سرپرست هیأت كاوش باستان‌شناسی بندر باستانی سیراف در گفت‌وگو با خبرنگار بخش میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بیان كرد: فصل دوم كاوش سیراف از خردادماه آغاز شد و به‌مدت 45 روز ادامه یافت و اكنون اقدامات مطالعاتی پس از كاوش در حال انجام‌اند.
محمد اسماعیلی ادامه داد: در این فصل، چهار گمانه‌ی لایه‌نگاری داشتیم كه یكی از آن‌ها در نزدیكی مسجدجامع و قلعه‌ی ساسانی سیراف، یكی دیگر در كنار منطقه‌ی بنگ سار و دیواره‌ی ساحلی سیراف و دو گمانه‌ی دیگر در قلعه كهنه زده شدند.
او درباره‌ی مهم‌ترین اهداف این فصل كاوش، توضیح داد: تعیین توالی فرهنگی، بازنگری در لایه‌نگاری و مطالعات پیشین كه توسط هیأت انگلیسی انجام شده بودند، بررسی توسعه‌ی شهر سیراف از زمان شكل‌گیری تا قرن چهارم هجری قمری و مطالعه‌ی روابط تجاری سیراف در دوره‌های ساسانی و اسلامی با بخش‌های مختلفی مانند سواحل جنوبی خلیج فارس، مناطق داخلی ایران، هند و چین از اهداف دومین فصل كاوش باستان‌شناسی سیراف بودند.
وی درباره‌ی یافته‌های این فصل كاوش، گفت: در این فصل، لایه‌های استقراری دوره‌های ساسانی و صدر اسلام شناسایی شدند. هم‌چنین مواد فرهنگی شاخصی از دوره‌ی ساسانی مانند سفال‌های اژدری (آمفورا) به‌دست آمدند. این سفال‌ها كه تقریبا سالم‌اند، مخصوص تجارت دریایی از دوره‌ی اشكانی تا عباسیان و دوره‌ی صدر اسلام بوده‌اند.
این باستان‌شناس با تأكید بر این‌كه كشف آمفورا در سیراف برای نخستین‌بار اتفاق می‌افتد، اظهار داشت: مطالعات این سفال‌ها، پاسخگوی پرسش‌های مهمی می‌تواند باشد كه درباره‌ی تجارت دریایی سیراف از دوره‌ی ساسانی مطرح‌اند.
اسماعیلی بیان كرد: امسال در قلعه كهنه‌ی سیراف كه سال 1385 شناسایی شد، یك نمونه سفال هندی با پوشش قرمز براق به‌دست آمد. وجود این سفال كه به اواخر دوره‌ی ساسانی تعلق دارد، جالب توجه است.
وی درباره‌ی قلعه كهنه نیز توضیح داد: این قلعه در بالاترین نقطه‌ی سیراف قرار دارد و از موقعیت استراتژیكی برخوردار بوده است. در واقع، در زمان حمله و هجوم به سیراف، از این قلعه كه ابعاد آن 110 در 170 مترمربع است، به‌عنوان محل اصلی و حاكم‌نشین استفاده می‌شده است.
سرپرست هیأت كاوش سراف با اشاره به برنامه‌های این كاوش كه با حمایت‌های سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بوشهر، از محل اعتبارات استانی و با همكاری پژوهشكده‌ی باستان‌شناسی انجام شده‌اند، بیان كرد: امسال برای نخستین‌بار، با حمایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بوشهر، مطالعات گسترده‌ی باستان‌شناسی در حوزه‌ی خلیج فارس انجام شدند كه از آن جمله به بررسی بنادر باستانی خلیج فارس، برنامه‌ی كاوش باستان‌شناسی سیراف و لایه‌نگاری بنادر مهرویان و سینیز در نزدیكی بندر دیلم می‌توان اشاره كرد.
اسماعیلی با اشاره به این‌كه سیراف در 235 كیلومتری شرق بوشهر و 35 كیلومتری عسلویه قرار دارد، گفت: با توجه به توسعه‌ی صنعتی پارس جنوبی، متأسفانه ساخت‌وساز‌های شدیدی در منطقه انجام می‌شوند كه بیشتر، در عرصه‌ی آثار تاریخی‌اند. به همین دلیل، به‌جاست كه مسؤولان توجه بیش‌تری داشته باشند تا با سرمایه‌گذاری خوب در بحث مطالعات باستان‌شناسی، عملیات نجات‌بخشی سیراف به‌صورت كامل انجام شود.
وی اضافه كرد: این كاوش‌های باستان‌شناسی با هدف مقابله با اقدامات برخی كشورها برای تغییر نام خلیج فارس انجام می‌شوند و یافته‌های كشف‌شده در این فصل، مدارك مهمی درباره‌ی پارسی بودن خلیج فارس هستند و این مسأله، توجه بیشتر مسؤولان را می‌طلبد.
گردآوری:گروه فرهنگ وهنرسیمرغ
www.seemorgh.com/culture
