یك كارگردان تئاتر اظهار داشت: اما و اگرها و بایدها و نبایدها فراوان در عرصه مدیریت هنرهای نمایشی موجب شده تا با گذشت یك سال، ما هنوز نتوانسته‌ایم در كنار هنرمند توانمندی همچون محمدعلی كشاورز نمایش «مسافری درتاریكی» را به صحنه آوریم.
به گزارش خبرنگار تئاتر فارس، «روح‌الله جعفری» كارگردان تئاتر، طی ارسال یادداشتی به خبرگزاری فارس در خصوص تعهد مركز هنرهای نمایشی برای اجرای نمایش «مسافری در تاریكی» گله‌مند شده و در نامه‌اش آورده است: این نمایش به دلیل عدم تعیین دستمزد و انعقاد نكردن قرارداد كتبی با محمدعلی كشاورز از سوی معاونت هنری وزارت ارشاد و رئیس مركز هنرهای نمایشی، همچنان پس از گذشت یك سال انتظار در پیچ و خم‌های حاكم از بروكراسی در هاله‌ای از ابهام باقی مانده اس و گویا هیچ كدام از مسئولان مربوطه عرصه نمایش دغدغه‌ای در جهت ابهام زدایی در سر ندارند.
وی در ادامه یادداشتش آورده: یك سال پیش قبل از آنكه كلید این پروژه زده شود ابتدا با معاونت هنری وزیر محترم ارشاد اسلامی ملاقاتی داشتم و اعلام كردم كه می‌خواهم نمایش «مسافری در تاریكی» را با بازیگری محمدعلی كشاورز كه حدود سی سال از صحنه تئاتر دور بوده است اجرا نمایم. آقای ایمانی این فكر را پسندیدند و لذا جلسه‌ای با حضور ایشان، كشاورز، رئیس مركز هنرهای نمایشی و بنده برگزار شد و آقایان قول همه گونه مساعدت از جمله پرداخت حق و حقوق بازیگری استاد را پذیرفتند و حتی بارها تأكید كردند كه ما به ایشان چك سفید امضا خواهیم داد. اما متأسفانه هر بار كه حضور و یا به صورت كتبی با ایشان و سایر متولیان مربوطه تماس حاصل گردید از امضا قرارداد كتبی امتناع ورزیدند.
جعفری همچنین در این یادداشت می‌افزاید: در یك سال گذشته بیش از هفت مرقومه تحت عنوان «هل من ناصر ینصرنی» كه حاكی از فرصت سوزی مدیران و متولیان عرصه هنر نمایش بود به سمع و نظر وزیر محترم ارشاد اسلامی رساندم و دریغ از اینكه ایشان قدمی در جهت حل مشكل بردارند فكر می‌كردم در دوران مدیریت ریاست جمهوری كه شعار اصلی او عدالت محوری و عدالت گستری و استفاده از نیروهای جوان و متخصص و محقق و دانشگاه دیده است، به تظلم‌خواهی ما جوابی داده خواهد شد ولی متأسفانه با وجود پیگیری‌های مستمر كارگران این نمایش حاصلی به دست نیامد جز اتلاف وقت و چنین می توان نتیجه گرفت كه آقایان با شعارهای دهان پر كن جز بازی كردن با احساسات پاك ملت شریف ایران زمین كار دیگری پیشه راه خود ننموده‌اند.
این كارگردان در بخش دیگری از نامه خود آورده است:متأسفانه مدیریت اجرایی محورهای بسیار حساس و مهمی چون تئاتر، سینما و ... به دست برخی از افراد ناتوان افتاده كه حتی تشخیص این كه چه حركتی می‌تواند سبب تقویت هنر نمایش در راستای اهداف انقلاب اسلامی گردد را ندارند و ناتوان‌تر از آن هستند كه این موقعیت بسیار حساس را درك و یا مورد ارزیابی قرار دهند.همیشه صحنه نمایش، مكان نمایش و امكانات نمایشی برای از ما بهتران و خودیها مهیاست كه حتی تعداد تماشاگران محصول نمایشی آنها از مجموع انگشتان دو دست نیز كمتر است ولی چه بودجه‌ها و دستمزدهای كلانی كه به خاطر زد و بندهای آن چنانی به آنها پرداخت نمی‌شود.
وی می‌افزید: در این راستا آنچه كه خالی و مهجور است حمایت از نسل پرانرژی و با نشاط و متفكر جوان دانشگاه دیده است كه به دور از هرگونه فساد اخلاقی و یا اعتیادهای خانمان برانداز با یك دنیا امید عاشق خدمت به هنر نمایشی در ایران زمین اسلامی است.
وی در ادامه آورده است: در عرصه مدیریت هنرهای نمایشی آنقدر اما و اگرها و بایدها و نبایدها فراوان است كه همچون سد سكندر در جلوی هنرمندان عاشق این عرصه خودنمایی می‌كند و به همین دلیل بیش از یك سال است كه هنوز ما نتوانسته‌ایم در كنار هنرمند توانمندی همچون استاد محمدعلی كشاورز نمایش «مسافری درتاریكی» را به صحنه آوریم.
در ادامه این یادداشت آمده است: گویا به دلیل وجود حب و بغض‌های مدیریتی در عرصه هنر نمایش فضای كار‌آن چنان نا امید كننده و غم بار است كه به من و امثال من اجازه كار پس از یك سال پیگیری و نامه‌نگاری‌های مستمر داده نخواهد شد و ایگر نبود دلسوزی ها و تشویق‌های دكتر محمود عزیزی (مدرس برجسته دانشكده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، نویسنده، بازیگر و كارگردان) و دكتر رمضانعلی رویایی (استاد برجسته دانشكده مدیریت و اقتصاد دانشگاه علوم و تحقیقات) جز یأس و ناامیدی چیز دیگری برایم باقی نمی‌ماند اما دلسوزی‌های این عزیزان و شوق كار با محمدعلی كشاورز چراغ راهی است به سوی آینده.
گردآوری:گروه فرهنگ وهنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
