به كجا چنین شتابان براساس چند ماجرای واقعی ساخته شد

 

به گزارش جام جم،  ابوالقاسم طالبی گفت: «به كجا چنین شتابان» برگرفته از یك داستان واقعی نبوده و در واقع من از چند داستان واقعی گرته‌برداری كردم كه یكی از آنها ماجرای نگین غرب بود.
 طالبی درباره شخصیت‌پردازی نقش‌های «به كجا چنین شتابان» به فارس گفت: مشكلی كه ما در متون‌مان داریم این است كه آدم‌ها سیاه و سفید هستند، در صورتی كه انسان‌ها در درونشان حالات مختلفی دارد.

مگر می‌شود فریدون عشق نداشته باشد؟ شخصیت فریدون نیز در عین عشق ورزیدن به همسر و فرزندانش، با سرسختی بسیاری با دشمنانش برخورد می‌كند. مشكل برخی كارهای ما این است كه شخصیت‌پردازی‌های ما شبیه فیلم‌های هندی است. خوب‌هایمان كاملا خوب هستند و بدها نیز كاملا بد هستند، اما در «به كجا چنین شتابان»، فریدون كاملا واقعی است. همین الان وقتی به چپاو‌لگران بیت‌المال نزدیك می‌شوید، متوجه می‌شوید كه برخی از آنها سوابقی دارند كه آدم باورش نمی‌شود و معلوم است كه اگر می‌خواستیم این آدم‌ها را در سریال تك‌بعدی نشان بدهیم، دچار اشتباه می‌شدیم.
وی افزود: در این سریال، ما حتی عزیز را هم كه سمبل خوبی بود، تك‌بعدی نشان ندادیم و او با این كه می‌دانست یونس اشتباه می‌كند، مریم را ترغیب می‌كرد تا با یونس ازدواج كند. او هم جاهایی لغزش‌های كوچكی داشت و حتی در لحظاتی نشان می‌دادیم كه كتایون یك مادر واقعی است و فرزندش را دوست دارد. با این كه با سیاستمداری و تزویر با همسرش زندگی می‌كند، ولی فرزندش را دوست دارد. یا جاهایی می‌بینیم كه همدستان فریدون نیز گاهی دوست دارند از مسیری كه آمده‌اند، برگردند.

سیاست را می‌شناسم
طالبی در پاسخ به این پرسش كه آیا در قسمت‌های آخر سریال، عامدانه روی فرار با مال دنیا و زدودن تعلقات دنیایی تاكید شده، گفت: من در فصل تعقیب و گریز سریال، نعش‌كشی را گذاشته بودم و قصد القای ذهنیتی را داشتم كه این عده‌، كركس‌وار به دنبال یك لاشه دنیوی بودند. این نعش‌كش می‌رفت و این آدم‌ها هم به دنبالش. برخی در همان نعش‌كش می‌میرند، برخی نعش‌كش را عوض می‌كنند، اما چون ماهیت فكریشان همان است، در راه دنیا هلاك می‌شوند. البته هر كدام در مقطعی احساس می‌كنند كه چه اشتباهی كرده‌اند و چرا زندگی خود را پای آن تباه كرده‌اند، اما وقتی این حقیقت را درمی‌یابند كه زمان گذشته و در واقع دیر متوجه این اشتباه می‌شوند.
كارگردان مجموعه تلویزیونی «به كجا چنین شتابان» درباره ارتباط پایان‌بندی این سریال با وضعیت و رویدادهای سیاسی اخیر كشور و اشاره به برخی فریب‌خوردگان و همچنین ارتباط‌شان با سرویس‌های جاسوسی، گفت: من آدمی هستم كه سیاست را می‌شناسم و نمی‌توانم از انقلابی بودن و مسلمان بودن خود فرار كنم و این مسائل را كتمان نمی‌كنم. براساس همین مسائل فیلم و سریال می‌سازم. همچنین دخالت انگلیس در ایران یك قصه تاریخی است و متاسفانه ما در بخش‌هایی از تاریخ، بیچاره انگلیس بوده‌ایم. مردم باید بدانند كه این سرویس‌های جاسوسی همواره فعالیت می‌كنند و در هر زمان و مكانی، به شكلی كار خود را انجام می‌دهند.

فرق بین توهین و انتقاد
وی همچنین پیرامون شكایت قوه قضاییه و بانك‌ها از این سریال نیز گفت: زمانی پیش می‌آید كه یك نفر واقعا به فردی دیگر یا یك مقام توهین می‌كند. در «به كجا چنین شتابان» چنین اتفاقی رخ نداد، اما گویا بعضی‌ها فرق بین توهین با نقد و انتقاد را نمی‌دانند. مثلا در بخش مربوط به بانك، ما قصد توهین به این قشر را نداشتیم و این مساله از جایی نشات می‌گیرد كه آدم‌ها فكر می‌كنند چنین مسائلی وجود ندارد. تازه ما نشان دادیم كه فرد رشوه‌گیر دستگیر شد. یا واژه «فس‌فس كردن» را به جای «اطاله وقت» به كار بردیم كه كلمه ثقیلی است و مردم از آن استفاده نمی‌كنند. همانجا، من فكر می‌كردم كه قوه قضاییه از ما تشكر می‌كند چون روی چیزی تاكید كرده‌ بودیم كه برای خود قوه قضاییه دارای اهمیت بوده است. كارگردان «به كجا چنین شتابان» گفت: آقای ضرغامی سفارش كرده بودند كه نظارت بر كار آقای طالبی را محكم بگیرید تا چیزی از دستتان در نرود! این در حالی بود كه برخی سایت‌ها تیتر زده بودند چون طالبی با ضرغامی دوست است، می‌تواند این حرف‌ها را بزند!

 

  گردآوری: گروه فرهنگ وهنر سیمرغ

www.seemorgh.com/culture

منبع: jamejamonline.ir