وقتی قرار است صحنه‌های فیلمی جنگی یا حادثه‌ای به تصویر كشیده شود، بیشتر امكانات موجود برای این كار واقعی است. به همین دلیل است كه اغلب...

قواعد فیلمسازی در اغلب كشورهای دنیا، تفاوت فراوانی با كشور ما دارد.
برای اثبات این مساله كافی است پشت صحنه فیلم‌ها و سریال‌های خارجی را نگاه كنید تا ببینید وقتی مثلا قرار است صحنه انفجاری به تصویر كشیده شود، چگونه همه امكانات نمایشی به خدمت گرفته می‌شود تا این صحنه هم به شكلی طبیعی به تصویر كشیده شود و هم این كه آسیبی به دست‌اندركاران فیلم نرسد.
قاعده فیلمسازی در سینمای ایران این‌گونه است كه وقتی قرار است صحنه‌های فیلمی جنگی یا حادثه‌ای به تصویر كشیده شود، بیشتر امكانات موجود برای این كار واقعی است. به همین دلیل است كه اغلب دست‌اندركاران جلوه‌های ویژه فیلم‌های جنگی و تعداد قابل توجهی از بازیگران چنین فیلم‌هایی و نیز بازیگرانی كه در فیلم‌های تاریخی و حادثه‌ای ایفای نقش می‌كنند، در طول دوران كاری خود، بارها با حوادث مختلفی مواجه می‌شوند.
در آخرین نمونه از چنین حوادثی هم امیر دلاوری، بازیگر جوان سینما و تلویزیون هنگام ایفای نقش در فیلمی سینمایی دچار سانحه می‌شود. این بازیگر هنگام فیلمبرداری سكانسی باید شیشه‌ای را می‌شكسته؛ اما به دلیل واقعی بودن شیشه، بعد از انجام این عمل، شیشه به دستش می‌رود. بعد از انتقال او به بیمارستان نیز دكتر اعلام می‌كند مشكل خاصی نیست و او بعدا متوجه می‌شود به عصب دستش آسیب رسیده است. روز بعد هم در ادامه فیلمبرداری قرار بوده شلنگ آبی با فشار به سمت همان شیشه باز شود كه این كار انجام می‌شود؛ اما از بد حادثه شیشه روی پایش می‌افتد و تاندون پایش قطع می‌شود و در نتیجه این اتفاق، این بازیگر راهی بیمارستان می‌شود و تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد و یك ماه و نیم، پایش در گچ می‌ماند. صرف نظر از این مساله كه بیمارستانی كه قرار بوده این بازیگر بستری شود، ساعت 12 نیمه شب یك میلیون تومان از او پول نقد طلب می‌كند و تا پیش از گرفتن این پول هم دلاوری را بستری نمی‌كند؛ اما مساله مهم این است كه چنین اتفاق‌هایی در یك پروژه سینمایی همیشه هم با «پول» برطرف نمی‌شود و گاهی به قیمت جان آدم‌ها تمام می‌شود. گاهی هم باعث می‌شود بازیگر برای چند ماه امكان حضور در مقابل دوربین را پیدا نكند و با توقف كار، لطمه مالی شدیدی به یك پروژه بخورد. حتی با نگاهی خوشبینانه، سلامت این بازیگر به شكل اولیه خود بازنمی‌گردد و پای او مانند روز اول نمی‌شود. در همین فیلم نیز در صحنه‌ای باتومی به چشم هنرپیشه دیگری می‌خورد و او هم آسیب می‌بیند.
پیشگیری از چنین حوادثی بسیار ساده و كم‌خرج است و می‌توان بسیاری از تجهیزات اینچنینی را تهیه و یا این‌كه برای ساخت آن برنامه‌ریزی كرد تا دیگر با جان بازیگران و دست‌اندركاران سینما بازی نشود.
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع:jamejamonline.ir