در گوشه و کنار تلویزیون ایران هنوز میتوان لحظات اعجاب برانگیزی پیدا کرد. حتی در یک برنامه تخصصی سینمایی.
در گوشه و کنار تلویزیون ایران هنوز میتوان لحظات اعجاب برانگیزی پیدا کرد. حتی در یک برنامه تخصصی سینمایی. هنگام پخش فیلم آخرین هورا از سینما چهار جدا از آنکه مسعود فراستی و بزرگمهر رفیعا در هیجان صحبت درباره فیلمی از فورد، مدام مثل پیرمردهای قدیمی صحبت از «سینمای آن موقع» در تقابل با فیلم های فضایی و بچگانه امروز(،) میکردند، نکته جالب تری به چشم میخورد و آن تردستی دوبلورها و مترجمان عزیز فیلم آخرین هورا بود. در دوبلهیی که ما دیدیم اسپنسر تریسی جملات مفصلی درباره خواسته عمومی برای احداث مجسمه داگلاس فرینکس میکند که مطلقاً در نسخه اصلی وجود ندارد و تماماً زاییده تخیل مترجم یا دوبلور محترم است.
راستش جرح و تعدیل و حذف در دوبله تلویزیون زیاد دیده بودیم اما این گونه تردستی و ابتکار عمل نشانی از خوش ذوقی(،) مترجم و دوبلور محترم دارد و باز شدن فصل جدیدی در بازتولید شاهکارهای سینمایی. در ادامه همین دیالوگ در فیلم دوبله شده، اسپنسر تریسی نطق قرایی درباره برنامه اش برای ایجاد یک موزه جامع و پاسخگویی به سلیقه های مختلف از امریکاییهای اصیل گرفته تا ایتالیایی های مهاجر می کند که باز هم در متن اصلی نیست، در متن اصلی اسپنسر تریسی میگوید میخواهد مجسمه خواهر کابرینی (قدیسه ایتالیایی الاصل اهل امریکا) را بنا کند تا به همه سلیقهها پاسخ دهد و مطلقاً حرفی از موزه جامع نیست. نمیدانم نام خواهر کابرینی چرا مترجم و دوبلور محترم را این گونه آشفته کرده و تداعی کننده چه مسالهیی بوده است که با اعتماد به نفسی دیوانه کننده(،) جملاتی را درباره موزه جامع در دهان قهرمان اصلی فیلمی از جان فورد گذاشته اند. می توان اینجا پای روانکاوان و مددکاران اجتماعی را نیز وسط کشید.
راستش حالا قدر عافیت بیشتر میدانیم. به همان جرح و تعدیل سابق حتی از نوع بی منطقش راضی هستیم. اگر این نوع تغییرات خارق العاده در دیالوگ های شاهکارهای سینما باب شود آن موقع دیگر به هیچ چیزی نمیتوان اعتماد کرد. آقایان حذف کنید، ببرید، پاره کنید اما لطفاً دیالوگ را عوض نکنید. مترجم محترم عشق و علاقه شما به داگلاس فرینکس و هراستان از خواهر کابرینی برای ما محترم است اما این شوخی را با فیلمی از جان فورد نکنید.
در گوشه و کنار تلویزیون ایران هنوز میتوان لحظات اعجاب برانگیزی پیدا کرد. حتی در یک برنامه تخصصی سینمایی. هنگام پخش فیلم آخرین هورا از سینما چهار جدا از آنکه مسعود فراستی و بزرگمهر رفیعا در هیجان صحبت درباره فیلمی از فورد، مدام مثل پیرمردهای قدیمی صحبت از «سینمای آن موقع» در تقابل با فیلم های فضایی و بچگانه امروز(،) میکردند، نکته جالب تری به چشم میخورد و آن تردستی دوبلورها و مترجمان عزیز فیلم آخرین هورا بود. در دوبلهیی که ما دیدیم اسپنسر تریسی جملات مفصلی درباره خواسته عمومی برای احداث مجسمه داگلاس فرینکس میکند که مطلقاً در نسخه اصلی وجود ندارد و تماماً زاییده تخیل مترجم یا دوبلور محترم است.
راستش جرح و تعدیل و حذف در دوبله تلویزیون زیاد دیده بودیم اما این گونه تردستی و ابتکار عمل نشانی از خوش ذوقی(،) مترجم و دوبلور محترم دارد و باز شدن فصل جدیدی در بازتولید شاهکارهای سینمایی. در ادامه همین دیالوگ در فیلم دوبله شده، اسپنسر تریسی نطق قرایی درباره برنامه اش برای ایجاد یک موزه جامع و پاسخگویی به سلیقه های مختلف از امریکاییهای اصیل گرفته تا ایتالیایی های مهاجر می کند که باز هم در متن اصلی نیست، در متن اصلی اسپنسر تریسی میگوید میخواهد مجسمه خواهر کابرینی (قدیسه ایتالیایی الاصل اهل امریکا) را بنا کند تا به همه سلیقهها پاسخ دهد و مطلقاً حرفی از موزه جامع نیست. نمیدانم نام خواهر کابرینی چرا مترجم و دوبلور محترم را این گونه آشفته کرده و تداعی کننده چه مسالهیی بوده است که با اعتماد به نفسی دیوانه کننده(،) جملاتی را درباره موزه جامع در دهان قهرمان اصلی فیلمی از جان فورد گذاشته اند. می توان اینجا پای روانکاوان و مددکاران اجتماعی را نیز وسط کشید.
راستش حالا قدر عافیت بیشتر میدانیم. به همان جرح و تعدیل سابق حتی از نوع بی منطقش راضی هستیم. اگر این نوع تغییرات خارق العاده در دیالوگ های شاهکارهای سینما باب شود آن موقع دیگر به هیچ چیزی نمیتوان اعتماد کرد. آقایان حذف کنید، ببرید، پاره کنید اما لطفاً دیالوگ را عوض نکنید. مترجم محترم عشق و علاقه شما به داگلاس فرینکس و هراستان از خواهر کابرینی برای ما محترم است اما این شوخی را با فیلمی از جان فورد نکنید.
گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: www.aftab.ir
