«مثنوی» مولانا جلال‌الدین محمد بلخی تاكنون به بیش از 45 زبان ترجمه شده و در بیش از 65 كشور نیز چاپ و منتشر شده است.
تركی، عربی، انگلیسی، آلمانی، روسی، فرانسوی، تاجیكی، ازبكی، اردو، چینی، بنگالی، ارمنی، اسپانیایی، ایتالیایی، پرتغالی، یونانی، كرواتی، كره‌ای، تركمنی، بلغاری، هلندی، اندونزیایی، گرجی، لهستانی، مجاری، مالزیایی، نروژی، كردی، سوئدی، ژاپنی، هندی، دانماركی، قزاقی، قزقیزی، عبری، سندی پنجابی از جمله زبان‌هایی هستند كه مثنوی مولانا تاكنون به آن‌ها ترجمه شده است.
«مثنوی» تدریجاً در مدتی كه پایانش ظاهراً چند هفته یا چند ماه قبل از سكوت ابدی مولانا در سال 672 و آغازش به احتمال قوی چهار سالی قبل از شروع دفتر دوم یعنی سال 662 بود، به وجود آمده است.
طی این مدت 14 سال از حدود 658 تا 672 املای مولانا رفته رفته بالید و رشد یافت و تعداد ابیات «مثنوی» وی به 25 هزار و 632 بیت رسید.
از بین ترجمه‌هایی كه از «مثنوی» به زبان‌های مختلف انجام شده ترجمه رینولد نیكلسون بعد از گذشت هفت دهه هنوز اعتبار خاصی دارد.
اگرچه قبل از نیكلسون تصحیحات دیگری هم از «مثنوی» انجام شده بود، اما تصحیح وی مطالعات مولاناشناسی را در شرق و غرب جهان رونق بخشید.
اكنون معتبرترین نسخه‌ای كه از «مثنوی» در دست هست نسخه‌ای است موسوم به «نسخه قونیه». كتابت این نسخه سال 677 یعنی 5 سال پس از وفات مولانا به پایان رسیده است.
كاتب این نسخه در پایان استنساخش نوشته است «از روی نسخه اصلی قرائت و تصحیح و تهذیب و تنفیح شده و در حضور مؤلف و خلف او در مجالس عدیده استنساخ شده است.»
«نسخه قونیه» اكنون در موزه مزار مولانا در قونیه نگهداری می‌شود.
این اثر یك بار از سوی مركز نشر دانشگاهی به سال 1371 و بار دیگر در تركیه به سال 1993 به صورت عكسی منتشر شده است.
عبدالكریم سروش و محمد استعلامی در تصحیحات خود از این نسخه استفاده كرده‌اند. رینولد نیكسلون نیز از دفتر سوم «مثنوی» به بعد «نسخه قونیه» را اساس كار خود قرار داده بود.
«مثنوی» تدریجاً در مدتی كه پایانش ظاهراً چند هفته یا چند ماه قبل از سكوت ابدی مولانا در سال 672 و آغازش به احتمال قوی چهار سالی قبل از شروع دفتر دوم یعنی سال 662 بود، به وجود آمده است.
طی این مدت 14 سال از حدود 658 تا 672 املای مولانا رفته رفته بالید و رشد یافت و تعداد ابیات «مثنوی» وی به 25 هزار و 632 بیت رسید.
از بین ترجمه‌هایی كه از «مثنوی» به زبان‌های مختلف انجام شده ترجمه رینولد نیكلسون بعد از گذشت هفت دهه هنوز اعتبار خاصی دارد.
اگرچه قبل از نیكلسون تصحیحات دیگری هم از «مثنوی» انجام شده بود، اما تصحیح وی مطالعات مولاناشناسی را در شرق و غرب جهان رونق بخشید.
اكنون معتبرترین نسخه‌ای كه از «مثنوی» در دست هست نسخه‌ای است موسوم به «نسخه قونیه». كتابت این نسخه سال 677 یعنی 5 سال پس از وفات مولانا به پایان رسیده است.
كاتب این نسخه در پایان استنساخش نوشته است «از روی نسخه اصلی قرائت و تصحیح و تهذیب و تنفیح شده و در حضور مؤلف و خلف او در مجالس عدیده استنساخ شده است.»
«نسخه قونیه» اكنون در موزه مزار مولانا در قونیه نگهداری می‌شود.
این اثر یك بار از سوی مركز نشر دانشگاهی به سال 1371 و بار دیگر در تركیه به سال 1993 به صورت عكسی منتشر شده است.
عبدالكریم سروش و محمد استعلامی در تصحیحات خود از این نسخه استفاده كرده‌اند. رینولد نیكسلون نیز از دفتر سوم «مثنوی» به بعد «نسخه قونیه» را اساس كار خود قرار داده بود.
گردآورى: گوره فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: خبرگزارى فارس
