وی متذكر شد: 30 ‌سال از انقلاب اسلامی‌ما گذشته؛ سوال اینجاست كه چرا درویش به ایران نیامد؟ از او پرسیدم كه چرا به ایران نیامدید، گفت...
 
   
 همزمان با چهلمین روز درگذشت محمود درویش شاعر فقید فلسطینی، مراسم بزرگداشت وی شامگاه چهارشنبه در موزه هنرهای معاصر فلسطین برگزار شد.
 
به گزارش خبرنگار ما، در این مراسم فاطمه راكعی دبیر برگزاری این نشست گفت: نام درویش به عنوان شاعری متعهد با فلسطین و ملت مظلوم آن گره خورده است. تشییع باشكوه پیكر وی در فلسطین نشان دهنده ماندگاری او در عرصه فرهنگ و هنر است، چرا كه اصولا برای كسانی كه آثار بزرگی را در تاریخ و علم و ادب و شعر خلق كرده‌اند، مرگی وجود ندارد.
به گفته راكعی، درویش مبارزی اهل قلم و شعر و قلب تپنده‌ فلسطین بود.
راكعی درویش را شاعری بزرگ و جهانی دانست كه شعرهایش چه سیاسی و چه عاشقانه دارای ارزش شعری و ادبی بالایی است.
درویش همیشه از «خاك» می‌گفت‌
موسی بیدج كه پیش از این آثاری از درویش را به فارسی ترجمه كرده است، در این مراسم سخنرانی خود را باعنوان «فلسطین در شعر محمود درویش» ارائه كرد.
وی با اشاره به روند ترجمه آثار درویش از زنده یاد سیروس طاهباز به عنوان یكی از نخستین مترجمان آثار درویش یاد كرد.
وی با اشاره به این دیدگاه صاحب‌نظران عرب كه می‌گویند درویش آخرین شاعر عرب بود كه هزاران مخاطب را به شب شعرهایش می‌كشاند، تاكید كرد: نام و آرمان فلسطین با محمود درویش وارد ادبیات جهان شد. حتی آریل شارون نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی گفته بود درویش در صف دشمنان ماست، اما باید اعتراف كنم شعرش را دوست دارم.
بیدج با اشاره به این‌كه شعر درویش بعد از خروج وی از بیروت دچار تحول شد، اضافه كرد: قبل از آن، شعر او شعری ریتمیك بود، بعد از آن، وزن‌ها نرم‌تر و موسیقی در شعرهایش ملایم‌تر شد. می‌گفت، به این نتیجه رسیدم كه شعر نباید فریاد بزند، بلكه باید تصویر نقاشی كند.
بیدج به بسامد واژه خاك در شعراین شاعر اشاره كرد و افزود : فلسطین سرزمینی است كه خاك دارد و درویش بیشترین بسامد واژگان شعرهایش را به خاك اختصاص داده است. جاهایی نیز تحت ‌تاثیر شعر ایران بوده است. هدهد در «منطق‌الطیر» عطار به سمت فراز می‌رود؛ در شعر درویش، همان هدهد به خاكش بازمی‌گردد و نشان می‌دهد كه خاك برای درویش مهم‌تر از فراز است.
فلسطین؛ معشوق شعر درویش‌
سهیلا صلاحی‌مقدم، استاد دانشگاه الزهرا نیز در سخنرانی با عنوان «خواب‌ها و خلجان وطن در شعر ملك‌الشعرای بهار و محمود درویش» این دو شاعر ایرانی و فلسطینی را با هم مقایسه كرد.
حسین گلی نیز در سخنرانی با عنوان «بررسی زبان شعری محمود درویش با تاكید بر نمادها» گفت: درویش در شعرش از رژیم اسرائیل با نمادهایی مانند هیولا، گرگ، غاصب، تاتار، روم، دزد و ... یاد می‌كند.
در برابر این نمادها فلسطین از نظر درویش، معشوقی است كه از عاشق خود دور افتاده و با سیمای عشق مادری آمیخته است. او رمزها و نمادهای بسیاری در این زمینه به كار برده اما مهم‌ترین آنها، رمز رویا، رمز شعر، رمز زمان، باد، پاییز، باران و كبوتر است.
چه كسی مرا به ایران دعوت كرد كه نیامدم؟
نرگس گنجی، شاعر و استاد ادبیات عرب دانشگاه اصفهان نیز كه در سال 1383 با درویش دیداركرده است، گفت: درد من این است كه نه ما چیز زیادی درباره درویش می‌دانیم و نه او چیز زیادی درباره ما می‌دانست و چه حیف اگر كسی را خیلی دوست داشته باشی اما او این را نداند! درسی كه من از دیدار با درویش گرفتم این بود كه مانند برادران عربمان بدانیم نماینده شعرمان كیست در حالی كه ما در این خصوص در بحران به سر می‌بریم.
گنجی با اشاره به دیدارش با درویش گفت: درویش در ورزشگاه سوریه شعرخوانی داشت، مردم ساعت‌ها منتظر بودند. وقتی آمد، دو ساعت شعرهایش را خواند و مردم گوش می‌كردند ولی اینجا حد كسی مشخص نیست. شاعر وقتی به میان مردم می‌آید، باید بفهمد حدش چقدر است.
وی متذكر شد: 30 ‌سال از انقلاب اسلامی‌ما گذشته؛ سوال اینجاست كه چرا درویش به ایران نیامد؟ از او پرسیدم كه چرا به ایران نیامدید، گفت، چه‌كسی گفت بیایم و من نیامدم؟ چرا 30 ‌سال دل‌مان پیش او بود و او دلش پیش فرهنگ‌ ما، و به اینجا دعوت نشد؟
در كنار این مراسم، نمایشگاه آثار هنرمندان نسل اول انقلاب فلسطین به یاد محمود درویش، در محل این موزه برپا شد. این نمایشگاه تا یك هفته برپا خواهد بود.
 
  
 
 
 
گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
 منبع: جام جم آنلاين