به گزارش اعتماد، موزه موسیقی ایران شامگاه جمعه 22 آبان با حضور هنرمندان موسیقی از نسل های مختلف پس از هفت سال بازگشایی شد. در گشایش موزه موسیقی هنرمندان بسیاری از نسل های مختلف حضور داشتند. محمدرضا درویشی پژوهشگر و آهنگساز در ابتدای سخنانش از پرویز مشکاتیان یاد کرد و درباره موزه موسیقی سخن گفت؛ «این ساختمان پیش از اینکه موزه موسیقی باشد، در حال حاضر موزه سازهاست و فعال شدن سایر بخش های آن نیازمند زمانی طولانی تر است. حتی در بخش سازها هم باید بگوییم در حال حاضر تنها 20 تا 30 درصد سازهای موجود در ایران در این موزه وجود دارند، پس لازم است در این زمینه اقدامات کافی صورت بگیرد.» او در عین حال افتتاح موزه موسیقی را بسیار فرخنده دانست؛ «فرخنده تر از افتتاح این موزه آن است که ما در اینجا موزه یی زنده داشته باشیم نه اینکه با گورستانی از سازها مواجه باشیم. به همین دلیل تجهیز بیشتر این موزه از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و لازم است مدیران عرصه هنر و موسیقی به حمایت از این مرکز بپردازند، چراکه خواهان تجهیز بیشتر این موزه هستیم.»
درویشی همچنین به بحث درباره سازها پرداخت؛ «شاید تاکنون از سازها بیشتر به عنوان وسایلی برای لهو و لعب یاد شده باشد و مردم هم به همین دلیل به درک درستی از ساز نرسیده باشند، اما ساز علاوه بر نواختن موسیقی جنبه های دیگری دارد. امروزه حتی خود جامعه موسیقی ایران هم بدون توجه به نظر نهادهای ناظر با نمونه های متعددی از آنچه به عنوان موسیقی پخش می شود، مخالف است. برای ما این مهم است که ساز چه می نوازد و به همین دلیل معتقدم باید به این موضوع توجه بیشتری داشته باشیم.» او این گونه حرف های خود را پی گرفت؛ «در تمام دنیا سازها نشانی برای شناخت ارتباط مابین فرهنگ ها هستند و یکی از مهم ترین نشانه های کشف فرهنگ، ساز است. علاوه بر این ساز نشانه یی برای تشخیص سطح رشد فنی مردمان ادوار مختلف است و در کنار تمام این موارد باید گفت اکثر سازها سمبل و نماد موضوعی خاص نیز محسوب می شوند لذا پشت هریک از این سازها سمبل ها و اعتقادهای متعددی نهفته است.» به گزارش ایسنا محمدرضا شجریان رئیس شورای عالی موسیقی نیز در این مراسم سخن گفت و چنین آغاز کرد؛ «استاد قنبری مهر به دلیل منش بزرگوارانه یی که دارند خیلی کم درباره خود صحبت می کنند، اما بنده زمانی افتخار شاگردی ایشان را داشته ام و باید بگویم این چراغ را او در دل من زنده کرده است. بنده مدتی مزاحم این مرد بزرگوار بودم و مطالب بسیاری از او یاد گرفته ام، اما همین حجم هم تنها یک درصد از چیزهایی است که او گفته بود.» شجریان ادامه داد؛ «اخیراً هنگامی که دیدم دیگر کسی به طور جدی ساز و ساز جدید نمی سازد تصمیم گرفتم یک بار دیگر به ساخت ساز بپردازم تا دیگران هم شروع کنند. بالاخره باید یک یا چند ساز جدید ساخته شود تا ارکستر های ما هم کمی متنوع تر شود.» رئیس شورای عالی خانه موسیقی در ادامه به حضور چندین «ساز»ش در موزه موسیقی اشاره کرد؛ «واقعاً نمی دانم این چه جسارتی است که سازهای بنده در کنار سازهای استاد قرار گرفته اند. اما اگر با این وجود این سازها را ارائه کرده ام دلیلش آن است که می خواسته ام کاری برای موسیقی کرده باشم. این صحبت من از روی خودنمایی نیست و تنها دوست داشته ام کاری کرده باشم و اکنون هم جا دارد از تمامی افرادی که در راه اندازی مجدد این موزه همکاری داشته اند، تشکر کنم.» در بخش پایانی این مراسم فرهاد فخر الدینی افتتاح این موزه را اقدامی بسیار شایسته دانست؛ «کاش این کار کمی زودتر انجام می شد، وقتی عزیزان و رفتگان را به یاد می آورم و اینکه آنها چقدر زحمت کشیده اند و ما هیچ تصویر متحرکی از آنها نداریم، افسوس می خورم.» او ادامه داد؛ «بنده از نزدیک می دیدم که آقای خالقی چگونه با ارکستر کار می کند. اما اکنون حتی یک فیلم هم از این تمرین ها نداریم. لازم بوده این موزه مدت ها پیش از این تشکیل شود تا به جمع آوری آثار بزرگان بپردازد و موجب شود برخی فیلم ها گرفته شود، چراکه ارزش هر ملتی به داشتن فرهنگ و هنر است، ملت های مختلف همواره به فرهنگ و هنرهای خود بالیده اند.»
در این مراسم علاوه بر هنرمندان، محمدهادی ایازی سخنگوی شهرداری نیز حضور داشت که با گرامیداشت یاد پرویز مشکاتیان و با اشاره به راه اندازی سالن «سینماتوگراف» موزه سینما اظهار امیدواری کرد روزی شاهد آن باشیم که موزه موسیقی نیز به جایگاه واقعی خود دست پیدا کند و همه هنرمندان سازها و آثار خود را تقدیم کنند تا در این موزه برای آیندگان باقی بماند. علی مرادخانی مدیر موزه موسیقی نیز سخنرانی کرد. او در سخنانی یادآور شد؛ «پیشنهاد ساخت موزه موسیقی سال 73 و پس از اینکه موزه های متعدد هنری ایجاد شده، ارائه شد و پس از آن مورد استقبال قرار گرفت. ساختمانی برای احداث این موزه در نظر گرفته شد که در ابتدا آن ساختمان که موزه امروزی است، بسیار نامناسب بود اما با تلاش های دوستان این ساختمان نسبتاً مخروبه در سال 82 به موزه موسیقی تبدیل شد و مورد بهره برداری قرار گرفت. اما در ابتدا تنها این موزه را افتتاح کردیم تا این ساختمان موزه موسیقی بماند.چرا که در سال 82 وسایل زیادی برای ارائه در قالب موزه نداشتیم، بنابراین از سال 82 تاکنون تلاش کردیم امکاناتی فراهم شود تا بتوانیم این موزه را به شکل امروزه افتتاح کنیم.» در ادامه این مراسم با تشویق مکرر حاضران ابراهیم قنبری مهر سازنده پیشکسوت سازهای ایرانی در سخنانی مطرح کرد؛ «هنگامی که محبت دوستان را می بینم، دچار احساسی می شوم که نمی توانم آن را بیان کنم. واقعاً در برابر این همه لطف احساس شرمندگی می کنم و فکر می کنم محبت همین دوستان است که مرا تا به امروز در قید حیات نگه داشته است.» در مراسم جمعه شب همایون خرم، داریوش پیرنیاکان، محمد سریر، کیوان ساکت، میلاد کیایی، مجید درخشانی، سهیل محمودی، عبدالحسین مختاباد، محمدمهدی عسگرپور و جمعی از هنرمندان و استادان موسیقی ایران حضور داشتند و در نهایت پس از صحبت های سخنرانان جلسه افتتاحیه حاضران این مراسم در دو گروه به بازدید از موزه موسیقی ایران پرداختند.
گردآوری:گروه فرهنگ وهنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: etemaad.ir
