حامد بهداد
شاید در بخش‌هایی از یادداشتم کنترلم را از دست داده باشم اما باز هم می‌گویم توهینی که به من شد را هرگز نمی‌بخشم. ما نمی‌توانیم به صورت کسی سیلی بزنیم و...
 
حامد بهداد می‌گوید: شاید در بخش‌هایی از یادداشتم کنترلم را از دست داده باشم اما باز هم می‌گویم توهینی که به من شد را هرگز نمی‌بخشم. ما نمی‌توانیم به صورت کسی سیلی بزنیم و بگوییم دوستت داریم. اینها دروغ است، دروغ مطلق.
 
به گزارش شبکه ایران؛ اظهارات چند هفته قبل فریبرز عرب‌نیا در برنامه «هفت» که در بخشی از آن، به طور غیرمستقیم انتقاداتی را به حامد بهداد وارد کرده بود سبب‌ساز آن شد که بهداد هم یادداشتی خطاب به وی را در روزنامه «روزگار» منتشر کند. به موازات این یادداشت، یادداشت دیگری هم منسوب به بهداد در یکی از سایت‌های سینمایی منتشر شد که انتشار یادداشت دوم اسباب ناراحتی بهداد را فراهم کرده و او از این مساله سخن گفت که یادداشت اصلی‌اش همانی است که در روزگار کار شده! بهداد در گفتگوی مفصل با شبکه ایران که به بهانه اکران «جرم» انجام شده بود، صحبت‌های جامعی را هم درباره روند اتفاقات مرتبط با یادداشت مزبور ارائه کرد که بد ندیدیم این گفته‌ها را به صورت مستقل در اختیار مخاطبان قرار دهیم. بخش‌هایی از گفته‌های بهداد درباره یادداشت جنجالی‌اش را در ادامه می‌خوانید:
 
چرک‌نویسی که روی سایت رفت
 
نامه‌ای که خطاب به فریبرز عرب‌نیا نوشته بودم خیلی طولانی‌تر بود از آن چیزی که در روزنامه روزگار چاپ شد. برای اینکه ضرب یادداشت گرفته شود آن را به خبرنگار یکی از روزنامه‌ها داده و به ایشان تاکید کردم که یادداشت اولیه را جایی کار نکند اما بلافاصله پس از انتشار یادداشتم در روزگار، خبرنگار مذکور چرک‌نویسی از یادداشت من که در اختیارش بود را به امیر قادری داد و قادری هم آن چرک‌نویس را در کافه‌سینما قرار داد.
 
یادداشتم آن بود که در روزگار چاپ شد
 
من نمی‌گویم یادداشتی خطاب به عرب‌نیا ننوشتم اما یادداشت من آن بود که در روزگار چاپ شد نه چرک‌نویسی که قادری در کافه‌سینما گذاشته بود. بعد از انتشار مطلب منسوب به من در کافه‌سینما، از امیر قادری خواستم یادداشت مرا از سایت بردارد چراکه این یادداشتی نبود که من به او داده باشم اما ایشان یادداشت را برنداشت. سپس به سراغ علی معلم که از دیگر گردانندگان کافه‌سینما است رفته و برایش کل ماوقع را توضیح دادم اما معلم در پاسخ به درخواست من مبنی بر حذف یادداشت مذکور از سایت متبوعش گفت که بالاخره یادداشت روی سایت رفته و برداشتنش کار درستی نیست!
 
اشتباه یک خبرنگار
 
در هر صورت هدف اصلی من از نگارش یادداشتی خطاب به عرب‌نیا آن بود که حرفها و نظراتم درباره یک موضوع خاص توسط مخاطبان خوانده شود اما متاسفانه این اتفاق به درستی رخ نداد. الیته در این میان قادری را مقصر نمی‌دانم اما کار ایشان خالی از شیطنت هم نبود. اشتباه اصلی از خبرنگاری به نام دنیا خمامی بود چراکه چرک‌نویسی را که دوست نداشتم چاپ شود در اختیار کافه‌سینما قرار داد. باز هم تاکید می کنم یادداشت نهایی من آن چیزی نبود که در کافه‌سینما کار شد.
 
قسمت ما این بود
 
روزهای اول پس از انتشار یادداشت در کافه‌سینما خیلی عصبانی بودم اما پس از اندکی گذشت زمان با خودم فکر کردم که حتما قسمت این بوده که هر دو یادداشت کار شود. در هر صورت از رفقای روزنامه‌نگارم در روزگار و از جمله سیدعلی میرفتاح و امیرحسین رسائل سپاسگزارم و از بقیه هم دلخور نیستم.
 
اثرگذاری عطار بر من
 
در بخشی از یادداشتم به تذکرة‌الاولیای عطار اشاره کرده بودم. به طور کلی متون تذکرةالولیا از نظر روحی به شدت بر من اثرگذار است. جوهره کار عطار بر کار من اثر گذاشته است و باعث پیشرفتم شده است.
 
توهینی که به من شد را نمی‌بخشم
 
شاید در بخش‌هایی از یادداشتم کنترلم را از دست داده باشم اما باز هم می‌گویم توهینی که به من شد را هرگز نمی‌بخشم. ما نمی‌توانیم به صورت کسی سیلی بزنیم و بگوییم دوستت داریم. اینها دروغ است، دروغ مطلق.
 
به تمام حرف‌هایم اعتقاد دارم
 
من به تمام حرف‌هایی که می‌زنم اعتقاد دارم، من روی خودم، خانواده‌ام و اطرافیانم تاثیرگذار بوده‌ام. در زمینه کاری خودم که بازیگری است، آدم موجهی هستم و اعتراف می‌کنم بعد از صحبت‌هایی که راجع به من شد، دل‌شکسته شدم اما به هر حال همواره باید وجه مثبت اتفاقات را هم نگاه کرد؛ شاید در این اتفاق هم خیری بوده که من متوجه‌اش نیستم.
 
مشکل اصلی فرهنگ
 
متاسفانه در فضاهای فرهنگی ما آزادی بیان به معنای دقیقش وجود ندارد. ممکن است در برنامه «نود» چنین آزادی بیانی وجود داشته باشد که آن هم بیشتر ناشی از فردوسی‌پور است. این را هم درنظر بگیرید که فوتبال تولید اندیشه نمی‌کند بلکه این ادبیات، موسیقی و سینما هستند که تولید فرهنگ می‌کنند و مشکل اساسی فرهنگ ما، شفاف حرف نزدن است. تصور ما درباره آزادی بیان اشتباه است. با فحش دادن، آزادی بیان به وجود نمی‌آید. سینما پر از سوژه های معدود است. خیلی از قصه‌ها را نمی‌سازیم، پژوهش را دست کم گرفته‌ایم و به جای آن به حواشی پرداخته‌ایم.
 
باید به حقیقت نزدیک شد
 
حرمت همدیگر را ریختن، آزادی بیان نیست. مشکل در تمرین آزادی بیان است و ان‌شاءا.. روزبه‌روز به حقیقت نزدیک‌تر شویم.
 
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: inn.ir