بازیگر نقش زلیخا معتقد است، امنیت خاطر بازیگران و دیگر عوامل این سریال نتیجه اخلاق‌مداری و توجه به مسائل دینی و ارزشی عوامل سازنده بود. او مردم را بهترین مشوقان خود می‌داند.
به گزارش خبرگزاری فارس، كتایون ریاحی، دوشنبه شب در مراسم قدردانی رئیس رسانه ملی از عوامل مجموعه تلویزیونی یوسف پیامبر گفت: من در مدت عمر حرفه‌ای خود تجربه‌های زیادی كسب كرده‌ام، اما آنچه موجب تمایز این سریال با دیگر كارهایی كه تاكنون انجام داده‌ام شد، امنیت خاطری بود كه در طول مدت 3 سال همكاری با این كار داشتم و قابل مقایسه با دیگر كارهایم نبود.
كتایون ریاحی با تمجید از سریال یوسف پیامبر و ابراز خرسندی از توجه مخاطبان داخلی و خارجی به این سریال گفت: برای مانایی این اثر قرآنی در ذهن مخاطبان، لازم است نسخه سینمایی آن آماده و كارهای دیگری كه موجب ماندگاری آن می‌شود را انجام داد.
ریاحی در ادامه از رئیس سازمان صدا و سیما تشكر كرد و گفت: تصمیم‌گیری‌های به موقع در كنار پایمردی و حمایت از آثار ارزش‌های هنری و هنرمندان موجب شد كه رسانه ملی در این مدت، مسیر درست و روبه رشدی را بپیماید.
بازیگر مجموعه‌های پدرسالار، پس از باران، شب دهم و دیگر مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی در پایان سخنان خود با قرائت متنی گفت: از مدت‌ها پیش تصمیم داشتم این مطلب را در اختیار خبرگزاری‌ها قرار دهم كه مقدر بود ابتدا در این جلسه خوانده شود.
متن كامل نامه كتایون ریاحی:
بنام خدا
ـ گاهی اوقات زندگی طوریه كه آدم نون امروز رو واسه شكم فرداش نمی‌خواد. اون‌وقته كه رویاهای آدم به تعویق می‌افته.
ـ گاهی اوقات آدم از سرنوشت، رودست خوبی می‌خوره، كه فكر می‌كنه داره تصمیم می‌گیره. اون‌وقته كه آدم ادعاهایی می‌كنه كه تو رودربایستی انجامش گیر می‌افته.
ـ گاهی اوقات آدم از آرزوهاش جا می‌مونه.
ـ گاهی اوقات آدم می‌خواد بازی كنه، بازیگر می‌شه.
ـ گاهی اوقات داره می‌خنده، وقتی تو دلش خونه، گاهی گریه می‌كنه وقتی داره از زور خنده می‌میره.
ـ گاهی اوقات شوخی شوخی همه چیز جدی می‌شه.
ـ گاهی اوقات آدم وقتی زیاد می‌خواد كم می‌آره، گاهی وقتی كم می‌آره زیاد می‌خواد.
ـ گاهی اوقات با ترس و لرز برمی‌گرده به پشت سرش نگاه می‌كنه، می‌بینه چه شجاعتی!
ـ گاهی اوقات با شجاعت می‌تونه ترساشو نگاه كنه.
ـ گاهی اوقات آدم دنبال خوشبختی، زندگی رو گم می‌كنه، گاهی هم با انتظار زندگی رو معنا می‌كنه.
ـ گاهی اوقات آدم برای پیدا كردن یه گنج الكی، گوهر خودشو گم می‌كنه، گاهی هم گوهر حقیقت رو پیدا می‌كنه.
گویا زمان برآورده شدن آرزوی من و پسرم فرا رسیده و لازم است كه زائر سفر به سرزمین قصه راهی شود. اینك كه عازم سفرم، سفری به دیگر سوی زندگی، برخود لازم می‌دانم تا از دوستانم و استادانم كه آنقدر به من نزدیك بودند كه در من بودند، تشكر كنم. پروانه ماهان، زهرا عروس خوب پدرسالار، خانم بس، فاطمه ملاصدرا، فخرالزمان، میهن مشرقی، تارا، ثریا اردلان ... و زلیخای عاشق. گرچه همه این عزیزانم عاشق بودند، ولی عشق زلیخا خود یك معجزه بود.
این زنان و تنها دوستان نازنینم گاهی تشویقكی شدند و اگر تنبیه نشدند، خدا را شكر كه البته باور نمی‌كنم بازیگر زنی در جهان باشد كه شماتت، تحقیر و تنبیه نشود، اما همواره بزرگ‌ترین مشوقم مردم بودند با مهر آریائیشان و ایمان به‌خدا.
بسیار بسیار مفتخرم كه در تمام طول زندگی بازیگریم، تنها و تنها یك حامی داشتم و به قول جماعت سینمایی، آنان كه با كمان حلاجی پنبه‌ام را زدند، خواسته یا ناخواسته به‌دنبال چیزی بودند كه سهم من ورای آن بود.
در طول بیش از دو دهه هرگز نه افتتاحیه و نه اختتامیه جشنواره فجر را ندیدم. كارت دعوت به دستم نرسید! و خلاصه به قول «ولتر» خدایا! مرا از شر دوستانم در امان بدار، خود با دشمنانم می‌دانم چه كنم!
در مقطعی كه سینما را جایگاهی شایسته برای خود نمی‌دیدم، رسانه ملی (تلویزیون) پایگاهی شد تا مهرم را با مردم مهربان تقسیم كنم.
و باز به قول حافظ كیمیای سعادت رفیق بود رفیق، رفقایی كه همچنان هستند و من قدردانشان و آنان كه رفتند خدا به همراهشان و اما این همه تنهایی، بركتی بود برای خلوت انس و اینكه یدالله فوق ایدیهم، كه ترجمه سینمایی آن می‌شود: به‌راستی خدا بزرگ‌ترین كارگردان است.
آنچه می‌بایست از جادوی سینما و بازیگری بیاموزم، آموختم تا شاید ره توشه‌ای برای نوشتن باشد و در پی تجلی معجزه عاشقانه زلیخا در زندگیم، اینك برآنم تا با اعجاز كلمات، پیوندی دیگر با شما نه از جنس نقش آفرینی، بلكه با آفرینش نقش داشته باشم.
اراده امروز من برای نوشتن، پنداری مجالی برای بازیگری نخواهد گذاشت، اما باید دید اراده خدا چه تقدیری برایم رقم خواهد زد.
باشد كه از این آزمون سربلند و دست پر بیرون آیم. به امید خدا و التماس دعا.
17 اردیبهشت 88 كتایون ریاحی
كتایون ریاحی با تمجید از سریال یوسف پیامبر و ابراز خرسندی از توجه مخاطبان داخلی و خارجی به این سریال گفت: برای مانایی این اثر قرآنی در ذهن مخاطبان، لازم است نسخه سینمایی آن آماده و كارهای دیگری كه موجب ماندگاری آن می‌شود را انجام داد.
ریاحی در ادامه از رئیس سازمان صدا و سیما تشكر كرد و گفت: تصمیم‌گیری‌های به موقع در كنار پایمردی و حمایت از آثار ارزش‌های هنری و هنرمندان موجب شد كه رسانه ملی در این مدت، مسیر درست و روبه رشدی را بپیماید.
بازیگر مجموعه‌های پدرسالار، پس از باران، شب دهم و دیگر مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی در پایان سخنان خود با قرائت متنی گفت: از مدت‌ها پیش تصمیم داشتم این مطلب را در اختیار خبرگزاری‌ها قرار دهم كه مقدر بود ابتدا در این جلسه خوانده شود.
متن كامل نامه كتایون ریاحی:
بنام خدا
ـ گاهی اوقات زندگی طوریه كه آدم نون امروز رو واسه شكم فرداش نمی‌خواد. اون‌وقته كه رویاهای آدم به تعویق می‌افته.
ـ گاهی اوقات آدم از سرنوشت، رودست خوبی می‌خوره، كه فكر می‌كنه داره تصمیم می‌گیره. اون‌وقته كه آدم ادعاهایی می‌كنه كه تو رودربایستی انجامش گیر می‌افته.
ـ گاهی اوقات آدم از آرزوهاش جا می‌مونه.
ـ گاهی اوقات آدم می‌خواد بازی كنه، بازیگر می‌شه.
ـ گاهی اوقات داره می‌خنده، وقتی تو دلش خونه، گاهی گریه می‌كنه وقتی داره از زور خنده می‌میره.
ـ گاهی اوقات شوخی شوخی همه چیز جدی می‌شه.
ـ گاهی اوقات آدم وقتی زیاد می‌خواد كم می‌آره، گاهی وقتی كم می‌آره زیاد می‌خواد.
ـ گاهی اوقات با ترس و لرز برمی‌گرده به پشت سرش نگاه می‌كنه، می‌بینه چه شجاعتی!
ـ گاهی اوقات با شجاعت می‌تونه ترساشو نگاه كنه.
ـ گاهی اوقات آدم دنبال خوشبختی، زندگی رو گم می‌كنه، گاهی هم با انتظار زندگی رو معنا می‌كنه.
ـ گاهی اوقات آدم برای پیدا كردن یه گنج الكی، گوهر خودشو گم می‌كنه، گاهی هم گوهر حقیقت رو پیدا می‌كنه.
گویا زمان برآورده شدن آرزوی من و پسرم فرا رسیده و لازم است كه زائر سفر به سرزمین قصه راهی شود. اینك كه عازم سفرم، سفری به دیگر سوی زندگی، برخود لازم می‌دانم تا از دوستانم و استادانم كه آنقدر به من نزدیك بودند كه در من بودند، تشكر كنم. پروانه ماهان، زهرا عروس خوب پدرسالار، خانم بس، فاطمه ملاصدرا، فخرالزمان، میهن مشرقی، تارا، ثریا اردلان ... و زلیخای عاشق. گرچه همه این عزیزانم عاشق بودند، ولی عشق زلیخا خود یك معجزه بود.
این زنان و تنها دوستان نازنینم گاهی تشویقكی شدند و اگر تنبیه نشدند، خدا را شكر كه البته باور نمی‌كنم بازیگر زنی در جهان باشد كه شماتت، تحقیر و تنبیه نشود، اما همواره بزرگ‌ترین مشوقم مردم بودند با مهر آریائیشان و ایمان به‌خدا.
بسیار بسیار مفتخرم كه در تمام طول زندگی بازیگریم، تنها و تنها یك حامی داشتم و به قول جماعت سینمایی، آنان كه با كمان حلاجی پنبه‌ام را زدند، خواسته یا ناخواسته به‌دنبال چیزی بودند كه سهم من ورای آن بود.
در طول بیش از دو دهه هرگز نه افتتاحیه و نه اختتامیه جشنواره فجر را ندیدم. كارت دعوت به دستم نرسید! و خلاصه به قول «ولتر» خدایا! مرا از شر دوستانم در امان بدار، خود با دشمنانم می‌دانم چه كنم!
در مقطعی كه سینما را جایگاهی شایسته برای خود نمی‌دیدم، رسانه ملی (تلویزیون) پایگاهی شد تا مهرم را با مردم مهربان تقسیم كنم.
و باز به قول حافظ كیمیای سعادت رفیق بود رفیق، رفقایی كه همچنان هستند و من قدردانشان و آنان كه رفتند خدا به همراهشان و اما این همه تنهایی، بركتی بود برای خلوت انس و اینكه یدالله فوق ایدیهم، كه ترجمه سینمایی آن می‌شود: به‌راستی خدا بزرگ‌ترین كارگردان است.
آنچه می‌بایست از جادوی سینما و بازیگری بیاموزم، آموختم تا شاید ره توشه‌ای برای نوشتن باشد و در پی تجلی معجزه عاشقانه زلیخا در زندگیم، اینك برآنم تا با اعجاز كلمات، پیوندی دیگر با شما نه از جنس نقش آفرینی، بلكه با آفرینش نقش داشته باشم.
اراده امروز من برای نوشتن، پنداری مجالی برای بازیگری نخواهد گذاشت، اما باید دید اراده خدا چه تقدیری برایم رقم خواهد زد.
باشد كه از این آزمون سربلند و دست پر بیرون آیم. به امید خدا و التماس دعا.
17 اردیبهشت 88 كتایون ریاحی
گردآوری:گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
www.seemorgh.com/culture
