منحصربه فردترین ویژگی آثار ساراماگو، عدم کاربرد نشانه‌های نگارشی به صورت متداول و استفاده از جملات بسیار طولانی است. او از میان علائم نگارشی تنها....

در هفته‌ای كه پیش رو داریم، دنیای هنر و ادبیات یاد هنرمندان و نویسندگان برجسته‌ای را گرامی می‌دارد كه تاثیر شگرفی در پیشرفت حوزه‌ی فعالیت خود داشته‌اند.
در این هفته نویسنده‌ی برنده‌ی نوبل چشم به جهان می‌گشاید كه رمان «كوری»اش انقلابی در عرصه‌ی ادبیات به شمار می‌رود. نویسنده‌ی ادبیات كودكی كه همه او را با كتاب «‌پی‌پی جوراب‌ بلند» می‌شناسند نیز در همین روزها به دنیا آمد. دنیای سینما در این هفته سالروز تولد دو تن از بزرگان این حوزه یعنی خالق «راننده تاكسی» و كارگردان مطرح سینمای چین را جشن می‌گیرد. موسیقیدان بزرگ و خودآموخته‌ای به نام «یانی» هم برای خلق ملودی‌های آرامش‌بخش در اولین روزهای این هفته‌ی میلادی پا به عرصه‌ی وجود نهاد. كامیل پیسارو، جیمز گراهام بالارد،‌ مارگارت اتوود و فردریش هگل نیز از دیگر بزرگانی هستند كه نمی‌توان به سادگی از كنار نامشان گذشت.
خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گزارشی از وقایع مهم زندگی این افراد برجسته را ارائه می‌كند:

نمی‌شود دوست‌دار ادبیات كودك بود و خالق «‌پی‌پی جوراب‌بلند» را نشناخت. 14 نوامبر 1907 روزی بود كه آسترید لیندگرن یكی از برجسته‌ترین نویسندگان داستان‌های كودك در جهان به دنیا آمد.
آثار این زن نویسنده‌ی معروف حوزه‌ی ادبیات كودك به 85 زبان دنیا در یك‌صد كشور ترجمه شده‌اند و بیش از 145 میلیون جلد از كتاب‌هایش در سراسر جهان به فروش رفته‌اند. او در سال‌های 1944 و 1945 دوبار جایزه‌ی موسسه‌ی نشر «‌رابن» را برای «‌پی‌پی جوراب‌بلند» و «درددل بریت ماریا» به‌دست آورد. بعد از آن بود كه لیندگرن به یكی از محبوب‌ترین نویسندگان داستان‌های كودك در جهان تبدیل شد. در سال 1967 همین موسسه به ‌مناسبت شصتمین سال‌روز تولدش، جایزه‌ی ادبی سالانه‌ی «آسترید لیندگرن» را به ارزش 40 هزار كرون راه‌اندازی كرد.
لیندگرن در سال 1958 به‌عنوان دومین برنده‌ی جایزه‌ی «هانس كریستین اندرسون» كه جایزه‌ای بین‌المللی برای ادبیات نوجوان است، ‌مطرح شد. او در سال 1978 برای اولین‌بار جایزه‌ی صلح ناشران را در آلمان به‌دست آورد.
آسترید لیندگرن روز 28 ژانویه‌ی 2002 در سن 94 سالگی در استكلهم درگذشت. پس از مرگ او، دولت سوئد جایزه‌ی یادبود آسترید لیندگرن را راه‌اندازی كرد، كه بزرگ‌ترین جایزه‌ی جهانی برای ادبیات كودك و نوجوان است. همچنین مجموعه‌ی دست‌نوشته‌های وی در موزه‌ی استكلهم در سال 2005 جزو میراث جهانی یونسكو قرار گرفت.
«دختر غارتگر»، «بچه‌های شلوغ»، «راسموس»، «مرد آواره» و «برادران شیردل» از دیگر داستان‌های معروف او هستند.

سیزدهم نوامبر سالروز وفات نقاشی است كه نه تنها او را بنیان‌گذار امپرسیونیسم می‌دانند، بلكه وی را استاد چهار نقاش بزرگ پست‌امپرسیونیست، از جمله سزان، گوگین و ون‌گوك، می‌خوانند.
كامیل پیسارو نقاش امپرسیونیست و پست‌امپرسیونیست مشهور متولد 10 جولای سال 1830 فرانسه بود. او از استادان گوگین بود. رنوار پرتره‌های پیسارو از مردم عادی را، انقلابی می‌خواند.
وی تنها هنرمندی بود كه آثارش بین سال‌های 1874 و 1886 در هر هشت نمایشگاه آثار امپرسیونیست پاریس به معرض نمایش درآمدند. كامیل پیسارو در 13 نوامبر 1903 در سن 73 سالگی درگذشت.
صفحه‌های تقویم امسال كه به روز هفدهم نوامبر برسند، مارتین اسكورسیزی خالق «راننده تاكسی» 69 ساله می‌شود. اسكورسیزی كارگردان، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌كننده، بازیگر و تاریخ‌دان فیلم آمریكایی است. وی از بزرگ‌ترین فیلم‌سازان سینمای جهان به‌شمار می‌آید كه در سال 2008 پس از هفت‌بار نامزدی اسكار، سرانجام جایزه‌ی بهترین كارگردانی را برای «مردگان» كسب كرد.
این غول عرصه‌ی سینما در سال 1976 جایزه‌ی نخل طلای كن را برای فیلم «راننده تاكسی» كسب كرد و در سال 1986 بهترین كارگردان كن شد.
اسكورسیزی كه دوبار جایزه‌ی بهترین كارگردانی «گلدن گلوب» را كسب كرده است، در سال 1990 شیر نقره‌ای و در سال 1995 شیر طلای افتخاری جشنواره‌ی ونیز را گرفت.
از معروف‌ترین ساخته‌های این كارگردان می‌توان به «خیابان‌های پایین شهر»، «راننده تاكسی»، «نیویورك، نیویورك»، «گاو خشمگین»، «سلطان كمدی»، «رفقای خوب»، «كازینو»، «تنگه وحشت»، «بعد از ساعت‌ها»، «آخرین وسوسه مسیح»، «دار و دسته نیویوركی» و «هوانورد» اشاره كرد.
گئورگ ویلهلم فریدریش هگل فیلسوف آلمانی در 27 آگوست 1770 میلادی در اشتوتگارت، واقع در جنوب غربی آلمان، به دنیا آمد. وی از کودکی در زمینه‌های گوناگونی مانند ادبیات، فلسفه و موضوعات مختلف دیگر، به مطالعه می‌پرداخت و در این کار از حمایت و تشویق مادرش که سهم فراوانی در پرورش فکری وی در کودکی داشت برخوردار بود. پدر او از کارمندان دولت بود.
هگل شیفته‌ی آثار «اسپینوزا»، «کانت»، «روسو» و «گوته» بود. او تحصیلات دینی خود را در مدرسه‌ی دینی پروتستان ادامه داد؛ جایی که با فیلسوف آینده «فردریش شلینگ» و شاعر «فردریش هولدرلین» همکلاس و دوست شد. این سه تن با هم در توجه به انقلاب فرانسه و انتقاد از فلسفه‌ی کانت همراه بودند.
هگل در دوران زندگی خود تنها چهار کتاب منتشر كرد: پدیدارشناسی روح، علم منطق، دایرةالمعارف علوم فلسفی و مبانی فلسفه‌ی حقوق.
وی همچنین تعدادی مقاله نیز به چاپ رساند. آثار هگل به ثقیل بودن مشهور هستند. «برتراند راسل» در كتاب «تاریخ فلسفه‌ی غرب»، وی را مشکل‌فهم‌ترین فیلسوف غرب معرفی می‌کند. سرانجام هگل در 14 نوامبر 1831 در سن 63 سالگی درگذشت.
دنیای موسیقی روز چهاردهم نوامبر را با زیباترین ترانه‌هایش جشن خواهد گرفت، چرا كه در این روز یكی از محبوب‌ترین آهنگسازان معاصر جهان دیده به جهان گشوده است.
یانی کریسومالیس موسیقی‌دان مشهور و محبوب متولد 1954 كالاماتا‌ی یونان است. این پیانیست، نوازنده‌ی کیبورد و آهنگساز كه در جهان وی را به نام «یانی» می‌شناسند، تولد 57 سالگی خود را با نویسنده‌ی «‌پی‌پی جوراب‌بلند» در یك روز جشن می‌گیرد.
وی نامزد جایزه‌ی «گرمین» در سال 1992 برای آلبوم «جرات آرزو» و در سال 1993 برای آلبوم «در زمان من» شده ‌است. عمده‌ی موفقیت وی با اجرای کنسرت در آکروپولیس یونان به‌ دست آمده ‌است که بعد از «تریلر مایکل جکسون»، پرفروش‌ترین ویدیوی موسیقی در تمام دوران‌هاست.
آلبوم‌های وی با تعداد بیش از 20 میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رفته ‌است. موسیقی‌های یانی در مسابقات المپیک، برنامه‌ها و مسابقات ورزشی در تلویزیون به صورت گسترده پخش شده ‌است. آثار او را نوعی موسیقی عصر نو می‌نامند.
یانی یک پیانیست و آهنگساز خودآموخته‌ است که كار موسیقی را از نواختن برای خانواده‌ی خود شروع کرده ‌است. وی هیچ آموزش رسمی و غیررسمی برای یادگری نت نداشته است. یانی رکورددار شنای 50 متر آزاد مردان در سال 1962 در 14 سالگی برای کشور یونان است. وی در 18 سالگی برای تحصیل به دانشگاه مینسوتا رفت. یانی در سال 1976 در رشته‌ی روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. وی به شهر لس‌آنجلس نقل مکان کرد و با همکاری جان تش و چارلی آدامز در سال 1987 یک گروه موسیقی کوچک تشکیل داد که حاصل ساخت آلبوم‌های «کلید تخیل»، «خارج از سکوت» و «روزهای آفتاب‌پرست» بود.
جیمز گراهام بالارد رمان‌نویس انگلیسی زاده‌ی 15 نوامبر 1930 است. وی را یكی از نویسندگان گونه‌ی ادبیات پادآرمانشهری می‌دانند. نشریه‌ی «تایمز» در سال 2008 وی را یكی از 50 نویسنده‌ی بزرگ انگلستان خواند.
بالارد كه متولد شهر شانگهای چین بود، در جنگ جهانی دوم در حالی‌ كه تنها 12 سال داشت، توسط نیروهای ژاپنی به اردوگاه زندانیان چین فرستاده می‌شود. او تجربه‌ی تلخ سال‌های اسارت خود را در رمان «امپراتوری خورشید» (1984) به تصویر كشید كه بعدها استیون اسپیلبرگ فیلمی اقتباسی بر اساس آن ساخت.
بالارد در سال 1946 برای همیشه به انگلستان مهاجرت كرد. رمان «تصادف» او كه به موضوع لذت برخی مردم از حوادث رانندگی پرداخته است، در سال 1996 توسط دیوید كراننبرگ به سینما رفت. به نظر بعضی این اثر به فیلمی بسیار آزاردهنده تبدیل شده است.
بالارد در عرصه‌ی سیاست، از منتقدان سرسخت سیاست‌های آمریكا بود و حمله‌ی جهان غرب به عراق به بهانه‌ی‌ كشف سلاح‌های كشتار جمعی را به سخره می‌گرفت.
او دانش‌آموخته‌ی دانشگاه كمبریج بود كه پیش از ورود به دنیای نویسندگی، به ‌عنوان خلبان در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا فعالیت می‌كرد. بالارد سرانجام در 19 آوریل 2009 پس از سه سال مبارزه با بیماری سرطان، در سن 79 سالگی درگذشت.
خالق شاهكاری ادبی چون «كوری» نیز در همین هفته چشم به جهان گشوده است. ژوزه ساراماگو نویسنده‌ی معروف پرتغالی است كه در سال 1998 موفق به كسب نوبل ادبیات شد. وی در اوایل دهه‌ی 90 میلادی پس از آن‌كه دولت حاكم پرتغال از حضور رمان «انجیل به روایت عیسی مسیح» او در جایزه‌ی ادبی اروپا ممانعت كرد، كشورش را ترك كرد و سال‌های آخر عمرش به همراه همسرش در لانزاروته زندگی كرد.
ساراماگو روز 16 نوامبر 1922 در روستایی در شمال لیسبون در خانواده‌ای كشاورز متولد شد. او اولین رمان خود را در سال 1947 به‌نام «كشور گناه» منتشر كرد، اما موفق‌نبودن این كتاب موجب شد نویسندگی را كنار بگذارد، تا این‌كه 35 سال پس از آن، در سال 1982، رمان ‌«بالتازار و بلموندا» را نوشت كه ترجمه‌ی انگلیسی آن، شهرت فراوانی برایش به‌همراه آورد.
او در آثارش بیش‌تر به دولت‌های مستبد، نابرابری‌های اجتماعی و مقدسات مذهبی پرداخته است. كتاب «كوری» را می‌توان معروف‌ترین اثر او دانست كه برای اولین‌بار در ایران در سال 1378 ترجمه شد.
منحصربه فردترین ویژگی آثار ساراماگو، عدم کاربرد نشانه‌های نگارشی به صورت متداول و استفاده از جملات بسیار طولانی است. او از میان علائم نگارشی تنها از نقطه و ویرگول استفاده می‌کند و از سایر علامات مطلقا پرهیز می‌كند. ساراماگو گفتگوهای شخصیت‌های داستان را پشت سرهم می‌نویسد و مشخص نمی‌کند که کدام جمله را چه کسی گفته و به‌ندرت یك پاراگراف را تمام می‌کند.
ساراماگو در سیاست هم اظهارنظرهای جنجال‌برانگیزی داشت. در دیداری كه از رام‌الله در فلسطین اشغالی داشت، اشغال این كشور از سوی رژیم صهیونیستی را با رفتار سربازان نازی در دوران جنگ جهانی دوم با اسرای خود در اردوگاه كار «آشوویتس» مقایسه كرده بود و با وجود فشارهای فراوان به او، انتقادش را پس نگرفت.
اگرچه بسیاری از منتقدان ادبی «ساراماگو» در ردیف نویسندگان پیرو سبک رئالیسم جادویی قرار داده و آثار او را با نویسندگان اسپانیایی‌زبان آمریکای لاتین مقایسه می‌کنند، اما او خود را ادامه دهنده‌ی ادبیات اروپا و تاثیرپذیری خود را بیشتر از «گوگول» و «سروانتس» می‌داند.
«غار»، «سال مرگ ریكاردو»، «همه‌ی نام‌ها» و «بالتازار و بلموندا» از دیگر آثار این نویسنده‌ی معروف پرتغالی هستند.
وی سال گذشته در سن 87 سالگی در لاس پالماس اسپانیا درگذشت.
مارگارت النور اتوود شاعر، رمان‌نویس، منتقد ادبی، مقاله‌نویس و حامی محیط زیست كانادایی است كه در 18 نوامبر 1939 به دنیا آمد. وی كه تاكنون 17 مجموعه‌ی شعر و 13 رمان، از جمله «آدمكش كور» برنده‌ی جایزه‌ی بوكر 2000 را به نگارش درآورده، فمینیستی سرشناس است.
كسب جایزه‌ی «آرتور سی. كلارك»،‌«گاورنر جنرال» و پنج مرتبه راه‌یابی به مرحله‌ی نهایی جایزه‌ی «بوكر» از افتخارات این رمان‌نویس برجسته است.
از آثار مشهور او می‌توان به «آدمكش كور»، «اوریكس و كریك»‌، «قصه‌ی كلفت» كه جایزه‌ی «آرتور سی.، ، كلارك» را برد و «چشم گربه» اشاره كرد.
ژانگ ییمو كارگردان، تهیه‌كننده، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس سرشناس چینی متعلق به نسل پنجم فیلم‌سازان سینمای چین از دیگر متولدین صاحب‌نام این هفته‌ی میلادی است.
ژانگ ییمو ابتدا به‌عنوان دستیار كارگردان وارد دنیای سینما شد و با استعداد‌هایی كه در او كشف شد، این فرصت را یافت كه به‌عنوان مدیر فیلم‌بردار در فیلم «زمین زرد» چن كایگه در سال 1984 حضور داشته باشد؛ فیلمی كه از آن به‌عنوان اولین فیلم كارگردانان نسل پنجم چین یاد می‌شود.
ییمو اولین تجربه‌ كارگردانی خود را در سال 1987 با فیلم «ذرت سرخ» به‌دست آورد كه بسیار مورد استقبال منتقدین قرار گرفت. این فیلم موفق به كسب خرس طلای جشنواره‌ برلین شد و شهرت جهانی برای این فیلم‌ساز چینی به‌همراه آورد.
دو سال بعد او فیلم «جو دو» را كارگردانی كرد كه نامزد نخل طلای جشنواره‌ كن بود و اولین فیلم سینمای چین نام گرفت كه نامزد جایزه‌ی‌ اسكار بهترین فیلم غیرانگلیسی شد.
پس از موفقیت این فیلم، نوبت به اثر تحسین برانگیز «فانوس قرمز را بیفروز» رسید كه سینمای چین با این فیلم برای دومین‌بار نامزد جایزه‌ی اسكار بهترین فیلم غیرانگلیسی شد.
ژانگ ییمو در سال 1992 فیلم «داستان كیو جو» را ساخت كه با آن موفق به كسب شیر طلای جشنواره‌ی ونیز شد.
فیلم «نه یكی كمتر» اثر دیگری از ژانگ ییمو بود كه در سال 1999 جایزه‌ی شیرطلای ونیز را برای دومین‌بار برای این كارگردان به‌همراه آورد.
در اواخر دهه‌ی اول قرن بیستم، ژانگ ییمو فیلم «به‌سوی خانه» را در سال 1999 ساخت كه‌ خرس نقره‌ای و كلیسای جهانی را از جشنواره‌ی برلین كسب كرد.
فیلم بعدی ییمو «قهرمان» بود كه در سال 2002 با حضور ستارگان سینمای آسیا ازجمله «جت لی» ساخته شد. این فیلم در سینماهای آمریكا به فروش قابل‌توجهی دست یافت و از نامزد‌های جایزه‌ی اسكار بهترین فیلم غیرانگلیسی بود و در جشنواره‌ی برلین جایزه‌ی بهترین اثر هنرمندانه را كسب كرد.
ژانگ ییمو در سال 2004 فیلم تحسین‌برانگیز «خانه خنجرهای پران» را ساخت كه مورد استقبال منتقدین قرار گرفت.
از دیگر افتخارات سینمایی ژانگ ییمو می‌توان به یك عمر دستاورد سینمایی از جوایز فیلم آسیایی، دو جایزه‌ی بافتا بهترین فیلم غیرانگلیسی، بهترین فیلم غیرانگلیسی جوایز دیوید دوناتلو ایتالیا، سیمرغ بلورین جشنواره‌ی فیلم فجر در بخش بین‌الملل (2001)، جایزه‌ی منتخب تماشاگران جشنواره‌ی ساندنس و سائوپائولو و خوشه‌ی طلایی بهترین فیلم جشنواره‌ی وایادولید اسپانیا اشاره كرد.



گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع:isna.ir