سعی كردم با او حرف بزنم اما تنها چشمانش را باز كرد. می‌توانست حرف بزند اما آن‌قدر ضعیف و لرزان بود كه مفهوم حرف‌هایش را فقط خودش متوجه می‌شد. از او پرسیدم: از مسئولان چه انتظاری داری؟ بهسختی در پاسخ گفت: هیچ انتظاری از آن‌ها ندارم؛ چون خدا را دارم.
به گزارش خبرنگار تئاتر باشگاه خبری فارس «توانا»، شامگاه روز گذشته «سعدی افشار» هنرمند پیشكسوت كشورمان پس از حدود سه روز بی‌هوشی در منزل و پس از حضور آتش‌نشانی و اورژانس در محل، به بیمارستان سینا منتقل شد و سپس به منظور رسیدگی بیشتر به بیمارستان آسیا انتقال یافت.
به گزارش خبرنگار تئاتر باشگاه خبری فارس «توانا»، شامگاه روز گذشته «سعدی افشار» هنرمند پیشكسوت كشورمان پس از حدود سه روز بی‌هوشی در منزل و پس از حضور آتش‌نشانی و اورژانس در محل، به بیمارستان سینا منتقل شد و سپس به منظور رسیدگی بیشتر به بیمارستان آسیا انتقال یافت.
«سعدی افشار» به دلیل شكستگی از ناحیه لگن به صورت بی‌هوش سه روز را در منزل خود سپری كرد و در تمام این مدت كسی از او خبر نداشت تا اینكه به صورت اتفاقی یكی از دوستانش متوجه غیبت او شد.
وظیفه دانستم تا به عیادت او بروم. بنابراین بدون هماهنگی قبلی به بیمارستان آسیا رفتم.
در بیمارستان كسی سعدی افشار را نمی‌شناخت؛ چرا كه نام واقعی او «سعد‌الله رحمت‌خواه» است.
پس از پرس‌و‌جو به طبقه سوم بیمارستان و اتاق شماره 301 رسیدم. بدن او در اوج ناتوانی روی تختی آرام گرفته بود؛ چشمانش به سختی و به ندرت باز و بسته می‌شد. گویی خواب است اما بر اثر درد زیاد و به دلیل تزریق مسكن، بی‌اختیار آرام گرفته بود.
روی میز او پلاكی بود كه روی آن نوشته بود «ناشتا اتاق عمل» اما خبری از عمل نبود زیرا علاوه بر مشكل مسائل مالی، رضایت عمل هم هنوز صادر نشده است.
به گفته پرستار وی، او به دلیل شكستگی در ناحیه لگن و ضعف جسمانی حاصل از این چند روز، باید هرچه زودتر مورد عمل جراحی قرار گیرد.
پرستار بیمارستان آسیا می‌گفت كه قرار است مسئولانی از خانه تئاتر و دیگر نهادهای تئاتر مراجعه كنند تا هزینه عمل او را پرداخت كنند.
سعی كردم با او حرف بزنم اما قادر به حرف زدن نبود و چشمانش را به سختی باز کرد. می‌توانست حرف بزند اما آن‌قدر ضعیف و لرزان بود كه مفهوم حرف‌هایش را تنها خودش متوجه می‌شد.
از تنها بازمانده دوران طلایی سیاه‌بازی ایران پرسیدم: از مسئولان چه انتظاری داری؟ به سختی در پاسخ گفت: هیچ انتظاری از آن‌ها ندارم؛ چون خدا را دارم.
به او گفتم: با مسئولان و دوستداران خود حرفی ندارید؟ گفت: جز سلامتی همه، چیزی نمی‌خواهم و خواسته‌ای ندارم.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: farsnews.com
