی، توان پاسوری و مهارت در ارسال پاس در عمق خطوط دفاعی حریفان و پای چپی كه هنوز جادو می‌كند، ویژگی‌های ممتازتر گیگز جلوه كرده‌اند. در دیدار اخیر با استوك‌سیتی كه صفر 2 به سود یونایتد تمام شد تا پیش از آمدن گیگز به میدان، تمام حملات یونایتد در صف دفاع فشرده استوك متوقف مانده بود، اما به محض این كه او آمد، بازی عوض شد و 2 پاس گل وی دیمیتار برباتوف بلغاری و جان اوشی ایرلندی را قادر به كسب هر سه امتیاز برای منچستر كرد. فرگی با یادآوری آن واقعه خاص می‌گوید: «گیگز امسال مهم‌تر از هر زمانی برای ماست. هر حركت او به نوعی گشایش برای ما بدل شده و توپ‌های وی چنان برای گلزنی مهیا و واجد ویژگی‌های لازم هستند كه گاه فرد زننده ضربات آخر آنقدرها هم كار دشواری را پیش رو ندارد.
برخی می‌گویند چرا من بعضی هفته‌ها به او در ابتدای مسابقه استراحت می‌دهم. خب دلیل آن مشخص است. از یك سو او به خاطر شرایط خاص سنی‌اش نباید در هر دیدار ما 90دقیقه بازی كند و حتی از جوان‌ترها هم نباید خواست چنین كنند. مساله و دلیل دوم این است كه وقتی وی در نیمه دوم به زمین می‌آید به خاطر سرحال بودنش و خسته بودن رقبا می‌تواند گل‌های لازم را با فراغ بیشتری برای ما بسازد. معتقدم و یقین دارم گیگز تا پایان فصل یكی از كلیدی‌ترین نقش‌ها را برای ما ایفا خواهد كرد. اگر قرار است ما یك بار دیگر قهرمان لیگ شویم، گیگز باید ما را در این مسیر راهنمایی كند. به واقع او بهترین راهنمایی است كه ما و جوان‌ترهای تیم می‌توانیم برای خود تصور و آرزو كنیم.»
