جواد رضویان گفت: مجموعه تلویزیونی «مأمور بدرقه» قصد ندارد كسی را به زور بخنداند.
جواد رضویان، بازیگر نقش «فرامرز» در مجموعه تلویزیونی «مامور بدرقه» به كارگردانی سعید سلطانی گفت: انگیزه من برای حضور در این كار این بود كه وقتی متن را میخواندم، دیدم كه هیچ تلاشی نشده برای اینكه باری روی دوش بازیگر بیفتد و او مجبور شود كه به زور تماشاگر را بخنداند.
وی افزود: اگر ارتباط خوبی بین بازیگران به وجود میآمد، نتیجه كار آنچه كه میخواستیم میشد و خوشبختانه این ارتباط خوب به سرعت بین عوامل به وجود آمد و پس از 3 الی 4 قسمت اول، گروه كاملا با هم هماهنگ شدند. آن هم با توجه به اینكه من پیش از این تجربه كار با سیروس گرجستانی و محسن تنابنده را نداشتم. با داشتن متنی خوب با حضور تهیهكنندهای مثل آقای اسماعیل عفیفه و كارگردانی مانند سلطانی، گرهها خلق شد و تا اینجا حداقل میتوانیم بگوییم كه ما برای خنداندن مخاطب تلاش خارج از قاعده نكردیم.
وی تصریح كرد: متنهایمان هم نمیگویم درجه یك بود ولی جذابیتهای بسیاری داشت و در مرحله ساخت نیز سعی كردیم در حق متن اجحاف نشود و حداقل اگر چیزی به متن اضافه نمیكنیم. چیزی هم از آن نگیریم و امیدوارم این سریال به مذاق تماشاچی ساعت 11 شب ماه رمضان خوش بیاید.
وی راجع به شباهت نقش «فرامرز» به سایر نقشهایی كه تا به حال بازی كرده است نیز گفت: این فرد اصلا شخصیت خوبی نیست و فقط جلوی همسر و مادر همسرش میتواند تظاهر به خوب بودن بكند وگرنه در نهایت همه جا نگاه غیرانسانی داشته است و یكی از دلایل بازی كردنم این بود كه نقش فرامرز را تا به حال بازی نكرده بودم.
رضویان همچنین درباره درگیریهای مداومش با شخصیت افشین (محسن تنابنده) نیز گفت: وقتی به ذات قصه نگاه میكنیم، میبینیم كه بقای شخصیت فرامرز به این است كه با برادر زن خود درگیر باشد. یعنی اگر این درگیری ها حذف شوند، دیگر هیچ عمل و عكسالعملی در این شخصیتها نخواهد بود و درگیریهای میان افشین و فرامرز عامل گرهها و قصههای داستان است.
وی درباره لبخندهای عمدی خود جلوی دوربین نیز گفت: ما از سال 76 به این نتیجه رسیدیم كه نیشخندهای زیر زیركی ما به شدت به مخاطب منتقل میشود. اصلا دلیلی بر درست بودن كار نمیبینیم اما مسالهای است كه ما آن را پیدا كرده و از مقدار آن هم كم نكردهایم و سعی كردهام آن را در شخصیتها و تیپهای مختلفی كه بازی كردهام داشته باشم.
بازیگر سریالهایی چون «پاورچین» و «چارخونه» درباره چهرهپردازی خود در این سریال نیز گفت: دوستان نهایت تلاش خود را كردهاند كه ما زمانی برای چهرهپردازی هدر ندهیم. یعنی در سریعترین زمان ممكن من جلوی دروبین حاضر بشوم.
هرچند كه دو تن از بازیگران ما یعنی سیروس گرجستانی و محسن تنابنده چهرهپردازیهای سنگینی دارند، اگر قرار بود من هم به این جمع اضافه شوم، ما هر روز زمانی را برای چهرهپردازی هدر میدادیم. ضمن این كه من باید به فرامرز نزدیك میشدم و تا حدودی این هیبت ظاهری، مرا به او نزدیك كرده است.
او همچنین درباره پرداختن به بحث اعتیاد در این كار نیز گفت: ما تلاش كردهایم تا جایی كه امكان دارد، مختصر و مفید به بحث اعتیاد بپردازیم. دغدغه من از ابتدای كار این بود كه مخاطبی كه به اندازه سر سوزن با «جواد رضویان» نزدیك شده، از من پیروی نكند و من او را تشویق نكنم كه به مواد مخدر نزدیك شود.
رضویان گفت: این شخصیت هر وقت هم سیگار میكشد، اتفاق ناخوشایندی برایش میافتد و ما او را در دل قصه به این مرحله رساندهایم تا مخاطب بداند كه «رضویان» الان در حال انجام كار غلط و اشتباهی است.
گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: www.jamejamonline.ir
