دیگر ستاره یونانی در دهه 1960 با بازی در فیلم تحسین‌شده «یک‌شنبه‌ها هرگز» که نامزدی اسکار را برایش به همراه داشت، به شهرت رسید. این بازیگر و خواننده سال...

یك خواننده رپ برای پست ریاست‌جمهوری هائیتی كاندیدا شده است
خبر كوتاه و عجیب است: وایكلف ژان، تصمیم دارد رئیس‌جمهور هائیتی بشود. او پسر یك واعظ متمرد مهاجراست كه به یك ستاره رپ میلیونر تبدیل شد و حالا تصمیم گرفته تغییر چهره بدهد و به مردی بشر دوست مبدل شود. وایكلف زمانی كه 9 سال بیشتر نداشت با خانواده‌اش به آمریكا مهاجرت كرد و حالا كه 41 ساله شده، می‌خواهد بخت خود را برای هدایت سرزمین مصیب‌زده مادری‌اش امتحان كند. او راهی را انتخاب كرده كه پیش از این هم بسیاری از مردان و زنان دنیای سرگرمی و هنر رفته‌اند و ضرر هم نكرده‌اند: تغییر موضع از یك چهره موفق دنیای سرگرمی به یك چهره سرشناس سیاسی. «آرنولد شواتزنگر» آخرین و مشهورترین نمونه تحولاتی از این دست است. او بعد از بازی در فیلم‌های اكشن و
پرسرو صدا تصمیم گرفت دوران بازنشستگی‌اش را به شكل دیگری پر كند. شواتزنگر در انتخابات فرمانداری كالیفرنیا شركت كرد و با كسب اكثریت آرا، پست مهمش را به دست آورد. او باز هم جلوی دوربین بود با این تفاوت كه كارگردان و فیلمبردار سناریو اشخاص دیگری بودند. اما بدون شك الگوی او مرد مشهوری است كه كمتر كسی از سابقه هنری‌اش خبر دارد. «رونالد ریگان» ابتدا رئیس انجمن بازیگران آمریكا بود اما بعد همان راهی را رفت كه شواتزنگر 60 سال بعد قدم در آن گذاشت. او بعد از این كه فرماندار كالیفرنیا شد در انتخابات ریاست‌جمهوری شركت كرد و در سال 1980 عنوان چهلمین رئیس‌جمهور ایالات متحده را از آن خود كرد. «سانی بونو» خواننده‌ای است كه لقب سناتور را هم به دوش ‌كشیده و همچنان تنها عضو مجلس آمریکاست که توانسته در صدر جدول فروش تک آهنگ‌‌ها قرار بگیرد. در همین حال، «کلینت ایستوود» کارگردان برنده اسکار یک دوره شهردار کارمل در ایالت کالیفرنیا بود اما جایگاه سینمایی او شکوفا و جاه طلبی سیاسی‌اش كمرنگ شد. در بریتانیا، ستاره‌های حرفه نمایش کمتر از همتایان آمریکایی خود در دنیای سیاست موفق بوده‌اند. در این بین «گلندا جکسن» یک مورد خاص است. او در دوران اوج بازیگری دو جایزه اسکار گرفت اما سال 1982 به زرق و برق پشت کرد تا در هیبت یک نماینده حزب کارگر در مجلس انگلیس به زندگی ادامه بدهد. بازیگر 74 ساله در دوران نخست وزیری تونی بلر پست وزارت داشت اما اوایل سال 2010 برای حفظ زندگی سیاسی خود ناچار به مبارزه شد. در واقع شکست حزب کارگر او را هم به دردسر انداخت. «نانا موسکوری» خواننده یونانی پنج سال در پارلمان اروپا بود، اما در نهایت با طاقت‌فرسا توصیف کردن کار یک سیاستمدار، صندلی خود را رها کرد. او دو سال پیش به‌طور رسمی از فعالیت در دنیای موسیقی هم کناره‌گیری کرد. «ملینا مرکوری» دیگر ستاره یونانی در دهه 1960 با بازی در فیلم تحسین‌شده «یک‌شنبه‌ها هرگز» که نامزدی اسکار را برایش به همراه داشت، به شهرت رسید. این بازیگر و خواننده سال 1974 به عنوان نماینده مجلس یونان انتخاب شد. مرکوری سال 1981 اولین وزیر فرهنگ زن این کشور شد و بیش از هشت سال در این مقام بود.او در این مدت کوشید بخشی از اشیای باستانی یونان را از بریتانیا به این کشور بازگرداند. «جوزف استرادا» بازیگری مشهور با بیش از 30 سال سابقه هنری بود اما پرده نقره‌ای آنچنان كه باید او را جذب نمی‌كرد به همین دلیل تصمیم گرفت از شهرت خود در زمینه دیگری سود ببرد. او در سال 1988 صندلی ریاست‌جمهوری فیلیپین را از آن خود كرد. هر چند كفایت لازم را نداشت و سال 2001 به اتهام فساد مالی و اختلاس از پست‌اش كنار گذاشته و به حبس محكوم شد.

 گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: tehrooz.com