به گزارش خراسان، «جورج کلونی» بازیگر صاحب نام و مشهور سینمای هالیوود، این روزها با فیلم «آقای فاکس شگفت انگیز»، میهمان پرده سینماهای جهان است.
وی به تازگی در افتتاحیه جشنواره لندن درباره سه فیلم خود و چهره پیرش در بیشتر فیلم های اخیرش سخن گفته است. به نوشته دیلی تلگراف این بازیگر ۴۸ ساله هالیوود، برخلاف بسیاری از ستاره های سینمای جهان، که بیشتر به سبب چهره شان به شهرت رسیده اند و از سخن گفتن درباره پیری و پا به سن گذاشتن شان ابا دارند، در کمال خونسردی می گوید: «این که پیر شدنم را بر پرده سینما می بینم، برایم جذاب و جالب است. به همین سبب به تازگی هیچ گاه در فیلم هایم گریم نمی کنم. این موضوع ناخودآگاه به من خاطرنشان می کند که دارم پیر می شوم.» کلونی که بیشتر تماشاگران و منتقدان وی را، «کری گرانت قرن بیست و یکم» خطاب می کنند، در کمال تعجب اظهار می دارد: «من برخلاف همکاران هم سن و سال خودم، چندان با بازیگران جوان کنار نمی آیم و با آن ها کار نمی کنم. چون بیش از حد پرتوقع هستند. دوست دارم با بازیگران بزرگ تر یا هم سن خودم، هم بازی باشم. شاید به همین خاطر است که بیشتر منتقدان و تماشاگران گمان می کنند که سن من، بیش تر از آن چیزی است که روی پرده سینما می بینند.»
جورج کلونی با صراحت تاکید می کند: «من با پیر شدن مشکلی ندارم زیرا فکر می کنم از گزینه دیگر، یعنی «مرگ» بهتر است.» وی به تازگی بازی در یک پویانمایی، به کارگردانی «ولس اندرسون» را به پایان رسانده است. در این فیلم -آقای فاکس شگفت انگیز- وی به جای شخصیت اصلی فیلم صحبت می کند. کلونی دو فیلم دیگر یعنی درام کمدی-رمانتیک «درهوا» و کمدی سیاه «مردانی که به بزها خیره می شوند»، را آماده نمایش دارد. وی در حالی که خنده دلنشینی بر لب دارد می گوید: «این روزها سرم خیلی شلوغ است. مدام باید جلوی دوربین باشم. هنوز از بازی در یک فیلم، خلاص نشده ام که باید سراغ فیلم دیگری بروم. آثارم نیز فیلم هایی هستند که به رغم پرکار بودنم، از بازی در آن ها شرمسار نیستم.» کلونی این روزها در ایتالیا در حال بازی در فیلم «آمریکایی» به کارگردانی «آنتون کوربین» است. وی در این فیلم نقش یک قاتل حرفه ای را ایفا می کند و از بازی در آن، بسیار هیجان زده به نظر می رسد. وی درباره فیلم «درهوا» با علاقه و هیجان صحبت می کند: «نقش من در این فیلم به شخصیت خودم بسیار شباهت و نزدیکی دارد. در این فیلم مدام یک چمدان در دست دارم. اما خوشحالم که توانسته ام از عهده همین کار برآیم. دوست دارم این فیلم را زودتر از دیگر آثاری که آماده نمایش دارم تماشا کنم.»
کلونی درباره فیلم «مردانی که به بزها خیره می شوند» می گوید: «فیلم نامه این اثر مدتی در هالیوود و انگلستان در میان تهیه کنندگان دست به دست می گشت. حتی به خاطر برخی مخالفت ها، اصلا قرار نبود ساخته شود. کار در این پروژه برایم دردسرهای زیادی به همراه داشت. اما فضای مفرح آن، تا حدی دشواری کار را برایم آسان ساخته بود.»«جورج کلونی» در شهری کوچک در کنتاکی، متولد شده است. در ۲۱ سالگی به لس آنجلس رفت و از اواسط دهه ۸۰، در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت. در این سال ها در فیلم های کمتر دیده شده ای، چون «بازگشت گوجه فرنگی های قاتل» و «گریز لوی ۲: غارتگر» حضور یافت. سرانجام سال ۱۹۹۴ با بازی در نقش شخصیت جذاب اما پرآشوب «داگلاس»، در سریال تلویزیونی «ای ار»، بازیگری محبوب و تبدیل به یک ستاره شد. کلونی بعدها در آثاری چون «خارج از دید»، «میانجی صلح»، «سه پادشاه» و «توفان کامل»، نقش آفرینی کرد. پس از این که شرکت فیلم سازی اش را تاسیس کرد، برای بازی در فیلم «مایکل کلایتون»، نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد. کلونی می گوید: «من بازیگر خوش شانسی هستم. چون توانسته ام در فیلم هایی بازی کنم که تماشای آن ها برای مخاطبانم قابل تحمل باشد. من به برخی فیلم هایم افتخار می کنم. فیلم هایی چون «ای برادر! کجایی؟»، «سه پادشاه»، «شب به خیر و موفق باشید» و «مایکل کلایتون». کلونی به عنوان یک بازیگر، ظرفیت انتقادپذیری بالایی دارد. اما دوست ندارد که منتقدان کارهای کنونی اش را، با آثار گذشته اش مقایسه کنند.
خودش در این باره با صراحت اظهار می دارد: «دلم می خواهد در سال هایی که می آید، بیشتر روی کارهای متفاوت و آثاری که حرفی برای گفتن دارند، تمرکز کنم دوست دارم از امروزم صحبت کنند نه دیروزی که خودم آن را به یاد نمی آورم. من نمی توانم در سیستم های استودیویی، که تمام ذکر و فکرشان ساخت فیلم های اکشن پرهزینه است، دوام بیاورم. خودم را دست و پا بسته، اسیر تهیه کنندگان هالیوود نمی کنم. در نهایت احترام پیشنهادی را که گمان می کنم بوی سوءاستفاده و تجارت از آن می آید، رد می کنم.»«جورج کلونی» هم اکنون هم چون گذشته به عنوان یک ستاره محبوب، جذاب و بااخلاق و کارگردانی محترم، مورد اعتماد بسیاری از سرمایه گذاران، مدیران استودیوها، توزیع کنندگان، منتقدان و تماشاگران است. خودش معتقد است: نمی دانم این وضعیت تا چه زمان ادامه دارد و تا چه هنگام می توانم مورد احترام دیگران باشم. اما همین که در شهر بی در و پیکر هالیوود، با خوبی از من یاد می شود برایم جای خوشحالی بسیاری دارد. باور کرده ام که سنم دارد بالا می رود. چون در مسیر بازی در نقش های مکمل افتاده ام. اما به جایگاهم در سینما افتخار می کنم و با آن کنار آمده ام.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: khorasannews.com
