به گزارش جام جم آن لاین، 27 شهریور: اواخر شهریور 1367 بود كه شهریار برای همیشه چشم‌هایش را فروبست و به دیار باقی شتافت. محمد حسین بهجت تبریزی در این هنگام 82 سال داشت و یكی از شناخته شده‌ترین شاعران دوران خودش بود.
او یكی از شاعرانی بود كه در دوره‌ای داستان زندگی و عشقش به اندازه شعرهایش در بین علاقه‌مندان شعر و ادب ایران شهرت داشت؛ این كه او پزشكی می‌خوانده و بعد عاشق شده و تحصیل را در رشته پزشكی رها كرده و شاعری را برگزیده است. این مساله در كنار شعر‌های روان و پراحساس او باعث شد تا در دوره‌ای آثارش جزو پرمخاطب‌ترین آثار شاعران معاصر شود. با این همه او به نوعی تحت تاثیر حافظ و سبك عراقی بود و این نكته را هم كتمان نمی‌كرد.
از چند سال پیش، روز وفات این شاعر به عنوان روز ملی شعر و ادب فارسی انتخاب شده است. او نخستین مجموعه شعرش را در سال 1308 (یعنی زمانی كه 23 سال داشت) منتشر كرد و پس از آن تا پایان عمر به صورت حرفه‌ای در این عرصه فعالیت داشت.
او یكی از شاعرانی بود كه در دوره‌ای داستان زندگی و عشقش به اندازه شعرهایش در بین علاقه‌مندان شعر و ادب ایران شهرت داشت؛ این كه او پزشكی می‌خوانده و بعد عاشق شده و تحصیل را در رشته پزشكی رها كرده و شاعری را برگزیده است. این مساله در كنار شعر‌های روان و پراحساس او باعث شد تا در دوره‌ای آثارش جزو پرمخاطب‌ترین آثار شاعران معاصر شود. با این همه او به نوعی تحت تاثیر حافظ و سبك عراقی بود و این نكته را هم كتمان نمی‌كرد.
از چند سال پیش، روز وفات این شاعر به عنوان روز ملی شعر و ادب فارسی انتخاب شده است. او نخستین مجموعه شعرش را در سال 1308 (یعنی زمانی كه 23 سال داشت) منتشر كرد و پس از آن تا پایان عمر به صورت حرفه‌ای در این عرصه فعالیت داشت.
گردآوری:گروه فرهنگ وهنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir
