نویسنده، پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی گفت: یكی از نازشهای بزرگ ما ایرانیان این است كه نخستین سرودهای كه در جهان پدید آمده ایرانی است و این سروده كهن نیز آیینی است.
به نقل از ششمین جشنواره فرهنگی هنری امام رضا (ع)، میرجلالالدین كزازی افزود: این سروده كهن مربوط به زرتشت و خدای او اهورامزدا است و این مهم بیانگر این است كه پیشینه ادب آیینی به روزگاران بسیار كهن باز میرسد.
این استاد زبان و ادبیات فارسی گفت: اگر نگاهی فراخ و فراگیر به ادب فارسی بیفكنیم میتوان گفت كه شاید كمتر سرودهای را بتوان یافت كه سرشت و ساختار آیینی نداشته باشد.
وی افزود: ادب آیینی در ایران، ادبی ویژه نیست و تنها نمیتوان به آن سرودههایی كه در پیكره و ساختار بیرونی كاركردی آیینی دارند شعر آیینی گفت و شعر رضوی نیز از همینگونه است.
كزازی اضافه كرد: ادب فارسی آنچنان گونهگونی و رنگارنگی یافته است كه در درازنای روزگاران به زبانی ویژه رسیده كه من او را گونه ادبی مینامم و سخنور آیینی هنگامی كه غزل میسراید آن گونه ویژه را به كار میبرد.
وی بیان كرد: مشاعره از واژه شعر گرفته شده و به معنی با یكدیگر شعر گفتن است كه در پارسی هم بیتی یا بیتابیت نیز نامیده میشود.
این پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی اظهار داشت: تنها در ایران است كه مشاعره و این بازی فرهنگی و ادبی پدید آمده و در هیچ فرهنگ دیگری نمونهای از آن یافت نشده است.
وی گفت: این بازی فرهنگی نشان میدهد كه شعر تا دل و جان ایرانیان و از درازنای تاریخ ایران و كهنترین روزگاران تا امروز شعر، هنر برتر، چیره و فراگیر سخنوری و یا شاعری بوده است و هنوز هم در چندی و شمار، شاعران ایرانی بسیار بیش از هنرمندان هستند.
وی افزود: به راستی هیچ مردمی در جهان نمیتوان یافت كه تا به این پایه به هنر سخن دل بسته باشند و شعر همراه با خون در رگهای ایرانیان روان است.
وی گفت: در این روزگار خوشبختانه به آن میاندیشیم كه به فرهنگ ناب بومی خود بازگردیم و خود را از چنبر چیرگی فرهنگ رسانهای كه فرهنگ بیگانه است برهانیم.
كزازی گفت: این جشنواره میتواند بهانهای بهینه و انگیزهای ارزنده شود كه جوانان ایرانی بیش از پیش به گنجینه گرانسنگ ادب پارسی بازگردند و دیوانهای شعر فارسی را بخوانند تا در این سرگرمی فرهنگی كامیار و بختیار بشوند.
این استاد زبان و ادبیات فارسی گفت: اگر نگاهی فراخ و فراگیر به ادب فارسی بیفكنیم میتوان گفت كه شاید كمتر سرودهای را بتوان یافت كه سرشت و ساختار آیینی نداشته باشد.
وی افزود: ادب آیینی در ایران، ادبی ویژه نیست و تنها نمیتوان به آن سرودههایی كه در پیكره و ساختار بیرونی كاركردی آیینی دارند شعر آیینی گفت و شعر رضوی نیز از همینگونه است.
كزازی اضافه كرد: ادب فارسی آنچنان گونهگونی و رنگارنگی یافته است كه در درازنای روزگاران به زبانی ویژه رسیده كه من او را گونه ادبی مینامم و سخنور آیینی هنگامی كه غزل میسراید آن گونه ویژه را به كار میبرد.
وی بیان كرد: مشاعره از واژه شعر گرفته شده و به معنی با یكدیگر شعر گفتن است كه در پارسی هم بیتی یا بیتابیت نیز نامیده میشود.
این پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی اظهار داشت: تنها در ایران است كه مشاعره و این بازی فرهنگی و ادبی پدید آمده و در هیچ فرهنگ دیگری نمونهای از آن یافت نشده است.
وی گفت: این بازی فرهنگی نشان میدهد كه شعر تا دل و جان ایرانیان و از درازنای تاریخ ایران و كهنترین روزگاران تا امروز شعر، هنر برتر، چیره و فراگیر سخنوری و یا شاعری بوده است و هنوز هم در چندی و شمار، شاعران ایرانی بسیار بیش از هنرمندان هستند.
وی افزود: به راستی هیچ مردمی در جهان نمیتوان یافت كه تا به این پایه به هنر سخن دل بسته باشند و شعر همراه با خون در رگهای ایرانیان روان است.
وی گفت: در این روزگار خوشبختانه به آن میاندیشیم كه به فرهنگ ناب بومی خود بازگردیم و خود را از چنبر چیرگی فرهنگ رسانهای كه فرهنگ بیگانه است برهانیم.
كزازی گفت: این جشنواره میتواند بهانهای بهینه و انگیزهای ارزنده شود كه جوانان ایرانی بیش از پیش به گنجینه گرانسنگ ادب پارسی بازگردند و دیوانهای شعر فارسی را بخوانند تا در این سرگرمی فرهنگی كامیار و بختیار بشوند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.culture
منبع: خبرگزاری فارس
