به گزارش میراث آریا (chtn) این ویرانه که مجموعهای از بلوکها یا قالبهای سنگی قدیمی را شامل می شوند در عمق سه تا چهار متری سطح دریا و در فاصله 15 متری با ساحل شرقی شهر کالابریای ایتالیا به دست یک معمار علاقمند به باستانشناسی زیر آب شناسایی شد.
الساندرو سیلیبرتو، کاشف این شهر غرق شده گفت: به احتمال فراوان این سنگها که شکلی سیاه رنگ داشته و در حدود دو متر طول و یک و نیم متر عرض دارند به دلیل مقاومت بالایشان در سطح شنی بستر دریا، ساخته دست انسان بودهاند.
وی افزود: ادامه کاوشها در این منطقه منجر به کشف یک پایه ستون سفید رنگ و نیم متری و همچنین یک جفت قالب یا بلوک سنگی شد که یکی از آنها،به شکل مستطیلی با ابعادی کوچک بوده و دیگری به دلیل فرسایش حالتی نامعلوم داشته است.
کارشناسان شورای باستانشناسی محلی اعلام کرد: یافتههای اخیر، نشان میدهد که به احتمال بسیار زیاد این ویرانه متعلق به شهر ساحلی سیلتیوم (Scylletium) باشد که در زمان استعمار یونان بر جنوب ایتالیا ایجاد شده است.
به گفته باستان شناسان این شهر که در سال 124 پیش از میلاد به عنوان بخشی از مستعمره امپراتوری روم درآمد، زادگاه یکی از سیاستمداران و نویسندگان قرن ششم ایتالیا به نام کاسیودوروس است.
گفتنی است، پیش از این نیز ویرانههایی از این شهر در سواحل شهر دیگری در جنوب ایتالیا به دست آمده بود که نشان دهنده وسعت این شهر باستانی است.
گردآوری:گروه فرهنگ وهنرسیمرغ
www.seemorgh.com/culture
