به گزارش جام جم آنلاین، 48 سال پیش در شب 17 اكتبر سال 1961 میلادی ماموران پلیس شهر پاریس صدها الجزایری را به ضرب گلوله ، قنداق تفنگ و غرق كردن در رودخانه سن قتل عام كردند.در آن شب خوفناك بین 20 تا 30 هزار الجزایری اعم از مرد و زن و كودك به دعوت " اف ال ان " (جبهه آزادی بخش ملی ) دست به یك تظاهرات مسالمت آمیز زدند. این تظاهرات به دلیل برقراری یك مقررات منع رفت و آمد تبعیض آمیز بود.
دو هفته پیش از این تاریخ ، در روز 2 اكتبر سال 1961 میلادی موریس پاپون ، رییس پلیس شهر پاریس با حمایت وزیر كشور فرانسه یك مقررات منع رفت و آمد صادر كرد كه فقط شامل حال مسلمانان فرانسوی می شد.
مسلمانان فرانسوی حق نداشتند از ساعت 20 و 30 دقیقه شب تا 5 و 30 دقیقه صبح در خیابان های پاریس تردد كنند. بهانه موریس پاپون قتل 11 پلیس در طول دو ماه توسط كماندوهای " اف ال ان " بود.
در شب 17 اكتبر در ساعت 20 و 30 دقیقه بین 20 تا 30 هزار الجزایری اعم از مرد و زن و كودك دست به یك راهپیمایی مسالمت آمیز علیه این مقررات تبعیض آمیز زدند.
موریس پاپون به ماموران پلیس برای سركوب تظاهرات چراغ سبز داده بود و آنها منتظر چنین لحظه ای بودند.
در آن شب فاجعه بار ماموران پلیس پاریس به دستور پاپون و در زیر نگاه هزاران نفر از شهروندان پاریسی به صفوف تظاهركنندگان الجزایری حمله كرده و صدها نفر را به ضرب گلوله و قنداق تفنگ كشتند.
ده ها نفر در آب های رودخانه سن توسط ماموران پلیس غرق شدند و ده ها نفر دیگر كه بازداشت شده بودند در بازداشتگاه های پلیس زیر ضربات باتون و میله آهنی جان دادند.
روژه فری وزیر كشور فرانسه با بی شرمی اعلام كرد در جریان درگیری داخلی میان الجزایری ها 3 نفر كشته و 64 نفر مجروح شده اند.مدتی بعد ، عكس های الی كاگان یكی از نادر خبرنگارانی كه توانسته بود تحولات آن شب را پوشش دهد گواه آن شب خوفناك بودند.
با این حال ، دولت فرانسه همه درها را به روی مطبوعات بست و دسترسی به بایگانی ها ممنوع شد. هیچ یك از مسوولان احساس نگرانی نكرده و به هیچ شكایت قضایی رسیدگی نشد.
30 سال از این واقعه دردناك گذشت.در سال 1991 میلادی ، ژان لوك انودی كتاب «نبرد پاریس ، 17 اكتبر 1961» انتشارات سوی را تالیف كرد. این كتاب موجب بیدار شدن وجدان افكار عمومی شد.
مسلمانان فرانسوی حق نداشتند از ساعت 20 و 30 دقیقه شب تا 5 و 30 دقیقه صبح در خیابان های پاریس تردد كنند. بهانه موریس پاپون قتل 11 پلیس در طول دو ماه توسط كماندوهای " اف ال ان " بود.
در شب 17 اكتبر در ساعت 20 و 30 دقیقه بین 20 تا 30 هزار الجزایری اعم از مرد و زن و كودك دست به یك راهپیمایی مسالمت آمیز علیه این مقررات تبعیض آمیز زدند.
موریس پاپون به ماموران پلیس برای سركوب تظاهرات چراغ سبز داده بود و آنها منتظر چنین لحظه ای بودند.
در آن شب فاجعه بار ماموران پلیس پاریس به دستور پاپون و در زیر نگاه هزاران نفر از شهروندان پاریسی به صفوف تظاهركنندگان الجزایری حمله كرده و صدها نفر را به ضرب گلوله و قنداق تفنگ كشتند.
ده ها نفر در آب های رودخانه سن توسط ماموران پلیس غرق شدند و ده ها نفر دیگر كه بازداشت شده بودند در بازداشتگاه های پلیس زیر ضربات باتون و میله آهنی جان دادند.
روژه فری وزیر كشور فرانسه با بی شرمی اعلام كرد در جریان درگیری داخلی میان الجزایری ها 3 نفر كشته و 64 نفر مجروح شده اند.مدتی بعد ، عكس های الی كاگان یكی از نادر خبرنگارانی كه توانسته بود تحولات آن شب را پوشش دهد گواه آن شب خوفناك بودند.
با این حال ، دولت فرانسه همه درها را به روی مطبوعات بست و دسترسی به بایگانی ها ممنوع شد. هیچ یك از مسوولان احساس نگرانی نكرده و به هیچ شكایت قضایی رسیدگی نشد.
30 سال از این واقعه دردناك گذشت.در سال 1991 میلادی ، ژان لوك انودی كتاب «نبرد پاریس ، 17 اكتبر 1961» انتشارات سوی را تالیف كرد. این كتاب موجب بیدار شدن وجدان افكار عمومی شد.
در جریان محاكمه موریس پاپون ، او شهادت داد و رسیدگی به این ماجرا آغاز شد.
موریس پاپون رییس پلیس سابق از ژان لوك انودی شكایت كرده و او را متهم به افترا كرد. ژان لوك انودی در این محاكمه پیروز شد و این مساله موجب گردید واقعیت های این قتل عام برملا شوند.
بایگانی های وزارت دادگستری ، اداره پلیس پاریس ، ژاندارمری ، دادستانی پاریس ، بیمارستان های پاریس پس از 30 سال ممنوعیت گشوده شدند.
در آن شب 200 مرد و زن و كودك الجزایری كشته و 200 نفر مفقودالاثر و تعداد نا مشخصی مجروح شده بودند.علاوه بر این ، 12000 نفر دستگیر شده و 2000 نفر از آنها به اردوگاه هراسناك بنی مسوس در الجزایر اعزام گردیده بودند.
به این ترتیب ، در شب 17 اكتبر سال 1961 میلادی ماموران پلیس شهر پاریس به دستور موریس پاپون رییس پلیس به تظاهرات مسالمت آمیز الجزایری ها حمله كرده و صدها الجزایری را به ضرب گلوله ، قنداق تفنگ و غرق كردن در رودخانه سن قتل عام كردند.
باید 30 سال از این واقعه می گذشت تا راز واقعی آن شب خوفناك افشا می شد كه چگونه صدها نفر از افراد بی گناه كه علیه یك قانون تبعیض آمیز دست به یك راهپیمایی مسالمت آمیز زده بودند به دستور مقاماتی كه هنوز می خواستند الجزایر در استعمار باشد ، قتل عام شدند.
موریس پاپون رییس پلیس سابق از ژان لوك انودی شكایت كرده و او را متهم به افترا كرد. ژان لوك انودی در این محاكمه پیروز شد و این مساله موجب گردید واقعیت های این قتل عام برملا شوند.
بایگانی های وزارت دادگستری ، اداره پلیس پاریس ، ژاندارمری ، دادستانی پاریس ، بیمارستان های پاریس پس از 30 سال ممنوعیت گشوده شدند.
در آن شب 200 مرد و زن و كودك الجزایری كشته و 200 نفر مفقودالاثر و تعداد نا مشخصی مجروح شده بودند.علاوه بر این ، 12000 نفر دستگیر شده و 2000 نفر از آنها به اردوگاه هراسناك بنی مسوس در الجزایر اعزام گردیده بودند.
به این ترتیب ، در شب 17 اكتبر سال 1961 میلادی ماموران پلیس شهر پاریس به دستور موریس پاپون رییس پلیس به تظاهرات مسالمت آمیز الجزایری ها حمله كرده و صدها الجزایری را به ضرب گلوله ، قنداق تفنگ و غرق كردن در رودخانه سن قتل عام كردند.
باید 30 سال از این واقعه می گذشت تا راز واقعی آن شب خوفناك افشا می شد كه چگونه صدها نفر از افراد بی گناه كه علیه یك قانون تبعیض آمیز دست به یك راهپیمایی مسالمت آمیز زده بودند به دستور مقاماتی كه هنوز می خواستند الجزایر در استعمار باشد ، قتل عام شدند.
گردآوری:گروه فرهنگ وهنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir
