داوود رشیدی در مورد احمدآقالو گفت: وقتی او دانشجوی تئاتر در دانشكده هنرهای زیبا بود من در آنجا تدریس میكردم و آغاز آشنایی من با آقالو از آن زمان بود كه از همان زمان استعداد بالای او در كار بازیگری كاملا مشخص بود.
وی افزود: آقالو هم دوره بسیاری از هنرپیشههای خوب ما بود و شخصیتی جذاب و كمی خجالتی داشت و زیاد اهل خودنمایی یا ارتباط با افرادی به جز دوستان صمیمیاش نبود. او بسیار فروتن و مهربان بود و در حدی از هنر بازیگری قرار داشت كه لیاقت داشت مانند مرحوم فنیزاده و مرحوم شكیبایی برای مردم چهرهای شناخته شود اما همان خجالتی بودن باعث شد هیچ وقت نخواهد تا چنین كاری را بكند.
رشیدی با اشاره به سابقه درخشان كار آقالو در رادیو تصریح كرد: بیان بسیار خوب و صدای زیبای آقالو باعث شد او در رادیو نیز تبدیل به چهره جذاب شود اما چون رادیو چهره را نشان نمیدهد طبعا هنر او كاملا در رادیو معرفی نمیشد اما در تأتر ، سینما و تلویزیون نقشهای قوی و ماندگاری را آفریده است.
رشیدی در واكنش به اظهارات برخی كه هنرمندان در تنهایی دار فانی را وادع می گویند، گفت: به هیچ وجه با این نظر موافق نیستم و هنرمدان در قلب مردم جای دارند و تحت هر شرایطی مردم هنرمندان محبوب خود را فراموش نخواهند كرد.
وی ادامه داد: احمد آقالو هم با وجود این كه در چند سال اخیر به سبب بیماری كمتر فعالت می كرد اما در دل مردم جای داشت و مردم مدام سراغ او را می گرفتند اما قبول دارم كه در زمان بیماری باید به هنرمندان رسیدگی بیشنری شود و البته اقداماتی در این زمینه انجام شده است.
رشیدی خاطر نشان كرد: احمد آقالو بسیار محجوب بود و سرش به كار خودش گرم بود و از نظر دوستی و شخصیت آدمی بسیار مهربان، دوست داشتنی و شیرین بود و در ارتباط با دوستان نزدیكش خیلی راحت بود و همیشه باعث خوشحالی و خنده دوستانش می شد و واقعا افسوس میخورم كه چنین هنرمندی در جامعه كم شناخته شد.
وی در پایان افزود: او به قدری خجالتی بود كه این اواخر به خانه او زنگ میزدم تا حالش را بپرسم خودش پای تلفن نمیآمد تا با درد و دل كردن دردهایش را انتقال دهد و من همیشه از خانواده اش حال او را جویا میشدیم. او هنرمند بزرگی بود و جایگاه بزرگی نیز در هنر ایران دارد.
وی افزود: آقالو هم دوره بسیاری از هنرپیشههای خوب ما بود و شخصیتی جذاب و كمی خجالتی داشت و زیاد اهل خودنمایی یا ارتباط با افرادی به جز دوستان صمیمیاش نبود. او بسیار فروتن و مهربان بود و در حدی از هنر بازیگری قرار داشت كه لیاقت داشت مانند مرحوم فنیزاده و مرحوم شكیبایی برای مردم چهرهای شناخته شود اما همان خجالتی بودن باعث شد هیچ وقت نخواهد تا چنین كاری را بكند.
رشیدی با اشاره به سابقه درخشان كار آقالو در رادیو تصریح كرد: بیان بسیار خوب و صدای زیبای آقالو باعث شد او در رادیو نیز تبدیل به چهره جذاب شود اما چون رادیو چهره را نشان نمیدهد طبعا هنر او كاملا در رادیو معرفی نمیشد اما در تأتر ، سینما و تلویزیون نقشهای قوی و ماندگاری را آفریده است.
رشیدی در واكنش به اظهارات برخی كه هنرمندان در تنهایی دار فانی را وادع می گویند، گفت: به هیچ وجه با این نظر موافق نیستم و هنرمدان در قلب مردم جای دارند و تحت هر شرایطی مردم هنرمندان محبوب خود را فراموش نخواهند كرد.
وی ادامه داد: احمد آقالو هم با وجود این كه در چند سال اخیر به سبب بیماری كمتر فعالت می كرد اما در دل مردم جای داشت و مردم مدام سراغ او را می گرفتند اما قبول دارم كه در زمان بیماری باید به هنرمندان رسیدگی بیشنری شود و البته اقداماتی در این زمینه انجام شده است.
رشیدی خاطر نشان كرد: احمد آقالو بسیار محجوب بود و سرش به كار خودش گرم بود و از نظر دوستی و شخصیت آدمی بسیار مهربان، دوست داشتنی و شیرین بود و در ارتباط با دوستان نزدیكش خیلی راحت بود و همیشه باعث خوشحالی و خنده دوستانش می شد و واقعا افسوس میخورم كه چنین هنرمندی در جامعه كم شناخته شد.
وی در پایان افزود: او به قدری خجالتی بود كه این اواخر به خانه او زنگ میزدم تا حالش را بپرسم خودش پای تلفن نمیآمد تا با درد و دل كردن دردهایش را انتقال دهد و من همیشه از خانواده اش حال او را جویا میشدیم. او هنرمند بزرگی بود و جایگاه بزرگی نیز در هنر ایران دارد.
گردآوری:گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع:فارس نيوز
