او را باید جورکش کشتی آزاد ایران در سالهای اخیر دانست.در سال 2005 تنها مدال کاروان کشتی آزاد ایران را در کارزار جهانی بوداپست به سینه زد.در مسابقات جهانی 2006 گوانگجو تنها طلایی ورزش اول ایران لقب گرفت و در المپیک پکن آبروی کشتی کشورمان را با کسب مدال برنز خرید. قهرمانی که پس از کسب مدال مسابقات جهانی 2010 مسکو از حضور قدرتمندانه در بازیهای آسیایی سخن می گفت، به یکباره هوای خداحافظی به سرش زد ؛ شاید هم هوا را پس دید که تن به خداحافظی داد!
"مراد محمدی" دو ساعت پس از اعلام رسمی خداحافظی اش با دنیای قهرمانی، در خبرگزاری برنا حضور یافت تا از دلایل آویختن دوبنده اش بگوید. خواندن این گپ و گفت خالی از لطف نیست:
* چه شد که به یکباره هوای خداحافظی به سرت زد؟
- "مرادمحمدی" به جایی رسیده بود که ریسک کردن برایش جایز نبود. به یکباره احساس کردم زمان خداحافظی فرارسیده است.
* منظورت این است که حضور در بازی های آسیایی گوانگجو برایت ریسک محسوب می شد؟
- تا حدودی. شرایطی برایم پیش آمده بود که احساس می کردم با وضعیتی مشابه "علیرضا دبیر" و "علیرضا حیدری" که در مسابقات المپیک و جهانی تن به شکست دادند، عازم چین خواهم شد. دوست نداشتم با قبول شکست احتمالی از دنیای قهرمانی خداحافظی کنم.
*البته اگر به چین اعزام می شدی این ریسک برایت وجود داشت؛ چرا که احتمال برگزاری رقابت انتخابی میان شما و "سعید احمدی" وجود داشت و غیبت یا شکست مراد در این مسابقه حکم به خانه نشینی اش می داد.
-تمام کسانیکه دستی بر آتش دارند، به خوبی می دانند که برنده آن دیدار انتخابی نایی برای درخشش در بازیهای آسیایی نداشت.نه من و نه احمدی نمی توانستیم پس از مسابقه انتخابی در چین هم مبارزه کنیم.این را به مربیان تیم ملی هم گفتم. وقتی این تصمیم کادر فنی را شنیدم، تمرکزم را برای کسب افتخاری دیگر، از دست دادم.
*و شاید یکی از دلایل خداحافظی ات همین مسئله باشد.
-مطرح شدن بحث رقابت انتخابی در تصمیم گیری ام بی اثر نبود؛ اما اصلاً دوست ندارم پیش از اعزام تیم به گوانگجو به چنین مسائلی اشاره کنم. هیچ مشکلی با مربیان تیم ملی ندارم و به خاطر مصاحبه ای که در آن "غلامرضا محمدی" به تعریف و تمجید از من پرداخته است، از سرمربی تیم ملی تشکر می کنم.
* با این وجود ما حدود 20 روز پیش خبر خداحافظی قریب الوقوع شما را روی خروجی برنا قرار دادیم و خودت آن را تکذیب کردی.
- در مسکو چنین تصمیمی
داشتم؛ اما پس از بازگشت به ایران مصمم شدم تا در بازی های آسیایی به میدان بروم. متاسفانه شرایطی دست به دست هم داد تا بنا به دلایل مختلف از این تصمیم منصرف شوم.
*شاید داری به طور غیر مستقیم به اردوی ماسال اشاره می کنی؟
-در اردوی ماسال اتفاقاتی افتاد که دلم به معنای واقعی شکست؛ اما هیچ کینه ای از هیچ کسی ندارم."صادق گودرزی" هم چند روز پیش به کنارم آمد و از من عذرخواهی کرد.به او گفتم که خاطرش برایم عزیز است و هیچ گله ای از این کشتی گیر ندارم. اگر ممکن است دیگر در خصوص این مسائل صحبتی نکنیم.
* بسیار خوب، به خوبی می دانی که بزرگانی چون امیر خادم، فلاح، حیدری، دبیر و ... با قبول طعم شکست دنیای قهرمانی را وداع گفتند؛ آیا برای "مراد محمدی" قابل پذیرش نبود که همچون آنها با وسوسه کسب مدالی بیشتر، صابون شکست احتمالی را به تن خود بزند؟
- به هیچ عنوان، دوست داشتم پس از کسب مدال جهانی با دنیای قهرمانی خداحافظی کنم تا دوستداران کشتی با یادآوری نام مراد، خاطرات مدال آوری های او را مرور کنند.
*پس دیگر در خانه کشتی رویت نخواهی شد؟!
- با هماهنگی مربیان تیم ملی چند روزی را استراحت می کنم و همانطور که احمدی بارها تا روزهای آخر اردو به خاطر کمک به من تمریناتش را رها نکرده، در اردو حاضر شده و به او کمک خواهم کرد. این کار را وظیفه اخلاقی خود می دانم.
* نامهای بزرگی چون فادزائف، بلوگلازوف، خادارتسف و ... با وسوسه بازگشت به دنیای قهرمانی طعم شکست را چشیده اند. آیا این وسوسه دامان "مراد محمدی" را هم خواهد گرفت؟
- شک نکنید که چنین وسوسه ای به سراغ من هم خواهد آمد؛ اما احساس می کنم که در اوج بلوغ فکری و سنجیدن تمام شرایط تصمیم به خداحافظ همیشگی با دنیای قهرمانی گرفته ام. البته اگر هم پس از چند سال تصمیم به بازگشت به تشک کشتی را داشته باشم دیگر وضعیت جسمانی ام اجازه کسب افتخار را نخواهد داد.
* پس با این وجود باید مراد محمدی را به خاطرات بسپاریم؟
- مراد کشتی گیر را بله؛ اما از فردا به عنوان یک مربی علاقه مند وارد دنیای جدیدی خواهم شد.
* مربیگری در چه رده سنی را دوست داری؟
- فقط و فقط فعلاً به مربیگری در رده سنی نوجوانان می اندیشم. باور کنید خیلی بیشتر از آنکه کشتی گرفتن را دوست داشته باشم، برای مربیگری انگیزه و اشتیاقی وصف ناشدنی دارم.
*با مربیان بسیاری در تیم ملی کار کرده ای. کدامیک از آنها بیش از سایرین روی شما تاثیر گذاشته اند؟
-از تمام مربیان، کم یا زیاد چیزهایی آموخته ام؛ اما "رسول خادم" در جمع کسانیکه زیر نظرشان تمرین کرده ام چیز دیگری بود.در مسابقات آسیایی دهلی نو لحظه شماری می کردم تا کشتی هایم آغاز شده و فرصت صحبت کردن با رسول نصیبم شود.او را باور داشتم و از مصاحبت با مربی ای همچون خادم لذت می بردم.رسول از آن دست مربیانی است که کشتی گیر با تمام وجود به صحبتهایش کنار تشک اعتقاد دارد و و می تواند به لحاظ فنی و اخلاقی رویش حساب باز کند.
* فکر نمی کنی برای مربیگری کمی بیش از اندازه مهربان و محفوظ
به حیا هستی؟!
- اصلاً اینگونه به قضیه نگاه نمی کنم. تمام تلاش من در این است که کشتی گیرانم قبل از آشنایی با مسائل فنی، منضبط باشند و اصول اخلاقی را رعایت کنند. این را هم به خوبی می دانم که یک مربی دلسوز باید پیگیر همه مسائل زندگی شاگردانش باشد تا آنها به معلم خود اعتماد کنند.
*البته دیگر نونهالان و نوجوانان تمایلی به کشتی گیر شدن نشان نمی دهند،این مسئله نگران کننده نیست؟
-در تهران وضع اینگونه است، خوشبختانه در مازندران هنوز هم کودکان برای حضور در باشگاه ها سر و دست می شکنند! در شهر ساری که من سکونت دارم، 20 باشگاه کشتی به صورت پویا به فعالیت می پردازند. با چنین پتانسیلی می توان به آینده کشتی امیدوار بود.
*ورزش قهرمانی علاوه بر جذابیت هایی که دارد، فشارهای بسیاری را به قهرمان وارد می کند.کدامیک از سختی های کشتی مراد را بیشتر آزار می داد؟
-قهرمانان کشتی سختی های بسیاری همچون کاهش وزن، ضایع شدن حق، مواجه شدن با مصدومیت و...را متحمل می شوند؛ اما تمامی این دشواری ها برای من شیرین بود و از تحمل کردن هیچیک از آنها ناراحت نیستم.تنها بی مهری گاه و بی گاه مسئولان دلم را به درد آورده است.وقتی مدال جهانی مسابقات امسال را به دست آوردم، رئیس تربیت بدنی و مسئولان هیئت کشتی شهرم حتی یک تماس با من نگرفتند تا جویای حالم شوند.
*از جمع کشتی گیران کدامیک پس از خداحافظی ات از دنیای قهرمانی با شما تماس گرفت؟
-فعلا ً چند ساعت است که این خبر رسماً اعلام شده (محمدی دو ساعت بعد از انتشار خبر خداحافظی اش در تحریریه برنا حضور یافت) و در این فاصله "علیرضا حیدری" و "فردین معصومی" با من تماس گرفته اند.
*حیدری و معصومی چه چیزی به هم تیمی سابق خود گفتند؟
-حیدری گفت وضع من را درک می کند و گاهی یک ملی پوش در شرایطی قرار می گیرد که حتی قید تصاحب مدال طلا را هم می زند. فردین هم گفت که با خواندن متن نامه ام گریه اش گرفته است!
*در این میان واکنش همسرت نسبت به این تصمیم چه بود؟
-گرچه زندگی با قهرمانان و تحمل دوری همیشگی آنها برای همسرانشان سخت است، اما باید بدون تعارف بگویم که همسر من با درک و شعور بالایش به نحوی پذیرای مشکلاتم بود که به وجودش افتخار می کنم.شاید سوال بجایی کردید تا به این مسئله اشاره کنم که از صمیم قلب عاشق همسرم هستم.او ابتدا با داستان خداحافظی ام مخالفت کرد، ولی وقتی دلایلم را قانع کننده دید، با خداحافظی ام موافقت کرد.
*به عنوان آخرین سوال می خواهیم از "مراد محمدی" بپرسیم که آیا با سختی های دنیای مربیگری آشنایی دارد که می خواهد قدم در این راه بگذارد؟
-بعد از پایان المپیک پکن چنین تصمیمی داشتم که البته آن را به تعویق انداختم.اگر ذره ای در عشقم به مربیگری تردید داشتم، هیچوقت وارد این کار نمی شدم.
"مراد محمدی" دو ساعت پس از اعلام رسمی خداحافظی اش با دنیای قهرمانی، در خبرگزاری برنا حضور یافت تا از دلایل آویختن دوبنده اش بگوید. خواندن این گپ و گفت خالی از لطف نیست:
* چه شد که به یکباره هوای خداحافظی به سرت زد؟
- "مرادمحمدی" به جایی رسیده بود که ریسک کردن برایش جایز نبود. به یکباره احساس کردم زمان خداحافظی فرارسیده است.
* منظورت این است که حضور در بازی های آسیایی گوانگجو برایت ریسک محسوب می شد؟
- تا حدودی. شرایطی برایم پیش آمده بود که احساس می کردم با وضعیتی مشابه "علیرضا دبیر" و "علیرضا حیدری" که در مسابقات المپیک و جهانی تن به شکست دادند، عازم چین خواهم شد. دوست نداشتم با قبول شکست احتمالی از دنیای قهرمانی خداحافظی کنم.
*البته اگر به چین اعزام می شدی این ریسک برایت وجود داشت؛ چرا که احتمال برگزاری رقابت انتخابی میان شما و "سعید احمدی" وجود داشت و غیبت یا شکست مراد در این مسابقه حکم به خانه نشینی اش می داد.
-تمام کسانیکه دستی بر آتش دارند، به خوبی می دانند که برنده آن دیدار انتخابی نایی برای درخشش در بازیهای آسیایی نداشت.نه من و نه احمدی نمی توانستیم پس از مسابقه انتخابی در چین هم مبارزه کنیم.این را به مربیان تیم ملی هم گفتم. وقتی این تصمیم کادر فنی را شنیدم، تمرکزم را برای کسب افتخاری دیگر، از دست دادم.
*و شاید یکی از دلایل خداحافظی ات همین مسئله باشد.
-مطرح شدن بحث رقابت انتخابی در تصمیم گیری ام بی اثر نبود؛ اما اصلاً دوست ندارم پیش از اعزام تیم به گوانگجو به چنین مسائلی اشاره کنم. هیچ مشکلی با مربیان تیم ملی ندارم و به خاطر مصاحبه ای که در آن "غلامرضا محمدی" به تعریف و تمجید از من پرداخته است، از سرمربی تیم ملی تشکر می کنم.
* با این وجود ما حدود 20 روز پیش خبر خداحافظی قریب الوقوع شما را روی خروجی برنا قرار دادیم و خودت آن را تکذیب کردی.
- در مسکو چنین تصمیمی
” شرایطی برایم پیش آمده بود که احساس می کردم با وضعیتی مشابه "علیرضا دبیر" و "علیرضا حیدری" که در مسابقات المپیک و جهانی تن به شکست دادند، عازم چین خواهم شد. دوست نداشتم با قبول شکست احتمالی از دنیای قهرمانی خداحافظی کنم. “
*شاید داری به طور غیر مستقیم به اردوی ماسال اشاره می کنی؟
-در اردوی ماسال اتفاقاتی افتاد که دلم به معنای واقعی شکست؛ اما هیچ کینه ای از هیچ کسی ندارم."صادق گودرزی" هم چند روز پیش به کنارم آمد و از من عذرخواهی کرد.به او گفتم که خاطرش برایم عزیز است و هیچ گله ای از این کشتی گیر ندارم. اگر ممکن است دیگر در خصوص این مسائل صحبتی نکنیم.
* بسیار خوب، به خوبی می دانی که بزرگانی چون امیر خادم، فلاح، حیدری، دبیر و ... با قبول طعم شکست دنیای قهرمانی را وداع گفتند؛ آیا برای "مراد محمدی" قابل پذیرش نبود که همچون آنها با وسوسه کسب مدالی بیشتر، صابون شکست احتمالی را به تن خود بزند؟
- به هیچ عنوان، دوست داشتم پس از کسب مدال جهانی با دنیای قهرمانی خداحافظی کنم تا دوستداران کشتی با یادآوری نام مراد، خاطرات مدال آوری های او را مرور کنند.
*پس دیگر در خانه کشتی رویت نخواهی شد؟!
- با هماهنگی مربیان تیم ملی چند روزی را استراحت می کنم و همانطور که احمدی بارها تا روزهای آخر اردو به خاطر کمک به من تمریناتش را رها نکرده، در اردو حاضر شده و به او کمک خواهم کرد. این کار را وظیفه اخلاقی خود می دانم.
* نامهای بزرگی چون فادزائف، بلوگلازوف، خادارتسف و ... با وسوسه بازگشت به دنیای قهرمانی طعم شکست را چشیده اند. آیا این وسوسه دامان "مراد محمدی" را هم خواهد گرفت؟
- شک نکنید که چنین وسوسه ای به سراغ من هم خواهد آمد؛ اما احساس می کنم که در اوج بلوغ فکری و سنجیدن تمام شرایط تصمیم به خداحافظ همیشگی با دنیای قهرمانی گرفته ام. البته اگر هم پس از چند سال تصمیم به بازگشت به تشک کشتی را داشته باشم دیگر وضعیت جسمانی ام اجازه کسب افتخار را نخواهد داد.
* پس با این وجود باید مراد محمدی را به خاطرات بسپاریم؟
- مراد کشتی گیر را بله؛ اما از فردا به عنوان یک مربی علاقه مند وارد دنیای جدیدی خواهم شد.
* مربیگری در چه رده سنی را دوست داری؟
- فقط و فقط فعلاً به مربیگری در رده سنی نوجوانان می اندیشم. باور کنید خیلی بیشتر از آنکه کشتی گرفتن را دوست داشته باشم، برای مربیگری انگیزه و اشتیاقی وصف ناشدنی دارم.
*با مربیان بسیاری در تیم ملی کار کرده ای. کدامیک از آنها بیش از سایرین روی شما تاثیر گذاشته اند؟
-از تمام مربیان، کم یا زیاد چیزهایی آموخته ام؛ اما "رسول خادم" در جمع کسانیکه زیر نظرشان تمرین کرده ام چیز دیگری بود.در مسابقات آسیایی دهلی نو لحظه شماری می کردم تا کشتی هایم آغاز شده و فرصت صحبت کردن با رسول نصیبم شود.او را باور داشتم و از مصاحبت با مربی ای همچون خادم لذت می بردم.رسول از آن دست مربیانی است که کشتی گیر با تمام وجود به صحبتهایش کنار تشک اعتقاد دارد و و می تواند به لحاظ فنی و اخلاقی رویش حساب باز کند.
* فکر نمی کنی برای مربیگری کمی بیش از اندازه مهربان و محفوظ
” همسرم ابتدا با داستان خداحافظی ام مخالفت کرد، ولی وقتی دلایلم را قانع کننده دید، با خداحافظی ام موافقت کرد. “
- اصلاً اینگونه به قضیه نگاه نمی کنم. تمام تلاش من در این است که کشتی گیرانم قبل از آشنایی با مسائل فنی، منضبط باشند و اصول اخلاقی را رعایت کنند. این را هم به خوبی می دانم که یک مربی دلسوز باید پیگیر همه مسائل زندگی شاگردانش باشد تا آنها به معلم خود اعتماد کنند.
*البته دیگر نونهالان و نوجوانان تمایلی به کشتی گیر شدن نشان نمی دهند،این مسئله نگران کننده نیست؟
-در تهران وضع اینگونه است، خوشبختانه در مازندران هنوز هم کودکان برای حضور در باشگاه ها سر و دست می شکنند! در شهر ساری که من سکونت دارم، 20 باشگاه کشتی به صورت پویا به فعالیت می پردازند. با چنین پتانسیلی می توان به آینده کشتی امیدوار بود.
*ورزش قهرمانی علاوه بر جذابیت هایی که دارد، فشارهای بسیاری را به قهرمان وارد می کند.کدامیک از سختی های کشتی مراد را بیشتر آزار می داد؟
-قهرمانان کشتی سختی های بسیاری همچون کاهش وزن، ضایع شدن حق، مواجه شدن با مصدومیت و...را متحمل می شوند؛ اما تمامی این دشواری ها برای من شیرین بود و از تحمل کردن هیچیک از آنها ناراحت نیستم.تنها بی مهری گاه و بی گاه مسئولان دلم را به درد آورده است.وقتی مدال جهانی مسابقات امسال را به دست آوردم، رئیس تربیت بدنی و مسئولان هیئت کشتی شهرم حتی یک تماس با من نگرفتند تا جویای حالم شوند.
*از جمع کشتی گیران کدامیک پس از خداحافظی ات از دنیای قهرمانی با شما تماس گرفت؟
-فعلا ً چند ساعت است که این خبر رسماً اعلام شده (محمدی دو ساعت بعد از انتشار خبر خداحافظی اش در تحریریه برنا حضور یافت) و در این فاصله "علیرضا حیدری" و "فردین معصومی" با من تماس گرفته اند.
*حیدری و معصومی چه چیزی به هم تیمی سابق خود گفتند؟
-حیدری گفت وضع من را درک می کند و گاهی یک ملی پوش در شرایطی قرار می گیرد که حتی قید تصاحب مدال طلا را هم می زند. فردین هم گفت که با خواندن متن نامه ام گریه اش گرفته است!
*در این میان واکنش همسرت نسبت به این تصمیم چه بود؟
-گرچه زندگی با قهرمانان و تحمل دوری همیشگی آنها برای همسرانشان سخت است، اما باید بدون تعارف بگویم که همسر من با درک و شعور بالایش به نحوی پذیرای مشکلاتم بود که به وجودش افتخار می کنم.شاید سوال بجایی کردید تا به این مسئله اشاره کنم که از صمیم قلب عاشق همسرم هستم.او ابتدا با داستان خداحافظی ام مخالفت کرد، ولی وقتی دلایلم را قانع کننده دید، با خداحافظی ام موافقت کرد.
*به عنوان آخرین سوال می خواهیم از "مراد محمدی" بپرسیم که آیا با سختی های دنیای مربیگری آشنایی دارد که می خواهد قدم در این راه بگذارد؟
-بعد از پایان المپیک پکن چنین تصمیمی داشتم که البته آن را به تعویق انداختم.اگر ذره ای در عشقم به مربیگری تردید داشتم، هیچوقت وارد این کار نمی شدم.
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع: bornanews.com
