مارک کازیتز در حالی این ادعا را مطرح میکند که شون کانری خود یک اسکاتلندی است. متن کامل این خبر را این جا بخوانید:
مارك كازینز فیلمساز اسكاتلندی كه علاقهاش به سینمای ایران از ساختن فیلمهایی درباره این سینما روشن است، در نخستین جشنواره فیلمهای ایرانی در سانفرانسیسكو با دو فیلم <سینما ایران> و <در جاده با كیارستمی> حضور یافته است. در اولی عزتالله انتظامی را شونكانری سینمای ایران نامیده و در دومی به دیدار كیارستمی رفته است. در فیلم نخست، مارك كازینز سینمای ایران را در بستری سیاسی اجتماعی از فیلم گاو تا لاكپشتها هم پرواز میكنند، درزمانی كمتر از یك ساعت مرور كرده است.
در آغاز فیلم مجری برنامه، تماشاگران را به دیدن روایت مارك كازینز از سینمای ایران دعوت میكند، پس از آن تعدادی از جوانان نیویوركی را میبینیم كه درباره سینمای مورد علاقه خود كه در سرگرمی، لذت، ترس، اكشن، فانتزی و تكنولوژی خلاصه میشود، رو به دوربین حرف میزنند. در این میان تعداد اندكی تماشاگر را میبینیم كه در سالنی كوچك و مهجور به تماشای فیلم خانهدوستكجاست كیارستمی نشستهاند و در میانشان جانسیلز كارگردان مستقل آمریكایی نیز دیده میشود كه درباره كیارستمی و دیالوگ و لوكیشن در فیلمهای او حرف میزند. آنگاه دوربین كازینز به ایران رفته و همراه با داریوش مهرجویی و عزتالله انتظامی كه فیلمساز، او را شونكانری ایران معرفی میكند، به روستایی میرود كه مهرجویی سی سال پیش فیلم مشهور گاو را در آنجا ساخته است و به گفته مهرجویی هنوز پس از سی سال میتوان نشانههایی از آن ده قدیمی را در آن دید. به اعتقاد مهرجویی او فیلم گاو را با نگاهی نئورئالیستی به جامعه ایران ساخت و مخفیانه به فستیوالهای خارجی فرستاد و جایزه گرفت. اما فیلم <در جاده با كیارستمی> دیگر ساخته این منتقد اسكاتلندی درباره این سینماگر مشهور است كه در جشنوارههای مختلفی نشان داده شده است. این فیلم درباره دیدار كیارستمی و بازیگر فیلم خانهدوستكجاست (بابك احمدپور) پس از دوازده سال است. در این فیلم كیارستمی و مارك كازینز درون اتومبیلی نشستهاند كه در اتوبان كرج به طرف خانه بابك میرود و كیارستمی ضمن تماشای فیلم خانهدوستكجاست روی لپتاپ درباره چگونگی یافتن ایده فیلم، شیوه كارش با كودكان و نابازیگران و دیدگاههایش درباره حذف كارگردان از سینما توضیح میدهد. دیدنیترین قسمت فیلم، صحنه دیدار كیارستمی با بازیگر خردسال فیلمش بود كه از روستای كوكر به كرج رفته و با زن وفرزندش در یك آپارتمان زندگی میكند. بابك كه ده سال با شهرتی كه از بازی در فیلم خانهدوستكجاست به دست آورده زیسته و مورد احترام همشهریانش بوده با گذشت زمان این محبوبیت را از دست داده و در حسرت بازیگری سینما و شهرت میسوزد. او از كیارستمی نیز به خاطر اینكه او و برادرش را فراموش كرده و دیگر به سراغ آنها نیامده دلخور است اما كیارستمی به او دلگرمی میدهد كه تو در به وجود آوردن یك فیلم ماندگار نقش داشتی و باید خوشحال باشی كه لااقل كودكیات در جایی ثبت شده در حالی كه من هیچ عكسی از كودكیام ندارم.
گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: سينماى ما
