به گزارش اعتماد، رئیس جشنواره فیلم بمبئی در واکنش به ممانعت از خروج جعفر پناهی از کشورش برای حضور در بمبئی رسماً نامه یی به سفیر ایران در دهلی نو نوشت و از او خواست «از هرگونه اقدام برای تسهیل سفر آقای جعفر پناهی به هند دریغ و کوتاهی» نکند.
شیام بنگال در حالی این درخواست رسمی را مطرح کرده که جعفر پناهی دو روز پیشتر در فرودگاه امام خمینی(ره) پس از عبور از گیت و در آستانه سوار شدن به هواپیما با مامورانی روبه رو شد که حکم «ممنوع الخروج» شدن او را در دست داشتند. پس جعفر پناهی به عنوان داور دو جشنواره در هندوستان، به دلایلی که اعلام نشد، نتوانست از ایران خارج شود. پیش از پناهی و هفته یی پیش دو سینماگر ایرانی نیز یکباره و بدون اعلام هیچ دلیلی ممنوع الخروج شدند و میسر نشد دعوت آکادمی اسکار را برای حضور در امریکا اجابت کنند. فاطمه معتمدآریا و مجتبی میرطهماسب در خانه ماندند. در شرایطی که در فضای رسانه یی شاخص اعتبار فرهنگ هر کشور به میزان حضور شخصیت های فرهنگی آنها در مجامع معتبر بین المللی سنجیده می شود، چند سینماگر ایرانی به فاصله هایی نزدیک به هم ممنوع الخروج می شوند تا این کنش در غیاب حمایت های رسمی (دولتی) واکنشی در خارج از کشور داشته باشد. از طرفی عسگرپور مدیرعامل خانه سینما که میهمان اسکاری ها در امریکا است اعلام می کند «ممنوع الخروج شدن معتمدآریا و میرطهماسب در امریکا هم بازتاب منفی داشته و اسکاری ها را ناخشنود کرده» و از سویی دیگر وقتی پناهی به عنوان سینماگر معتبر و مشهور ایرانی نمی تواند از کشورش خارج شود، هند را به واکنش وامی دارد و رئیس جشنواره بین المللی بمبئی نامه یی به سفیر ایران در دهلی می نویسد تا ماجرا ناخواسته رنگ و بویی دیپلماتیک و سیاسی به خود بگیرد. در همین احوال است که سینماگران نیز هیچ درخواستی مبنی بر انتظار حمایت از ارشاد یا هر نهاد دولتی دیگر ارائه نمی کنند.
همین می شود که خبرگزاری مهر هم خبر پریروز خود را اصلاح میکند تا تغییر چند کلمه نشان دهد جعفر پناهی انتظار هیچ حمایتی از دولتی ها ندارد. حال که به گفته پناهی «وزارت ارشاد اعلام میکند این اتفاق ها ربطی به آنها ندارد» شیام بنگال رئیس جشنواره بین المللی فیلم بمبئی به سیدمهدی نبی زاده سفیر ایران به عنوان رسمی ترین نماینده جمهوری اسلامی ایران در هند می نویسد؛ «این قبیل اتفاقات ناگزیر منجر به سرخوردگی های غیرضروری، عکس العمل های منفی و همچنین تاثیر نامطلوب در روابط فرهنگی میان دو کشور خواهد شد.» بد نیست مسوولان فرهنگ کشور نیز این نامه را که تا الان احتمالاً در رسانه های جهان نیز بازتاب وسیع داشته، به طور کامل بخوانند و اگر خواستند پاسخگوی واکنش افکار عمومی باشند. این هم متن کامل نامه؛ «ما برگزارکنندگان جشنواره فیلم بمبئی بی صبرانه در انتظار رسیدن کارگردان شهیر ایرانی، جعفر پناهی، و استقبال از ایشان در این شهر بودیم. واقعیت این است که شرکت ایشان به عنوان عضو هیات داوران در این جشنواره انعکاسی وسیع در رسانه های داخلی و بین المللی داشت که با خبر ناگهانی و نگران کننده ممانعت از خروج ایشان روبه رو شدیم. آقای پناهی در هند بسیار شناخته شده است و از محبوبیتی استثنایی در میان فیلم دوستان هندی برخوردارند. نمایش مرتب فیلم هایشان در تلویزیون ها و فستیوال های هند و حضور پررنگ شخص «جعفر پناهی» در گردهمایی های فرهنگی در هندوستان بیانگر این محبوبیت است.
جناب سفیر، علت نوشتن این نامه، با توجه به روابط دوستانه میان دو کشور ما، همانا یادآوری این مطلب است که عدم حضور این کارگردان محبوب و شناخته شده انعکاس بسیار نامناسب و نامطلوبی در رسانه های هندی و بین المللی خواهد داشت. از نظر شهروندان هند که احترام و علاقه بی اندازه یی برای ملت بزرگ ایران قائلند و به خصوص هنرمندان و فیلمسازان شما را گرامی می دارند، این قبیل اتفاقات ناگزیر منجر به سرخوردگی های غیرضروری، عکس العمل های منفی و همچنین تاثیر نامطلوب در روابط فرهنگی میان دو کشور خواهد شد. اینجانب به عنوان فیلمساز و به خصوص در مقام ریاست «آکادمی تصاویر متحرک بمبئی» مایلم از لطف شما نسبت به کشورم و طبیعتاً هنرمندان هندی بهره جسته، تقاضا کنم که از هرگونه اقدام در جهت تسهیل سفر آقای «جعفر پناهی» به هندوستان دریغ و کوتاهی نفرمایید. با توجه به اینکه ویزای ایشان قبلاً توسط سفارت هند صادر شده سفر ایشان هنوز عملی و ممکن است. ما بی صبرانه در انتظار دیدار آقای «جعفر پناهی» در فستیوال بمبئی هستیم.»
شیام بنگال در حالی این درخواست رسمی را مطرح کرده که جعفر پناهی دو روز پیشتر در فرودگاه امام خمینی(ره) پس از عبور از گیت و در آستانه سوار شدن به هواپیما با مامورانی روبه رو شد که حکم «ممنوع الخروج» شدن او را در دست داشتند. پس جعفر پناهی به عنوان داور دو جشنواره در هندوستان، به دلایلی که اعلام نشد، نتوانست از ایران خارج شود. پیش از پناهی و هفته یی پیش دو سینماگر ایرانی نیز یکباره و بدون اعلام هیچ دلیلی ممنوع الخروج شدند و میسر نشد دعوت آکادمی اسکار را برای حضور در امریکا اجابت کنند. فاطمه معتمدآریا و مجتبی میرطهماسب در خانه ماندند. در شرایطی که در فضای رسانه یی شاخص اعتبار فرهنگ هر کشور به میزان حضور شخصیت های فرهنگی آنها در مجامع معتبر بین المللی سنجیده می شود، چند سینماگر ایرانی به فاصله هایی نزدیک به هم ممنوع الخروج می شوند تا این کنش در غیاب حمایت های رسمی (دولتی) واکنشی در خارج از کشور داشته باشد. از طرفی عسگرپور مدیرعامل خانه سینما که میهمان اسکاری ها در امریکا است اعلام می کند «ممنوع الخروج شدن معتمدآریا و میرطهماسب در امریکا هم بازتاب منفی داشته و اسکاری ها را ناخشنود کرده» و از سویی دیگر وقتی پناهی به عنوان سینماگر معتبر و مشهور ایرانی نمی تواند از کشورش خارج شود، هند را به واکنش وامی دارد و رئیس جشنواره بین المللی بمبئی نامه یی به سفیر ایران در دهلی می نویسد تا ماجرا ناخواسته رنگ و بویی دیپلماتیک و سیاسی به خود بگیرد. در همین احوال است که سینماگران نیز هیچ درخواستی مبنی بر انتظار حمایت از ارشاد یا هر نهاد دولتی دیگر ارائه نمی کنند.
همین می شود که خبرگزاری مهر هم خبر پریروز خود را اصلاح میکند تا تغییر چند کلمه نشان دهد جعفر پناهی انتظار هیچ حمایتی از دولتی ها ندارد. حال که به گفته پناهی «وزارت ارشاد اعلام میکند این اتفاق ها ربطی به آنها ندارد» شیام بنگال رئیس جشنواره بین المللی فیلم بمبئی به سیدمهدی نبی زاده سفیر ایران به عنوان رسمی ترین نماینده جمهوری اسلامی ایران در هند می نویسد؛ «این قبیل اتفاقات ناگزیر منجر به سرخوردگی های غیرضروری، عکس العمل های منفی و همچنین تاثیر نامطلوب در روابط فرهنگی میان دو کشور خواهد شد.» بد نیست مسوولان فرهنگ کشور نیز این نامه را که تا الان احتمالاً در رسانه های جهان نیز بازتاب وسیع داشته، به طور کامل بخوانند و اگر خواستند پاسخگوی واکنش افکار عمومی باشند. این هم متن کامل نامه؛ «ما برگزارکنندگان جشنواره فیلم بمبئی بی صبرانه در انتظار رسیدن کارگردان شهیر ایرانی، جعفر پناهی، و استقبال از ایشان در این شهر بودیم. واقعیت این است که شرکت ایشان به عنوان عضو هیات داوران در این جشنواره انعکاسی وسیع در رسانه های داخلی و بین المللی داشت که با خبر ناگهانی و نگران کننده ممانعت از خروج ایشان روبه رو شدیم. آقای پناهی در هند بسیار شناخته شده است و از محبوبیتی استثنایی در میان فیلم دوستان هندی برخوردارند. نمایش مرتب فیلم هایشان در تلویزیون ها و فستیوال های هند و حضور پررنگ شخص «جعفر پناهی» در گردهمایی های فرهنگی در هندوستان بیانگر این محبوبیت است.
جناب سفیر، علت نوشتن این نامه، با توجه به روابط دوستانه میان دو کشور ما، همانا یادآوری این مطلب است که عدم حضور این کارگردان محبوب و شناخته شده انعکاس بسیار نامناسب و نامطلوبی در رسانه های هندی و بین المللی خواهد داشت. از نظر شهروندان هند که احترام و علاقه بی اندازه یی برای ملت بزرگ ایران قائلند و به خصوص هنرمندان و فیلمسازان شما را گرامی می دارند، این قبیل اتفاقات ناگزیر منجر به سرخوردگی های غیرضروری، عکس العمل های منفی و همچنین تاثیر نامطلوب در روابط فرهنگی میان دو کشور خواهد شد. اینجانب به عنوان فیلمساز و به خصوص در مقام ریاست «آکادمی تصاویر متحرک بمبئی» مایلم از لطف شما نسبت به کشورم و طبیعتاً هنرمندان هندی بهره جسته، تقاضا کنم که از هرگونه اقدام در جهت تسهیل سفر آقای «جعفر پناهی» به هندوستان دریغ و کوتاهی نفرمایید. با توجه به اینکه ویزای ایشان قبلاً توسط سفارت هند صادر شده سفر ایشان هنوز عملی و ممکن است. ما بی صبرانه در انتظار دیدار آقای «جعفر پناهی» در فستیوال بمبئی هستیم.»
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: etemaad.ir
