در قسمتی از تپه شتربان یک ترانشه پلکانی به منظور شناخت تمام لایه ها انجام شد که براساس شواهد موجود، بالاترین دوره تاریخی از اواخر دوره پارت آغاز میشود.
سرپرست هیأت کاوش نجات بخشی در گورستان لاریجان و تپه شتربان واقع در منطقه سد خداآفرین ضمن بیان این مطلب افزود: این محوطه با استناد به سفالهای سطحی به دوره کالکولیتیک (دوره مس سنگی) چهار هزار سال قبل از میلاد باز میگردد.
علیرضا نوبری تپه شتربان را یک منطقه استقراری اعلام کرد و افزود: براساس لایه نگاریهای انجام شده هم اکنون بررسی این موضوع که آیا امکان استقرار نسبت به وضعیت گورستان لاریجان وجود داشته یا خیر در حال انجام است که البته هنوز به لایههای پایینی نرسیده ایم.
وی بیان داشت: لایههای فوقانی مربوط به اواخر دوره مفرغ و اوایل عصر آهن یک حتی یک دوره گذر از دوره مفرغ به آهن است.
وی با اشاره به این که در سال گذشته هنگام حفاری در منطقه یاد شده کورگانهای زیادی بدست آمد خاطرنشان کرد: کورگانها گودالهای تپه مانندی هستند که از لایههای سنگ همراه با خاک تشکیل شده اند.
این دکترای باستان شناسی با بیان این که اصولاً در این قسمت دو عنصر مشاهده میشود تصریح کرد: عنصر نخست از سنگ و خاک تشکیل شده به طوری که سنگهای بالاتر ریزتر و تعداد و ابعاد سنگهای لایههای پایینتر بزرگتر است.
وی عنصر دوم را چاله تدفین اعلام کرد و گفت: در این تدفین، مقدار بسیاری از اشیای فلزی، مفرغی و سفالهای بسیار بینظیر متعلق به اواخر دوره مفرغ اوایل آهن مشاهده شد.
وی اضافه کرد: نوع این تدفین به صورت جنینی است همچنین به همراه متوفی قربانی حیواناتی مانند اسب، گاو، گوسفند، بز و سایر حیوانات خانگی گذاشته شده است.
نوبری ادامه داد: درسایر مناطق یک قطعه گوشت یا غذاهای آماده در ظروفی گذاشته میشد به عبارتی در داخل گورها آثار غذاهای گوشتی و استخوانهای مختلف داخل ظروف دیده میشود.
وی با بیان این که تدفین چمباتمهای در عصر آهن و مفرغ بنا بر باورهای مذهبی انسانها انجام میشده بیان داشت: به عبارتی مردگان در راستای شرق به غرب و به سمت طلوع یا غروب آفتاب خوابانده میشدند. بنابراین، فردی که در روز مرده باشد به سمت طلوع آفتاب و در بعداز ظهر نیز به سمت غروب آفتاب به خاک سپرده میشده است.
این پژوهشگر باستان شناس تأکید کرد: اعتقاد به زندگی پس از مرگ نیز از جمله باورهای مردمان آن دوره بوده به این دلیل مردگان به صورت جنینی گذاشته شده و تمامی احتیاجات یک انسان مانند اشیا و خوراکی در اطراف آنها گذاشته میشده است.
به گفته سرپرست هیأت کاوش در گورستان لاریجان و تپه شتربان: البته در این دوره اشیای زرین بسیار کم هستند، زیرا مفرغ یکی از مواد بسیار متدوال آن دوره بوده است.
وی از کشف حدود شش کورگان از گورستان لاریجان در سال گذشته خبرداد و گفت: امسال نیز در لاریجان ۱۰ کورگان باز کردیم که بیشتر آنها به جز چند مورد انفرادی بودند.
این دکترای باستان شناسی در پایان گفت: در سال گذشته بالغ بر یک صد قطعه سفال سالم مقدار زیادی اشیای مفرغی، مهرههای خمیر شیشه، عقیق، استخوان و اسکلتهای سالم بدست آمد که همگی اشیای بدست آمده به موزه تبریز منتقل و در ویترین جداگانهای نگه داشته شد.
هم اکنون طرحهای پژوهشی بسیاری برای بررسی لایههای باستانی این منطقه توسط باستانشناسان پژوهشکده باستان شناسی در حال انجام است.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: chn.ir
