ای كاش فرزاد حسنی عزیز هم اندكی تجربه و یا تحصیل و یا حداقل شناخت از عالم بازیگری در عرصه تئاتر می‌داشت و یا ای كاش همان دوست عزیزی كه فرزاد عزیز را به من معرفی كرد، حداقل ...


به گزارش فارس، «نیما دهقان» كارگردان نمایش «خنكای ختم خاطره» طی نامه‌ای سرگشاده به اظهارات اخیر «فرزاد حسنی» پاسخ داد.
  «نیما دهقان» كارگردان نمایش «خنكای ختم خاطره» در یادداشتی اختصاصی كه در اختیار خبرگزاری فارس قرار داد، نسبت به ماجرای عدم حضور «فرزاد حسنی» در این نمایش و اظهارات وی، واكنش نشان داد.
در این یادداشت «نیما دهقان» در خصوص اظهارات فرزاد حسنی و به منظور روشن شدن اذهان عمومی در خصوص صحبت‌های نامبرده نوشته است:
بیش از دو هفته از شروع اجرای نمایش «خنكای ختم خاطره» می‌گذرد و با گذشت این مدت به آرامشی كم نظیر دست یافته‌آم كه البته این آرامش را مرهون تك تك اعضای گروهم به جز یك دوست عزیز كه رفیق نیمه راه بود، هستم. در این یك هفته بیش از آن كه به فكر نمایشم باشم، به فكر حاشیه‌های به‌وجود آمده در طول اجرا، توسط دوست عزیزمان فرزاد حسنی بودم و بارها و بارها این مساله به دغدغه ذهنی من بدل گشت. در ابتدا قصد سكوت داشتم و نمی‌خواستم كه بیش از این، این همه به این مساله بپردازم و صفحه‌ای از یك روزنامه را كه باید به اخبار روز تئاتر و نقد ما بپردازد به یك جدال درون‌گروهی اختصاص دهم. كما اینكه به گواه همین صفحات و آرشیو روزنامه‌ها، در طول اندك مدت فعالیتم در عرصه تئاتر هرگز درگیر چنین مسائل خردی نشده بودم و از این پس هم نخواهم شد. امیدوارم و به طور قطع حداقل از جانب خویش مطمئنم كه این سیاهه، حسن ختامی در باب صحبت‌های من درباره حضور كوتاه فرزاد حسنی عزیز در اجرای نمایش
«خنكای ختم خاطره» و پایانی بر حاشیه‌های این حضور خواهد بود.
وی در ادامه نوشته است: فرزاد عزیزم! شاید او باز هم حرف‌هایی برای گفتن داشته باشد. در این یك هفته كوتاه ثابت كرد كه بسیار بیش از آنچه به نظر می‌رسد به این هیاهو و قیل و قال علاقمند است و همانند حضور كوتاهش در تلویزیون هیچ سخنی را بدون جواب با یك سخنران مفصل ، به پایان نخواهد رساند. در آخرین پاسخ به فرزاد حسنی عزیز و پاسخ دوم او، پس از مشورت با تنی چند از اهل فن، ضرورت دیدم، نكاتی را یادآوری كنم. امید آنكه فرزاد عزیز هم با اندكی از صبر و صداقتی كه مد نظرش بود، به خواندن این مطلب بپردازد.
1) نخستین درسی كه اغلب بازیگران تئاتر فرا می‌گیرند،‌به قول یكی از بزرگترین استادانم، این است كه :
«بازیگر حق مریض شدن ندارد». ای كاش فرزاد حسنی عزیز هم اندكی تجربه و یا تحصیل و یا حداقل شناخت از عالم بازیگری در عرصه تئاتر می‌داشت و یا ای كاش همان دوست عزیزی كه فرزاد عزیز را به من معرفی كرد، حداقل این جمله اسرار‌آمیز را با او هم در میان می‌گذاشت تا با بهانه اینكه، مریض بوده است، به توجیه كار خویش نپردازد. ای كاش فرزاد عزیز در روز اجرا حضور داشت و استرسی را كه بابت عدم حضورش به كل گروه وارد كرده بود ، می‌دید و آن وقت به من حق می‌داد كه در آن شرایط، حرف‌هایم به زعم او ناصواب و جنجالی نبوده است. ای كاش بودی و می‌دیدی كه چه جنجالی به پا كردی و حالا آن را به من نسبت داده‌ای ! آن هم با پیشوند ناصواب بودن! به راستی فرزاد عزیز معنی صواب و ناصواب را می‌دانی؟!
در این روزها بارها با خود تكرار كردم كه ای كاش پیشنهاد آن دوست مشترك را نمی‌پذیرفتم و با یك «نه» ساده گفتن، این همه جنجال را تحمل نمی‌كردم.
2) فرزاد عزیز! اگر به راستی مریض بودی، چرا از آن دوست مشترك خواسته بودی تا تو را به ما معرفی كند؟! از همان نخستین روزی كه توسط روابط عمومی گروه ما خبر حضورت منتشر شد و تو آن را جنجال می‌خوانی! كما اینكه نه تنها در مورد تو بلكه درباره تمام رویدادها و اتفاقات نمایش، اخبار گروه منتشر می‌شود، عده زیادی به من خرده گرفتند كه چرا از یك مجری برای ایفای یك نقش بهره گرفته‌ای و من به راستی نمی‌توانستم و نمی‌خواستم كه بگویم كه به دلیل علاقه و انگیزه فراوان توست كه تصمیم گرفته‌ام این امكان و فرصت را برایت مهیا كنم.
3) فرزاد عزیز! تو خود هم عنوان كرده‌ای كه یك «رادیویی» هستی و این اصلا بد نیست؛ همانطور كه بد نیست كه قصد كرده‌ بودی بازی در تئاتر را هم تجربه كنی اما این بد است كه با قصد و نیت قبلی پا به صحنه تئاتری بگذاری كه خویش هم معترفی كه تئارت مقدس‌تر از كاسب‌كاری است! این بد است كه تو به الهام گرفتن از حضور بازیگران سینمایی در تئاتر كه حالا بنا به دلایلی ناچار به ترك گروه می‌شوند و شخص دیگری عهده‌دار ایفای نقش آنان می‌شود ، قدم در راه رسیدن به صحنه بگذاری!
فرزاد عزیز! به هیچ عنوان شایسته تو نیست و نبود كه برای مطرح كردن نام خویش و چاپ دوباره عكس راست در مطبوعات، به تئاتر علاقه پیدا كنی، كما اینكه از روابط عمومی گروه خواسته بودم در طول اجرا قرار گفت و گوهای متعددی را برای تو عزیز هماهنگ كند.
4)‌فرزاد عزیز! تو مرا متهم كرده‌ای كه «ذهن خوانی» بلدم اما شواهد نشان داد و ثابت كرد كه تو در این عرصه استادی و ما دست بالا ، شاگردی تازه‌كار بیش نیستیم و حالا حالاها به كسب درس و تكلیف در محضر شما در این عرصه نیازمندیم.
5) فرزاد عزیز! از آن روز كه از رسانه‌ ملی رخت بربسته‌ای بیشتر به ذهن‌خوانی علاقمند شده‌ای! فراموش نكن كه مانور دادن بر حضور تو، حداقل در تقدیر و سرنوشت اجرای ما تاثیرگذار نبود و می‌توان با مراجعه به تماشاخانه ایرانشهر به این مهم پی ببری.
6) فرزاد عزیز! من از باب حرمت و احترام و با علم به علاقه و انگیزه است از حضور در این نمایش به تو گفتم كه «اگر دوست داری بیا و نقشت را بازی كن» نمی‌دانستم تو این جمله را به معنای نیاز من و گروهم به حضورت تفسیر می‌كنی و اگر نه هرگز چنین نمی‌گفتم تا حداقل تو در این رویا ماندگار نشوی كه بدون تو هرگز بار ما به مقصد نخواهد رسید...
7) فرزاد عزیز! ای كاش تئاتری بودی و می‌دانستی كه مدتهاست در تئاتر قرارداد جایش را به تعهد داده است. نه تنها تو كه هیچ یك از اعضای گروه از نه از میزان دستمزدشان خبر دارند و نه قراردادی بسته‌اند؛ اما متعهد هستند و متعهد مانده‌اند چرا كه حرفه‌ای هستند؛ داعیه‌ای هم ندارند و خویش را «رادیویی». «تلویزیونی» و ... هم نمی‌‌دانند و تاكنون كه حدود 3 هفته از با هم بودنمان می‌گذرد، نپرسیده‌اند كه «جای چه بودجه‌ای در میان است؟» چون حرفه‌ای هستند و عاشق تئاتر و می‌دانند كه دستمزدشان سر جایش خواهد بود و اتفاقا با كاستی‌ها می‌سازند؛ چون تئاتری هستند و برای اسم و رسم به سوی صحنه گام برنداشته‌اند.
نه من و نه هیچ یك از اعضای گروه برخلاف تو، اجرای این نمایش را به خاطر سفارشی بودن و پول خوبش كه احتمالا منبعث از ذهن‌خوانی والای توست، نپذیرفته‌ایم. رفتارت به ما ثابت كرد كه اگر به كار خوب عادت داری، به پول كم علاقه‌ای نداری! سخنانت كه رنگ و بوی پول و سفارش و شهرت می‌داد! نه عشق و نه علاقه به تئاتر و این را عده‌ زیادی پس از خواندن صحبت‌هایت در یك روزنامه به من گفتند...
8) گفته بودی:‌«باز بابت این كه همكاری با آقای نیما دهقان و گروه خوبشان را از دست دادم، متاسفم» ما هم متاسفیم! متاسفم كه حالا كه امكان حضورت در نمایش پدیدار نشده حالا به هر دلیلی؛ اصلا بیماری! تمام اعتقادات یك گروه را به صرف سفارشی بودن و نه ... به استهزا گرفته‌ای و همه را متهم به كاسبكاری می‌كنی و مفاهیم عمیق این نمایش را كه: قول تو با شتابزدگی و به زعم ما با ریاضت كشیدن و تمرین روزانه 10- 12 ساعته آماده اجرا شده است، با پول و سفارش تراز می‌كنی.
9) فرزاد عزیز در پایان یك سوال از بزرگ‌ترها كرده بودی كه البته سوال نبود و جواب بود و من نمی‌‌توانم در برابر آن سخنی بگویم و امیدوارم بزرگترها به مفهوم سوالت پی ببرند و جوابی برای آن داشته باشند و تو را آگاه سازند. ما كوچكتر از آن هستیم كه بخواهیم به این قبیل سوال‌ها! جوابی بدهیم اما ذكر یك نكته را ضروری می‌دانم. حداقل در این یك هفته از اجرا، تماشاگری سراغی از فرزاد حسنی نگرفته است اما مطمئن باش اگر كسی سراغی گرفت؛ او را نه به سمت تلویزیون كه به روشن كردن رادیو و شنیدن صدایت راهنمایی خواهیم كرد. در این شب‌ها دعا كردیم حالا كه نتوانستیم در صحنه ببینیمت، از این پس بر صفحه تلویزیون شاهد حضور دوباره‌ات باشیم به امید آنكه از این ذهن‌خوانی‌ها رهایی‌ یابی و به آنچه كه حق طبیعی‌ات است برسی و انشاء الله كه تقدیر هم ، یار و یاورت خواهد بود.
وی در پایان نوشته است: این آخرین پاسخ من در باب این مسئله بود و از این پس هم هیچ جوابی نخواهم داد و البته تو مختار هستی كه باز هر چه خواستی جوابیه بنویسی و مصاحبه كنی و من پس از این فقط سكوت پیشه خواهم كرد تا مخاطبان قضاوت كنند.
  گردآوری:گروه فرهنگ وهنرسیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: farsnews.com
برچسب ها: