جالب اینجاست كه این فیلم‌ها در شرایط طبیعی می‌توانستند اكران شوند اما نشدند چون مورد غضب انسانی قرار گرفتند و اكنون هم اكران آنها طبیعی نیست چون...
 
فیلم‌های تردست، شوریده (هر دو به كارگردانی محمد علی سجادی)، شكار روباه (مجید جوانمرد)، تنها دوبار زندگی می‌كنیم (بهنام بهزادی) و آن سوی رودخانه (علیرضا امینی) بزودی اكران می‌شوند. اكران فیلم‌ها رویداد جدیدی نیست اما نكته‌ای كه اكران این فیلم‌ها را جالب می‌كند این است كه از ساخت برخی از این فیلم‌ها سال‌ها می‌گذرد.
 
مثلا فیلم «تردست» ‌را محمد علی سجادی سال 83 ساخته است اما اكنون شرایط اكران آن مهیا شده و سجادی امیدوار است كه این فیلم در آینده نزدیك اكران شود. سجادی كه از دیشب با سریال «جستجوگران» به شبكه 2 سیما آمد، از این‌كه هم جستجوگران كه 2 سال پیش آن را ساخته پخش می‌شود و هم قرار است فیلم‌های تردست و شوریده اكران شود، خوشحال به نظر می‌رسد و با خنده می‌گوید: انگار قرار است من زمستان امسال را گرم كنم.
سجادی در پاسخ به این سوال كه آیا گذشت زمان فیلم‌ها شما را دچار مشكل نكرده و موضوعیت آنها را تحت‌الشعاع قرار نداده است، گفت: نه. داستان شوریده و تردست به زمان خاصی تعلق ندارند كه دیر اكران شدن آنها به داستان لطمه بزند اما دیر اكران شدن این فیلم‌ها مرا شگفت‌زده كره است.
جالب اینجاست كه این فیلم‌ها در شرایط طبیعی می‌توانستند اكران شوند اما نشدند چون مورد غضب انسانی قرار گرفتند و اكنون هم اكران آنها طبیعی نیست چون من متوجه نمی‌شوم چرا گروهی از اكران یك فیلم جلوگیری می‌كنند و گروه دیگر آن را به نمایش عمومی می‌گذارند.
انگار تنها مسا‌له‌ای كه برای مدیران سینمایی مهم نیست ، شرایط روحی فیلمساز است؛ مسلما ذوق و شوق در كارگردانی كه فیلمش بی‌دلیل چندین سال توقیف می‌شود از بین می‌رود.
سجادی درباره غضب انسانی و سینمای ایران گفت: برخی مدیران سینمایی نسبت به یك اثر غضب می‌كنند و گروه دیگر آن را دوست دارند چون رابطه مدیران سینمایی و فیلمسازان در كشور ما مثل رابطه چوپان و رمه است. چوپانان همیشه فكر می‌كنند كه باید از گله مراقبت كنند تا آنها راه را به خطا نروند... بنابراین این سیستم را نمی‌توان مدیریت نامید، بلكه نام اعمال سلیقه برای آن مناسب‌تر است.
سجادی براین باور است كه سال‌هاست همین بلا را سر او می‌آورند و هیچ‌كس هم جواب نمی‌دهد چرا اعمال سلیقه باید جای ضابطه را بگیرد. كارگردان تردست از این‌كه در شرایطی كه دو تا از فیلم‌هایش قرار است اكران شوند ، این سخنان را می‌گوید پشیمان نیست، او تاكید می‌كند كه سال‌هاست این حرف‌ها را تكرار می‌كند، از همان سال‌هایی كه فیلم‌های رنگ شب، گزل و... را ساخت اما در زمان خودشان اكران نشدند و نمایش عمومی آنها به چند سال بعد موكول شد.
او از تمام این اتفاقات به عنوان بلا یاد می‌كند و خوشبین نیست كه تا وقتی سلیقه بر سینمای ایران حاكم باشد، این بلا از سر سینمای ایران دست بردارد.

فیلم داریم، سالن سینما نداریم

حالا دیگر همه می‌دانند كه یكی از دلایل ایجاد صف طولانی اكران فیلم‌های سینمایی و این‌كه برخی فیلم‌ها امكان دارد چند سالی در نوبت اكران بمانند، كمبود سالن سینماست. مسلما اگر سالن سینما به اندازه كافی و متناسب با فیلم‌های تولیدی باشد، فیلم‌ها بموقع اكران می‌شوند و هیچ فیلمی در نوبت و صف اكران نمی‌ماند.
وقتی سالن برای اكران نباشد برخی فیلم‌ها به دلایل مختلف از اكران محروم می‌شوند. شاید همین نامتناسب بودن میزان تولید و تعداد سالن سینماهاست كه محمدمهدی عسگرپور، مدیرعامل خانه سینما چند روز پیش به سیاست بالا بردن حجم تولید به عنوان یكی از سیاست‌های اصلی معاونت سینمایی اعتراض كرد و گفت: وقتی سینمای ایران نمی‌تواند برای اكران عمومی فیلم‌های تولیدی كه اكنون حدود 70 فیلم در سال است تضمینی بدهد، چگونه می‌خواهد میزان تولیدات را به 200 فیلم در سال برساند. این تذكر عسگرپور را می‌توان جدی گرفت. چون اگر فیلم ساخته شده در زمان مناسب و بعد از آماده شدن اكران نشود به قول سجادی بازتابی جز سرخوردگی كارگردانش نخواهد داشت.

مثل
همیشه كمدی‌ها پرفروشند
در هفته‌ای كه گذشت گیشه سینما مثل هفته گذشته در اختیار فیلم «نیش و زنبور» بود. این فیلم در 2 هفته اول اكران حدود 267 میلیون تومان فروخت. این فیلم كمدی را حمیدرضا صلاحمند براساس فیلمنامه‌ای از سروش صحت كارگردانی كرده است و بازیگران اصلی آن رضا عطاران و رضا كیانیان هستند.
تبلیغات شفاهی و توصیه دوستان به یكدیگر برای تماشای این فیلم را می‌توان اصلی‌ترین عامل تبلیغات برای این فیلم دانست.هنوز ازاین فیلم تیزری از تلویزیون پخش نشده است. گویا تهیه‌كننده فیلم از فروش فیلمش راضی است و هنوز به پخش تیزر نیازی پیدا نكرده است. البته برای فیلم محاكمه در خیابان هم تیزری پخش نشده است.
فیلم جدید مسعود كیمیایی در 2 هفته اول نمایش در سینماها حدود 195 میلیون تومان فروخته است.
2 سال پیش زمانی كه علی ژكان فیلم «چهره به چهره» را برای سیما فیلم كارگردانی می‌كرد، در خبرهای فیلم چنین نوشته می‌شد: بعد از سال‌ها جمشید هاشم‌پور با سر تراشیده در یك فیلم سینمایی پلیسی بازی می‌كند. اكنون این فیلم اكران عمومی شده است. چهره به چهره برای اكران 12 سینما را در اختیار دارد، اما در این مدت حدود 4 میلیون تومان فروخته است. با این رقم فروش می‌توان حدس زد ذائقه علاقه‌مندان به سینما از دهه 60 تاكنون كاملا تغییر كرده است.
فیلم ماهوش در 10 سئانس در سینماهای مختلف روی پرده رفته است.این فیلم در 6 روز حدود 2 میلیون تومان فروخته است. این در حالی است كه محمد درمنش، تهیه‌كننده و كارگردان این فیلم در حال رایزنی برای اكران این فیلم در آمریكاست.
فیلم پنالتی سومین ساخته انسیه شاه‌حسینی هم در 6 روز اكران در حالی كه روزانه در 10 سئانس روی پرده می‌رود حدود یك میلیون و 300 هزار تومان فروخته است.
شاه‌حسینی این فیلم را از روز جمعه در آبادان اكران می‌كند و به فروش این فیلم در آبادان و جنوب كشور بیشتر از تهران امیدوار است.
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir
 
مطالب پیشنهادی:
«صداها» بی‌سرو‌صدا آمد، اما کلی سروصدا راه انداخت!
 «محاکمه در خیابان»؛ اندر حکایت قالب کردن بدل به جای اصل
به رنگ ارغوان، به رنگ حاتمی‌کیا!