همسر زنده‌یاد فرهاد خاطر نشان كرد: در این سال‌ها شاهد حضور جوانانی بودم كه با حرارت از فرهاد می‌پرسیدند و با سلیقه‌ی متفاوتی كه به واسطه نسل‌شان داشتند....
 
همسر زنده‌یاد فرهاد مهراد، مهم‌ترین دلایل‌اش را از انتخاب موزه سینما برای امانت سپاری وسایل شخصی و هنری این هنرمند، در اعتماد به مدیران این مجموعه و امن‌بودن این فضا برای مدت طولانی دانست.
پوران گلفام در گفت‌وگویی با خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره دلایل و زمینه‌های انتخاب موزه سینما برای امانت‌سپاری آثار این هنرمند شناخته‌شده، گفت: بحث خانه فرهاد و موضوع اختلافات بنده و وكیل پیشین این مجموعه قبلا هم مطرح شده است، به طوری كه خانه فرهاد عملا در دوران فعالیت آقای شریعت هیچ كاری انجام نداد و به یك اسم خلاصه شده بود.برگزاری جایزه فرهاد نیز كه از همان ابتدا مورد استقبالم بود به دلایل متعدد بارها به تعویق افتاد و نهایتا عملی نشد.
او با مرور مجدد برگزاری جایزه فرهاد در آن دوران، یادآور شد: بعد از مدتی طی یك نامه خطاب به آقای شریعت اعلام كردم كه هیچ دخالتی در برگزاری جایزه فرهاد ندارم. مگر در زمان برگزاری جایزه كه نقطه‌نظرات خود را مطرح كنم. لذا از تشكیلات جایزه كنار رفتم، درحالی‌كه مدت‌ها شاهد نامه‌های علاقه‌مندانی بودم كه گلایه از عدم برگزاری این جایزه داشتم.نتیجه هم این شد از آنجا كه مطلقا در این سال‌ها به آقای شریعت در هیچ موردی توافق نداشتم، ایشان را به عنوان وكیل خود عزل كردم و بعد از مذاكره با آقای نیكبخت و انتخاب ایشان به عنوان وكیل جدید فعالیت‌های خانه فرهاد را نیز در دادگاه منحل كردیم، لذا جایزه فرهاد عملا منتفی شد.
گلفام در ادامه به آرزوهایش برای تشكیل مجدد خانه فرهاد اشاره كرد و افزود: در این مدت همواره در این فكر بودم كه بار دیگر خانه فرهاد را شكل دهم. مجوز قبلی را به سختی از اماكن گرفته بودم و برای گرفتن مجوز دوباره، مشكلات دوچندانی داشتم به طوری كه عملا این كار غیرممكن بود و این مجوز را به من ندادند. این در حالی بود كه همچنان دوستدارن فرهاد، پیگیر فعالیت‌های جایزه و یا تشكیل خانه فرهاد بودند.
همسر زنده‌یاد فرهاد خاطر نشان كرد: در این سال‌ها شاهد حضور جوانانی بودم كه با حرارت از فرهاد می‌پرسیدند و با سلیقه‌ی متفاوتی كه به واسطه نسل‌شان داشتند از او یك اسطوره ساخته بودند و فرهاد برایشان همچون سمبلی از هنر بود.
او ادامه داد: قطعا در خانه خودم این امكان را نداشتم كه وسایل فرهاد را به نمایش بگذارم، اما دوست داشتم در جایی مثل خانه بتهوون كه فرهاد پیش از آن در آنجا كنسرت داده بود، بتوانم وسایل او را به نمایش بگذارم. از سوی دیگر هیچ اطلاعی از شرایط موزه‌های ایران هم نداشتم تا نهایتا به پیشنهاد یكی از دوستانم ملاقاتی با آقای مرادخانی (مدیر وقت موزه موسیقی) داشتم.
گلفام معتقد است: موزه موسیقی در ویترین‌های شیشه‌ای و وسایلی خلاصه شده بود كه به نمایش درآمده بود. اما من نمی‌خواستم فرهاد پشت ویترین باشد. بلكه فضایی می‌خواستم تا همان‌طور كه دوست دارم وسایل او را جاسازی كنم و به یك چیدمان كه خود فرهاد و نه یك تشریفات تقلبی است، دست پیدا كنم.
وی با اشاره به نتایج این دیدار توضیح داد: وقتی خواسته‌های خود را مطرح كردم آقای مرادخانی اعلام كردند كه چنین امكانی در موزه موسیقی وجود ندارد و آنها می‌توانند وسایل فرهاد را به شكل موقتی مثلا برای دو هفته به معرض نمایش بگذارند. درحالی‌كه من دنبال یك جای ثابت بودم، لذا این مذاكره آن زمان به نتیجه نرسید تا اینكه یكی از دوستان مطبوعاتی پیشنهاد بازدید از موزه سینما را مطرح كرد.
همسر زنده‌یاد فرهاد با اشاره به دیدار خود از مجموعه «موزه سینما» در باغ فردوس خاطرنشان كرد: وقتی به موزه سینما رفتم و آن محیط قدیمی با فواره‌های زیبا و چنارهای پرقدمت را دیدم احساس كردم كه اینجا خانه فرهاد است و همان‌چیزی است كه سال‌ها به دنبالش بودم. مسوولان مجموعه هم واقعا خوب برخورد كردند و دو اتاق از فضای «موزه سینما» را برای نمایش وسایل فرهاد خالی كردند.
او ادامه داد: درحالی‌كه من از این همه لطف خجالت كشیده بودم ، وقتی به معاون موزه عنوان كردم كه شما وسایل خود را برای این اتفاق خالی كرده‌ای، گفت:« ما وسایل بی‌ارزش را بیرون ریختیم تا وسایل باارزشی را جایگزین آن كنیم.»
گلفام خاطرنشان كرد: فضای «موزه سینما» به شدت من را تحت تأثیر قرار داد و در تصمیم خود تردید نكردم. لذا تمامی وسایل شخصی و هنری فرهاد را به آنجا منتقل كردم و امروز دیگر هركسی برای من نامه‌ای بنویسد، می‌توانم بگویم كه خانه فرهاد در باغ فردوس است.
وی اذعان داشت:دوست داشتم فضایی در اختیار داشته باشم كه اگر جوانی می‌خواهد درباره فرهاد بیشتر بداند با نمایش آن مجموعه به سوال‌های خود پاسخ دهد. بتواند كتابخانه فرهاد را ببیند و یادداشت‌های او را گوشه تك‌تك كتاب‌ها مرور كند. حتی شخصی‌ترین وسایل او مثل چرخ خیاطی كه كاپشنش را با آن دوخته بود و یا كفش‌هایش كه همیشه واكس‌ خورده بود یا حتی وسایل تعمیراتش را به موزه سینما منتقل كردم.
به گفته‌ی گلفام؛ همه ابعاد فرهاد برای آنها كه دوست دارند او را بیشتر بشناسند، در این مجموعه موجود است.
گلفام همچنین در پاسخ به سوالی مبنی بر وسایلی كه برای نمایش دایمی انتخاب شده، بیان كرد: قطعا موزه سینما با محدودیت فضایی كه در اختیار دارد، نمی‌تواند تمام این وسایل را به نمایش دایمی بگذارد. پس وسایل اصلی‌ را انتخاب می‌كند، اما تمامی وسایل به شكل امانی طی صورت جلسه‌ای میان بنده و موزه در انبار آنها نگهداری می‌شود و هربار به بهانه‌ای یكی از این وسایل در كنار دیگر متعلقات شخصی فرهاد به مناسبت‌های مختلف به نمایش درخواهد آمد.
همسر زنده‌یاد فرهاد متذكر شد: تمام افرادی كه در «موزه سینما» فعالیت می‌كنند، برای من باارزش هستند و تك‌تك آنها از این اتفاق اظهار خوشحالی كردند و حتی تلفن زدند و بابت این تصمیم از من تشكر كردند. می‌خواستم خیالم راحت باشد كه خانه فرهاد جای امنی است و امروز هیچ‌كس نمی‌تواند فرهاد را از اینجا بیرون ببرد. باغ فردوس می‌تواند خانه ابدی فرهاد باشد و برای سال‌های سال همان‌طور كه این باغ باقی مانده وسایل فرهاد نیز حفظ خواهد شد.
وی خاطرنشان كرد: من نمی‌توانستم این كار را در خانه خودم انجام دهم، اما امروز خیالم راحت است كه «موزه سینما» یك جای همیشگی است با آدم‌هایی كه از نظر من فوق‌العاده مورد احترام و اعتماد هستند.
گلفام در بخش دیگری از این گفت‌وگو درباره وضعیت پخش آثار زنده‌یاد فرهاد از تلویزیون و رادیو به ایسنا گفت: همچنان این سوال برای من مطرح است كه چه‌طور می‌شود یك سازمان و مسوولان آن، چنین برخوردی داشته باشند؟ واقعا كلمه‌ای برای این اتفاق پیدا نمی‌كنم.! آقای نیكبخت كه وكیل بنده است و سابقه كاری‌اش بر كسی پوشیده نیست، بعد از تلاش‌های مختلف نتوانست به نتیجه برسد وعملا كسی به ما جواب نداد.
وی توضیح داد: وقتی برای پیگیری مالكیت معنوی این آثار به صداوسیما مراجعه كردیم به ما گفتند شرایط خود را بنویسد. ما هم لیستی تهیه كردیم تا در قبال آثاری كه تاكنون بدون اجازه ما پخش شده خسارت بدهند و از این پس نیز هركدام از آثار او را كه قرار است پخش شود با یك قرارداد یكساله و تحت نظارت من و وكیلم با حفظ اسم فرهاد انجام دهند.
همسر زنده‌یاد فرهاد در پایان خاطرنشان كرد:ما ضوابط را تعیین كردیم و به شكل مكتوب فرستادیم. اما آنها جوابی ندادند. مجددا آقای نیكبخت نامه نوشتند اما باز هم جواب ندادند تا اینكه آقای نیكبخت اعلام كردند كه وارد مرحله حقوقی شده‌ایم و از آنها شكایت دادگاهی كردیم، درحال حاضر نیز ایشان به شدت پیگیر این امر هستند.
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: isna.ir