اصلا یكپارچه كارشناسیم!! فقط كسی نیست كشفمان كند. اما وقتی این موضوع در میان جماعت كمی فرهیخته‌تر نیز رخنه می‌كند، می‌شود چیزی شبیه فاجعه.
به عنوان مثال آقا یا خانم كمی هنرمند، روزی از كنار یك نگارخانه هنری یا از كنار یك كتابفروشی رد می‌شود و تنها با نگاهی كلی نگارخانه را بازدید می‌كند و كتاب را می‌خواند. حتی كافی است جایی یك سطر درباره نویسنده‌اش خوانده باشد تا اثرش، با همان یك سطر تجزیه و تحلیل محتوایی می‌كند و اگر كمی شانس داشته باشد، آن را در جریده‌ای نیز به نام خود به چاپ برساند.
همه اینها را پشت سر هم ردیف كردم تا به این نكته برسم كه عجب دردسری شده این پز روشنفكری ما كه این روزها گویا شده است اعاده حیثیت برای جماعت یك كم هنرمند و بیشتر هنرقند.
قرار است امروز در گوشه‌ای از شهرمان تهران نمایشگاه بزرگ فروش آثار عكاسان به نمایش درآید نمایشگاهی كه گرچه نام نخستین نمایشگاه فروش آثار عكس ایران را بر خود گرفته، اما شاید قرار است از سویی دیگر ، در پایان عنوانی دیگر را نیز یدك بكشد: نخستین نمایشگاه مشترك عكس‌های عكاسان و بازیگران سینما تئاتر تلویزیون.
به تبلیغات این نمایشگاه كمی دقت كنید: نمایشگاه بزرگ فروش آثار عكاسی با نمایش آثاری از هنرمندان برجسته سینما، رادیو، تلویزیون!! هنرمندان برجسته‌ای كه گویا دیگر بازی در فیلم‌های سینمایی و زرق و برق جلوه‌های تصویری و غیر تصویری این جادوی عصر جدید ارضایشان نمی‌كند و می‌خواهند در یك كلام عكاس شوند و بس.
عكس‌هایی كه تنها به بهانه نام صاحبانشان به دیوار میخ می‌شوند و نه به خاطر هنر عكاسی.
چه بسیارند پیر هنرمندان عكاسی كه نامشان اصلا در بروشور این نمایشگاه نیامده است. جالب نیست عمری را عكس گرفته باشی و با نام عكاس! مرغ عزا و عروسی شوی آن‌وقت در نخستین نمایشگاه فروش عكس‌ها در كشورت اصلا نامی از تو به میان نیاید؟
