«مهرداد زاهدیان» كارگردان این مستند اظهار داشت: درگیر ساخت مستندی با نام موقت «لوله‌های فنوگراف»هستم كه در امتداد دو فیلم قبلی من كه یكی در مورد ورود عكاسی و مواجهه ما با این پدیده و دیگری حلقه‌های گمشده در رابطه با فیلم‌های اولیه تاریخ سینما و ورود سینما توگراف به ایران ،ساخته می‌شود.
وی افزود: در واقع این مستند، تریلوژی من را با ماجرای اولین ضبط صدا و موسیقی و گفتار آدم‌ها در ایران تكمیل می‌كند و مجموعه این فیلم‌ها سه‌گانه‌ای با آثاری مستقل است.
فیلمساز برگزیده جشنواره سینماحقیقت و جشن سینمای مستند، اضافه كرد: این فیلم ،ورود و استفاده دستگاه ضبط صدا در ایران را پس از اختراع توسط ادیسون مد نظر دارد و صرف نظر از اینكه وجوه مردم شناسی را تقویت می‌كند، به این مسئله كه این دستگاه‌ها اكنون كجا هستند و چه بلایی بر سرشان آمده ،جزئیات فیلم را تشكیل می‌دهد.
وی با اشاره به سفر گروه این مستند به استانبول، گفت: بخشی از این فیلم در استانبول به دلیل وجود یكسری مكان‌ها و اسنادهای صوتی فیلمبرداری شد. به دلیل رفت‌و‌آمدهای بازرگانی مردم ایران به استانبول، آثار ضبط شده خارجی و بالعكس آثار ایرانی كه به دلیل عدم امكان كپی مجدد از نسخه‌ها به این شهر برده می‌شده، در این كشور یافت شده است.
زاهدیان اظهار داشت: چون موسیقی ما شكل آكادمیك نداشته و یادداشت‌برداری از نسخه‌های موسیقایی نمی‌شده است و موسیقی سینه‌به‌سینه منتقل می‌شد، قاعدتا گوشه‌های فراموشی شده موسیقی در این كندوكاو به دست می‌آید و یكی از نكته‌های حائز اهمیت این است كه لوله‌های صوتی ضبط شده برای پژوهشگران موسیقایی بسیار كاربرد خواهد داشت.
وی در ادامه افزود: قسمتی از آثار صوتی ما در خارج از كشور و عمده‌ترین آن در انگلستان وجود دارد . موزه بریتانیا و قسمتی از كتابخانه صوتی آكسفورد و موزه فونگراف برلین آرشیو‌هایی هستند كه منابع صوتی ایرانی در آنها یافت می‌شود.
زاهدیان به فارس گفت: از طرفی دیگر تعدادی اسناد وجود دارد كه امتیازات صوتی به جاهای مختلف و شركت‌های خارجی واگذار می‌شده كه بخشی از آنها در تفلیس گرجستان موجود است.
وی افزود:10 ژانویه بعد از تعطیلات سال نو مسیحی عازم برلین می‌شویم تا بخش‌های فنوگراف برلین را مورد بررسی قرار دهیم.
مهرداد زاهدیان با حمایت مركز گسترش سینمای مستند و تجربی مستند «لوله‌های فنوگراف» را كارگردانی می‌كند.
وی افزود: در واقع این مستند، تریلوژی من را با ماجرای اولین ضبط صدا و موسیقی و گفتار آدم‌ها در ایران تكمیل می‌كند و مجموعه این فیلم‌ها سه‌گانه‌ای با آثاری مستقل است.
فیلمساز برگزیده جشنواره سینماحقیقت و جشن سینمای مستند، اضافه كرد: این فیلم ،ورود و استفاده دستگاه ضبط صدا در ایران را پس از اختراع توسط ادیسون مد نظر دارد و صرف نظر از اینكه وجوه مردم شناسی را تقویت می‌كند، به این مسئله كه این دستگاه‌ها اكنون كجا هستند و چه بلایی بر سرشان آمده ،جزئیات فیلم را تشكیل می‌دهد.
وی با اشاره به سفر گروه این مستند به استانبول، گفت: بخشی از این فیلم در استانبول به دلیل وجود یكسری مكان‌ها و اسنادهای صوتی فیلمبرداری شد. به دلیل رفت‌و‌آمدهای بازرگانی مردم ایران به استانبول، آثار ضبط شده خارجی و بالعكس آثار ایرانی كه به دلیل عدم امكان كپی مجدد از نسخه‌ها به این شهر برده می‌شده، در این كشور یافت شده است.
زاهدیان اظهار داشت: چون موسیقی ما شكل آكادمیك نداشته و یادداشت‌برداری از نسخه‌های موسیقایی نمی‌شده است و موسیقی سینه‌به‌سینه منتقل می‌شد، قاعدتا گوشه‌های فراموشی شده موسیقی در این كندوكاو به دست می‌آید و یكی از نكته‌های حائز اهمیت این است كه لوله‌های صوتی ضبط شده برای پژوهشگران موسیقایی بسیار كاربرد خواهد داشت.
وی در ادامه افزود: قسمتی از آثار صوتی ما در خارج از كشور و عمده‌ترین آن در انگلستان وجود دارد . موزه بریتانیا و قسمتی از كتابخانه صوتی آكسفورد و موزه فونگراف برلین آرشیو‌هایی هستند كه منابع صوتی ایرانی در آنها یافت می‌شود.
زاهدیان به فارس گفت: از طرفی دیگر تعدادی اسناد وجود دارد كه امتیازات صوتی به جاهای مختلف و شركت‌های خارجی واگذار می‌شده كه بخشی از آنها در تفلیس گرجستان موجود است.
وی افزود:10 ژانویه بعد از تعطیلات سال نو مسیحی عازم برلین می‌شویم تا بخش‌های فنوگراف برلین را مورد بررسی قرار دهیم.
مهرداد زاهدیان با حمایت مركز گسترش سینمای مستند و تجربی مستند «لوله‌های فنوگراف» را كارگردانی می‌كند.
گردآوری:گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع:farsnews.com
