«قصه پریا» باید به شدت هشدار دهنده می‌شد

 

مرتضی شایسته درباره‌ی فیلم «قصه پریا» گفت: «قصه پریا» فیلم بسیار خوبی است كه من از كار كردن درباره‌ی موضوع آن بسیار خوشحالم و تا آخر پای این فیلم ایستاده‌ام.
به گزارش خبرنگار بخش سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، نشست پرسش و پاسخ فیلم «قصه پریا» شب گذشته (29 خرداد ماه) پس از نمایش فیلم، در سالن فرهنگسرای ارسباران (هنر) برگزار شد.
از ابتدای این مراسم برخلاف روند معمول نشست‌های پرسش و پاسخ، پرسش و پاسخ حاضران از میهمانان برنامه شروع شد.
مرتضی شایسته ـ تهیه‌كننده فیلم ـ در پاسخ به اولین سوال نسبت به اینكه چرا فیلم در آخر با پایان خوشی روبرو نمی‌شود؟ گفت: پیام این فیلم آن است كه اگر كسی سراغ اعتیاد برود به این راحتی نخواهد توانست از بند آن رها شود. با آقای سیفی آزاد، آقای جیرانی و خانم لاریجانی بحث‌های زیادی با یكدیگر انجام دادیم و به این نتیجه رسیدیم كه در حال حاضر اعتیاد یكی از معضلات بسیار مهم جامعه ماست و ما می‌خواستیم نشان دهیم كه كسی كه معتاد شود به این راحتی نمی‌تواند ترك كند.
وی ادامه داد: سیاوش (با بازی مصطفی زمانی) در فیلم یك شخصیت ایده‌آل و بسیار مثبت است. او در عین ایده‌آل گرایی، فردی روشنفكر است كه می‌خواهد به فرد دیگری برای ترك اعتیاد كمك كند، اما خود نیز در دام اعتیاد می‌افتد. اگر ما در فیلم یك جوان غیر ایده‌آل را به عنوان یك معتاد نشان می‌دادیم، برای هیچ كس خیلی مهم نبود، اما ما می‌خواستیم نشان دهیم كه حتی ممكن است یك شخصیت ایده‌آل گرا و روشنفكر نیز در دام اعتیاد بیافتد و در این راه فنا شود.
مرتضی شایسته در پاسخ به اظهار نظر یكی دیگر از حاضران درباره بازی خوب بیژن امكانیان در فیلم خاطر نشان كرد: آقای امكانیان حدود 4 ماه برای اضافه وزنی كه نیاز بود كار كردند. او با آمادگی كامل چنین نقشی را بازی كرد و باید به عنوان تهیه كننده و همكار به ایشان دست مریزاد بگویم.
تهیه كننده فیلم در پاسخ به سوال یكی دیگر از حاضران مبنی بر اینكه آیا نهادهای دولتی بودجه خاصی را برای فیلم‌هایی در مورد اعتیاد اختصاص داده‌اند كه ما از ابتدای سال چند فیلم را در این زمینه دیده‌ایم، عنوان كرد: اولا كه باید بگویم موضوع فیلم‌های دیگر با موضوع «قصه پریا» هیچ ارتباطی ندارد. ما فیلمنامه «قصه پریا» را ابتدا از آقای سیفی آزاد و خانم لاریجانی خریداری كرده، با آقای جیرانی قرارداد بستیم و پس از آن ستاد مبارزه با مواد مخدر برای مشاركت در كار اظهار تمایل كرد، چرا كه آنها از این فیلمنامه خوششان آمده بود.
وی افزود: بدون شك اگر ستاد مبارزه با مواد مخدر نیز به عنوان اسپانسر اعلام آمادگی نمی‌كرد، ما با بودجه شخصی این فیلم را می‌ساختیم. چرا كه موضوع اعتیاد، موضوع بسیار مهمی است و الگوی اعتیاد به مواد مخدر تغییرات بسیاری نسبت به گذشته كرده است. متاسفانه الگوی اعتیاد به نوعی تغییر یافته كه به راحتی نمی‌توان افراد معتاد را تشخیص داد. اگر افرادی مانند آقای داوود نژاد و یا جیرانی راجع به این موضوع فیلم‌هایی می‌سازند به این دلیل است كه احساس می‌كنند، در حال حاضر اعتیاد یكی از معضلات مهم جامعه ما است.
به گزارش ایسنا، سیفی آزاد نویسنده فیلمنامه «قصه پریا» نیز در پاسخ به اولین سوال مبنی بر آنكه چرا در این فیلم از دو روایت موازی استفاده شده است گفت: روایت خطی قصه تقریبا ناممكن بود، چرا كه بخشی از داستان را از زبان خانم كوثری می‌شنویم كه اگر روایت قصه را به صورت خطی در فیلم قرار می‌دادیم، مجبور بودیم این قسمت را حذف كنیم. نكته دیگر این است كه به دلیل پنهان كاری شخصیت بیژن امكانیان با عنوان عموی سیاوش ناچار بودیم كه از دو روایت برای فیلم استفاده كنیم.
وی ادامه داد: وجود دو روایت از سوی سیاوش با بازی مصطفی زمانی و روایتی از سوی حدیث با بازی باران كوثری سبب شده است كه این فیلم شكل موردنظر را بگیرد. مطمئنا اگر «قصه پریا» به صورت خطی روایت می‌شد، نمی‌توانستیم تعلیق‌های لازم را در فیلم داشته باشیم و فیلم جذابیت و كشش لازم را از دست می‌داد.
سیفی آزاد در پاسخ به این انتقاد كه ساختار و پایان‌ فیلم كمی تلخ است،خاطرنشان كرد: ما قرار بود در «قصه پریا» راجع به فنا شدن توسط اعتیاد فیلم بسازیم پس اصولا «قصه پریا» نمی‌تواند یك فیلم شاد باشد. البته ما در همین فیلم تلخ هم نشان دادیم كه شخصیت «سروین» با بازی مهناز افشار علیرغم اینكه از گذشته اعتیاد داشته است، توانست با مشوق‌هایی كه دارد بالاخره این اعتیاد را ترك كند. این یكی از هشدارهای فیلم است و اگر با پایانی شاد روبرو می‌شدیم تاثیرگذاری آنچه كه می‌خواستیم مطرح كنیم، بسیار كم می‌شد.
این فیلم‌نامه‌نویس یكی دیگر از دلایل تلخ بودن «قصه پریا» را ساختار ملودرام فیلم دانست و اظهار كرد: این فیلم داستان «حدیث مسرور» با بازی باران كوثری است كه از نقطه آ به نقطه ب می‌رسد و تلخی پایان در فیلم به این دلیل است كه فیلم باید به شدت هشدار دهنده باشد، ضمن آنكه انتخاب ژانر ملودرام ایجاب می‌كند كه فیلم كمی تلخ باشد.
نویسنده فیلمنامه «قصه پریا» با اشاره به اینكه یكی از دغدغه‌های ما هشدار نسبت به مواد مخدر شیمیایی بود بیان كرد: انواع مواد مخدر باعث شده است كه شما ظاهر یك فرد معتاد را نتوانید تشخیص دهید. گاهی بعضی می‌گویند كه معتاد حتما باید ظاهر جسمی افتاده‌ای داشته باشد، اما مواد مخدر شیمیایی كه اكنون در دسترس افراد قرار دارد، باعث می شود كه گاهی آنها از یك آدم عادی شادتر هم باشند، اما جوانان تحت تاثیر استفاده از این مواد ناگهان از نظر جسمی تخریب می‌شوند. متاسفانه مواد مخدر شیمیایی از جامعه ما قربانی‌های زیادی گرفته است.
سیفی‌آزاد گفت:این هشدار مهمی برای خانواده‌هاست كه زمانی مواد مخدر مراتب خاص خودش را داشت، اما اكنون با ورود مواد مخدر شیمیایی به بازار، مواد مخدر هیچ مراتبی ندارد. برخی به اشتباه می‌گویند كه یك معتاد اگر اراده داشته باشد، می‌تواند اعتیادش را ترك كند در حالی كه اراده به تنهایی كافی نیست و این مسئله ثابت شده است كه معتاد یك بیمار است. می‌خواستیم نشان دهیم كه شخص روشنفكر و مثبتی مانند سیاوش در فیلم نیز با از دست دادن انگیزه‌اش می‌تواند، مبتلا به این بیماری مخرب شود.
به گزارش ایسنا، رضا درمیشیان دستیار فریدون جیرانی نیز در ابتدای سخنانش دربرابر برخی از انتقادات حاضران با اشاره به اینكه برخی از صحنه‌های فیلم دچار ممیزی شده است گفت: متاسفانه برخی از ابهاماتی كه در اینجا مطرح می‌شود به آن دلیل است كه برخی از صحنه‌ها از فیلم حذف شده است. به عنوان مثال مصطفی زمانی در فیلم فرزند شهیدی است كه بسیار ایده‌آل گرا و دارای شخصیت مثبت است، اما ما می‌خواستیم نشان دهیم كه چنین فردی نیز می‌تواند در دام اعتیاد بیافتد كه لفظ فرزند شهید بودن آن دچار ممیزی شد.
وی با ابراز خرسندی از همكاری با مرتضی شایسته به عنوان تهیه كننده در این فیلم یادآور شد: انتخاب بازیگران و كار بسیار روی فیلم مدیون فضای امنی است كه آقای شایسته برایمان فراهم كردند. این فیلم جزو معدود پروژه‌هایی است كه توانستم با یك تهیه كننده فهیم كار كنم. «قصه پریا» چهار ماه پیش تولید و حدود 10 بار بازنویسی داشت و اگر حضور آقای شایسته به عنوان تهیه كننده فیلم نبود، در بسیاری از موارد دچار مشكل می‌شدیم.
دستیار فریدون جیرانی با انتقاد از عدم قرار گرفتن «قصه پریا» در بخش مسابقه جشنواره فجر گفت: عدم حضور فیلم در بخش مسابقه اگرچه جالب اما خیلی مهم نیست. چرا كه افرادی مانند آقای جیرانی و شایسته جایگاه خاص خود را دارند اما من و امثال من دلمان برای عواملی می‌سوزد كه با عشق در فیلم به این خوبی كار كردند. به عنوان مثال مصطفی زمانی برای بازی در این فیلم برای اینكه بتواند چهره‌ یك شخصیت معتاد را به خوبی نشان دهد، مجبور بود كه چند شب پشت سر هم نخوابد.
درمیشیان با بیان اینكه فیلمنامه «قصه پریا» كاملا زیر نظر كارشناسان مواد مخدر نوشته شده است عنوان كرد: از آنجایی كه این فیلم كاملا زیر نظر كارشناسان مواد مخدر به رشته تحریر درآمده است به نظر من گافی در این زمینه ندارد. ما از ابتدا می‌خواستیم كه به صورت مشخص درباره ماده مخدر كراك كه یكی از موادی است كه در كشور بیشتر مصرف می‌شود و فرد را در عرض شش ماه از یك آدم سالم به یك جنازه تبدیل می‌كند، فیلم بسازیم و نتیجه آن چیزی است كه می‌بینید.
به گزارش ایسنا در این مراسم فریدون جیرانی به عنوان كارگردان فیلم و مهناز افشار، باران كوثری و مصطفی زمانی به عنوان بازیگران اصلی فیلم حاضر نبودند كه شایسته در پاسخ به اعتراض مخاطبان نسبت به عدم حضور جیرانی گفت: آقای جیرانی علاقه زیادی داشتند كه در این برنامه شركت كنند، اما كسالتی برای خواهر ایشان پیش آمد كه مجبور شدند امروز به مشهد بروند.
وی همچنین درباره عدم حضور بازیگران نیز گفت: به نظرم بازیگران به چند دلیل در اینجا حاضر نشدند كه یكی از آن مسائل به اطلاع رسانی دوستان بر می‌گردد. اما مورد دیگر این است كه طبق تجربه به من ثابت شده است كه بازیگر در هفته اول و دوم اكران سعی می‌كنند كه خودش را خیلی نشان ندهد و وقتی از هفته‌های بعد منتقدان و كارشناسان نظرات خودشان را بنویسند و فروش فیلم نیز معلوم شود بازیگران مختلف كم كم پیدایشان می‌شود. البته من چنین چیزی را نمی پسندم و یك بازیگر باید با حضور خودش از فیلم دفاع كند.
به گزارش ایسنا، در این برنامه كوروش سلیمانی به عنوان مجری، خسرو نقیبی به عنوان منتقد و علی معلم و امیر قادری به عنوان میهمان حضور داشتند.